Η Γερμανία προηγείται στον συνολικό αριθμό, αλλά η Σουηδία έχει το υψηλότερο ποσοστό πολιτογραφήσεων μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Έκρηξη σε χορηγήσεις ιθαγένειας παρατηρείται στην ΕΕ: Ποιες χώρες πολιτογραφούν τους περισσότερους μετανάστες;
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Ο αριθμός των μεταναστών στους οποίους έχει χορηγηθεί υπηκοότητα στην ΕΕ έχει εκτοξευθεί την τελευταία δεκαετία.
Από 762.000 διαβατήρια που εκδόθηκαν το 2014 το 2024 έφτασαν τα 1,2 εκατομμύρια, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat (πηγή στα Αγγλικά), μια εντυπωσιακή αύξηση 54% μέσα σε 10 χρόνια και αύξηση σχεδόν 12% σε σύγκριση με το 2023.
Η συντριπτική πλειονότητα των δικαιούχων (88%) είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, ενώ σχεδόν το 11% απέκτησε νέα ιθαγένεια μετά από μετακίνηση από άλλο κράτος μέλος.
Διαβατηρία Vs πολιτογραφήσεις
Εξετάζοντας τις χώρες που χορηγούν τις περισσότερες υπηκοότητες, η Γερμανία προηγείται με διαφορά, με σχεδόν 300.000 να χορηγούνται το 2024, το ένα τέταρτο του συνόλου της ΕΕ. Ακολουθεί η Ισπανία με περίπου 250.000, ακολουθούμενη από την Ιταλία με 217.000.
Ωστόσο, η Σουηδία έχει το υψηλότερο ποσοστό πολιτογραφήσεων, καθώς χορηγούνται 7,5 υπηκοότητες ανά 100 αλλοδαπούς κατοίκους.
Δεύτερη στη λίστα η Ιταλία με 4,1, ακολουθούμενη από την Ισπανία και την Ολλανδία με 3,9. Στο άλλο άκρο, η Λιθουανία, η Βουλγαρία και η Εσθονία είχαν το χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ.
Ποιες εθνικότητες αποκτούν διαβατήρια της ΕΕ;
Με πάνω από 110.000 διαβατήρια στην ΕΕ το 2024, οι Σύροι ήταν η πρώτη εθνοτική ομάδα μεταξύ όσων απέκτησαν νέα ιθαγένεια της ΕΕ.
Οι Μαροκινοί ήρθαν δεύτεροι με 97.000, ακολουθούμενοι από τους Αλβανούς με 48.000 και τους Τούρκους πολίτες με λίγο πάνω από 40.000.
Οι Ρουμάνοι που κατέλαβαν την πέμπτη θέση είναι οι πρώτοι δικαιούχοι από χώρα της ΕΕ, με περίπου 40.000. Ακολουθούν οι Βενεζουελάνοι, οι Ουκρανοί, οι Ινδοί, οι Ρώσοι και οι Βραζιλιάνοι.
Πώς μπορεί κανείς να αποκτήσει διαβατήριο χώρας της ΕΕ;
Δεν υπάρχει ενιαίος κανόνας μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Η διάρκεια παραμονής σε μια δεδομένη χώρα είναι κατά μέσο όρο περίπου πέντε χρόνια, αλλά υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα κράτη μέλη.
Για παράδειγμα, στην Ισπανία, οι περισσότεροι αλλοδαποί χρειάζονται 10 χρόνια διαμονής για να υποβάλουν αίτηση για έκδοση διαβατηρίου.
Ωστόσο, για τους υπηκόους χωρών της Λατινικής Αμερικής - συμπεριλαμβανομένων των Αργεντινών, των Μεξικανών, των Βραζιλιάνων και των Κοσταρικανών - ο χρόνος αναμονής στην Ισπανία είναι μόνο δύο χρόνια, γεγονός που την καθιστά μία από τις ταχύτερες οδούς απόκτησης υπηκοότητας (πηγή στα Αγγλικά) οπουδήποτε στον κόσμο.
Το ίδιο ισχύει και για τους πολίτες της Πορτογαλίας, της Ανδόρας, των Φιλιππίνων και της Ισημερινής Γουινέας που θέλουν να εγκατασταθούν στην Ισπανία.
Η Σουηδία προσφέρει επίσης συντόμευση σε γεωγραφική βάση (πηγή στα Αγγλικά): δύο χρόνια συνεχούς διαμονής μόνο για τους πολίτες άλλων σκανδιναβικών χωρών, ενώ κανονικά είναι πέντε χρόνια για τους υπόλοιπους.
Ποια ευρωπαϊκή χώρα έχει την ταχύτερη πρόσβαση;
Η Πολωνία - μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες οικονομίες της ΕΕ - προσφέρει μια ενδιαφέρουσα διαδρομή απόκτησης υπηκοότητας σε μόλις τρία χρόνια (πηγή στα Αγγλικά) συνεχούς διαμονής, υπό την προϋπόθεση ότι οι αιτούντες έχουν σταθερό εισόδημα.
Στη Μάλτα, το χρονοδιάγραμμα μπορεί να είναι ακόμη πιο σύντομο, πέφτοντας σε μόλις 14 μήνες (πηγή στα Αγγλικά) - αλλά μόνο αν σκοπεύετε να επενδύσετε τουλάχιστον 600.000 ευρώ στην οικονομία. Για τους περισσότερους αιτούντες, το τυπικό χρονοδιάγραμμα πολιτογράφησης εξακολουθεί να διαρκεί περίπου πέντε χρόνια.
Στη Γερμανία, αντίθετα, οι κανόνες έχουν γίνει πρόσφατα αυστηρότεροι. Το πρόγραμμα ταχείας μετακίνησης για εργαζόμενους υψηλής ειδίκευσης, το Turboeinbürgerung, καταργήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 (πηγή στα Αγγλικά). Η τυπική απαίτηση είναι τώρα πέντε χρόνια διαμονής, αλλά οι αιτούντες πρέπει επίσης να πληρούν πρόσθετα κριτήρια, όπως ένα επίπεδο γνώσης της γερμανικής γλώσσας Β1, να περάσουν ένα τεστ ιθαγένειας και να αποδείξουν οικονομική σταθερότητα.
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει παρόμοιο πλαίσιο (πηγή στα Αγγλικά). Οι αιτούντες πρέπει να έχουν ζήσει τουλάχιστον πέντε χρόνια στη χώρα, αν και η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο να αυξήσει το όριο αυτό στα 10 χρόνια. Απαιτείται επίσης να περάσουν το τεστ " Life in the UK ", το οποίο καλύπτει θέματα όπως η βρετανική ιστορία, ο πολιτισμός, η διακυβέρνηση και το δίκαιο, καθώς και να αποδείξουν τη γνώση της αγγλικής γλώσσας και να μην παρουσιάσουν πρόσφατες ή σοβαρές ποινικές καταδίκες.
Παρά το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό πολιτογράφησης στην ΕΕ, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα στην Ιταλία. Εδώ, οι πολίτες εκτός ΕΕ πρέπει συνήθως να περιμένουν 10 χρόνια (πηγή στα Αγγλικά) πριν υποβάλουν αίτηση για υπηκοότητα, ενώ οι πολίτες της ΕΕ μπορούν να υποβάλουν αίτηση μετά από τέσσερα χρόνια.
Ακόμα και τότε, η επεξεργασία μιας αίτησης για απόκτηση ιταλικής υπηκοότητας διαρκεί έως και 24 μήνες (πηγή στα Αγγλικά), και σε ορισμένες περιπτώσεις 36 μήνες.