Η Τεχεράνη έχει δηλώσει ότι δεν θα ανοίξει τη θαλάσσια δίοδο όσο οι ΗΠΑ διατηρούν τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων
Η πρόταση για έναν νέο, υπό αμερικανική ηγεσία, συνασπισμό με στόχο το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ θα λειτουργήσει συμπληρωματικά και όχι ανταγωνιστικά προς την αντίστοιχη πρωτοβουλία Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου, δήλωσε την Παρασκευή ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας Ζαν-Νοέλ Μπαρό.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Μιλώντας στο Άμπου Ντάμπι, ο Μπαρό ανέφερε ότι ενημέρωσε τους συμμάχους στον Κόλπο για τη γαλλοβρετανική πρωτοβουλία, η οποία βρίσκεται πλέον σε «προχωρημένο στάδιο».
Οι δηλώσεις έρχονται μετά την ανακοίνωση του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ για τη δημιουργία της πρωτοβουλίας «Maritime Freedom Construct» (MFC), η οποία, όπως αναφέρεται, θα λάβει μέτρα για τη διασφάλιση της ασφαλούς διέλευσης πλοίων, παρέχοντας σε πραγματικό χρόνο πληροφορίες, οδηγίες ασφάλειας και συντονισμό.
Τα Στενά του Ορμούζ — από όπου διέρχεται περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας διακίνησης πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου — έχουν ουσιαστικά αποκλειστεί από το Ιράν από την έναρξη του πολέμου, οδηγώντας σε εκτίναξη των τιμών και σοβαρές διαταραχές στις παγκόσμιες εφοδιαστικές αλυσίδες.
Την ίδια ώρα, ο αμερικανικός αποκλεισμός ιρανικών λιμένων και πλοίων έχει περιορίσει περαιτέρω την κυκλοφορία στην κρίσιμη αυτή θαλάσσια οδό.
Η Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν ηγηθεί συνομιλιών για ξεχωριστή ναυτική επιχείρηση, πραγματοποιώντας πρόσφατα συνάντηση με τη συμμετοχή άνω των 50 χωρών.
«Η αμερικανική αποστολή δεν είναι της ίδιας φύσης με εκείνη που έχουμε συγκροτήσει… λειτουργεί συμπληρωματικά», δήλωσε ο Μπαρό. «Δεν ανταγωνίζεται την πρωτοβουλία που έχουμε αναλάβει και στην οποία είμαστε προσηλωμένοι».
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Wall Street Journal, διπλωματικό τηλεγράφημα καλεί τις αμερικανικές πρεσβείες να ασκήσουν πιέσεις σε ξένες κυβερνήσεις προκειμένου να συμμετάσχουν στην υπό αμερικανική ηγεσία προσπάθεια.
Ερωτηθείς αν η Γαλλία θα συμμετάσχει στην πρωτοβουλία της Ουάσινγκτον, ο Μπαρό απέφυγε να απαντήσει, σημειώνοντας ότι «ο σχεδιασμός της γαλλοβρετανικής αποστολής έχει ολοκληρωθεί» και ότι στόχος της περιοδείας του είναι η παρουσίαση του σχεδίου σε βασικούς εταίρους της περιοχής.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, έχει επικρίνει έντονα τη διστακτικότητα των συμμάχων να εμπλακούν στον αμερικανοϊσραηλινό πόλεμο κατά του Ιράν και έχει καλέσει τις χώρες που εξαρτώνται από το πετρέλαιο να αναλάβουν ευθύνη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ.
Η Τεχεράνη έχει δηλώσει ότι δεν θα ανοίξει τη θαλάσσια δίοδο όσο οι ΗΠΑ διατηρούν τον αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων.
«Δεν δεχόμαστε επιβολές»
Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής της ιρανικής Δικαιοσύνης, Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζέι, δήλωσε ότι το Ιράν παραμένει ανοιχτό σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, αλλά δεν θα αποδεχθεί «επιβολές πολιτικής».
«Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν απέφυγε ποτέ τις διαπραγματεύσεις… αλλά σίγουρα δεν αποδεχόμαστε επιβολές», δήλωσε, σύμφωνα με βίντεο που μετέδωσε η ιστοσελίδα Mizan Online.
«Δεν επιθυμούμε τον πόλεμο με κανέναν τρόπο — ούτε τον θέλουμε, ούτε θέλουμε τη συνέχισή του», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η Τεχεράνη «δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τις αρχές και τις αξίες της απέναντι σε έναν κακόβουλο εχθρό».
Οι συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν περιορίστηκαν σε έναν γύρο στο Πακιστάν στα μέσα Απριλίου, χωρίς αποτέλεσμα, και έκτοτε παραμένουν στάσιμες.
Πυρηνικό πρόγραμμα και κλιμάκωση
Παράλληλα, ο νέος ανώτατος ηγέτης του Ιράν, Μοτζταμπά Χαμενεΐ, δεσμεύτηκε να προστατεύσει τις πυρηνικές και πυραυλικές δυνατότητες της χώρας, τις οποίες η Ουάσινγκτον επιχειρεί να περιορίσει μέσω αεροπορικών πληγμάτων.
Σε δήλωση που μεταδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, φέρεται να ανέφερε ότι η μόνη θέση των Αμερικανών στον Περσικό Κόλπο είναι «στον βυθό των υδάτων του», κάνοντας λόγο για «νέο κεφάλαιο» στην ιστορία της περιοχής.
Ο νεότερος Χαμενεΐ δεν έχει εμφανιστεί δημόσια από τότε που ανέλαβε καθήκοντα, μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Αλί Χαμενεΐ, στα πρώτα στάδια του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου, γεγονός που έχει προκαλέσει ερωτήματα για την κατάστασή του.
Οι εξελίξεις καταγράφονται ενώ η ήδη εύθραυστη ιρανική οικονομία δέχεται νέες πιέσεις, με το ριάλ να υποχωρεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και τη βιομηχανία πετρελαίου να πλήττεται από τον αμερικανικό αποκλεισμό λιμένων.