Συναυλίες και διάφορες γιορτές πραγματοποιούνται αυτή την εβδομάδα στην πρωτεύουσα Ποντγκόριτσα και σε άλλες πόλεις του Μαυροβουνίου, που είναι γνωστό για την εντυπωσιακή ακτογραμμή του στην Αδριατική και τα επιβλητικά βουνά του
Το Μαυροβούνιο γιορτάζει αυτή την εβδομάδα τα 20 χρόνια ανεξαρτησίας του από την ένωση με τη Σερβία, με συναυλίες και διάφορες εκδηλώσεις να πραγματοποιούνται στην πρωτεύουσα Ποντγκόριτσα και σε άλλες πόλεις της χώρας.
Διχασμένο ανάμεσα σε υποστηρικτές της ανεξαρτησίας και σε όσους τάσσονταν υπέρ της ένωσης με τη Σερβία, το Μαυροβούνιο διεξήγαγε στις 21 Μαΐου 2006 δημοψήφισμα για να επιλέξει την πορεία του, έπειτα από μια δεκαετία πολέμων και τους βομβαρδισμούς του ΝΑΤΟ το 1999, που στόχευαν να σταματήσουν τον πόλεμο στο Κοσσυφοπέδιο. Το αποτέλεσμα: το 55,5% επέλεξε την ανεξαρτησία.
Η αποχώρηση από το κοινό κράτος αποτέλεσε πηγή διχασμού, δεδομένου ότι το Μαυροβούνιο διατηρεί ιστορικά στενούς δεσμούς με τη Σερβία και επειδή περίπου το ένα τρίτο των κατοίκων του Μαυροβουνίου αυτοπροσδιορίζεται ως Σέρβοι. Το Μαυροβούνιο και η Σερβία έχουν την ίδια ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία, μιλούν συγγενείς γλώσσες και συνδέονται με συμμαχίες αιώνων.
Την πορεία προς την ανεξαρτησία ηγήθηκε ο επί χρόνια ηγέτης της χώρας Μίλο Τζουκάνοβιτς, ο οποίος ενέταξε το Μαυροβούνιο στο ΝΑΤΟ και το απομάκρυνε από έναν ακόμη ιστορικό σλαβικό σύμμαχο, τη Ρωσία.
Ο πρόεδρος του Μαυροβουνίου, Γιάκοβ Μιλάτοβιτς, δηλώνει ότι η πλήρης ένταξη στην ΕΕ είναι ο επόμενος σταθμός για τη χώρα του.
«Πριν από είκοσι χρόνια, οι πολίτες του Μαυροβουνίου πήραν τη λήψη των αποφάσεων στα χέρια τους και αυτό έθεσε τα θεμέλια για την ανάπτυξή μας», δήλωσε ο πρόεδρος.
«Η μεγαλύτερη πρόοδος σημειώθηκε πιθανότατα όταν η χώρα έγινε μέλος του ΝΑΤΟ το 2017», πρόσθεσε. «Το να είναι μέλος του ΝΑΤΟ, για μια μικρή χώρα όπως το Μαυροβούνιο, είναι πολύ σημαντικό, γιατί το ΝΑΤΟ αποτελεί πράγματι εγγύηση ασφάλειας για την ανεξαρτησία και την κρατική μας υπόσταση».
Ο Μιλάτοβιτς εξέφρασε την πεποίθηση ότι η χώρα των 623.000 κατοίκων θα εκπληρώσει τον φιλόδοξο στόχο της να γίνει το επόμενο μέλος της 27μελούς ΕΕ το 2028.
Το σύνθημα «28 μέχρι το 28» έχει μάλιστα γραφτεί σε ένα από τα αεροπλάνα της εθνικής αεροπορικής εταιρείας.
«Μπορούμε να το πετύχουμε», δήλωσε ο Μιλάτοβιτς από το προεδρικό γραφείο στην Ποντγκόριτσα, την πρωτεύουσα. «Είμαι αισιόδοξος γι’ αυτό».
Η ένταξη στην ΕΕ βρίσκεται πιο κοντά
Το Μαυροβούνιο θεωρείται από τους πρωτοπόρους για ένταξη στην ΕΕ μεταξύ των έξι χωρών των Δυτικών Βαλκανίων, που βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια της διαδικασίας. Αρκετές άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ουκρανία, ελπίζουν επίσης να ενταχθούν κάποια στιγμή.
Η ΕΕ έχει συστήσει ομάδα εργασίας για τη σύνταξη της συνθήκης προσχώρησης του Μαυροβουνίου, μια ένδειξη ότι η προοπτική ένταξης παραμένει ορατή.
Ο Μιλάτοβιτς επισήμανε ότι η υποστήριξη προς την ΕΕ στο Μαυροβούνιο είναι πολύ υψηλή, γύρω στο 80%. Όμως η χώρα πρέπει επίσης να ολοκληρώσει τις δημοκρατικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και το πόσο γρήγορα θα το κάνει εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από το Μαυροβούνιο, πρόσθεσε.
Η ομοψυχία ήταν πολύ μικρότερη πριν από 20 χρόνια, όταν η χώρα αποφάσισε να αποχωρήσει από την Κρατική Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου, μία από τις διαδόχους οντότητες της Γιουγκοσλαβίας.
Ωστόσο το Μαυροβούνιο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις στην πορεία προς την ΕΕ, από τότε που έγινε υποψήφια χώρα το 2010. Βασική προτεραιότητα είναι η ενίσχυση των κρατικών θεσμών.
«Ό,τι έλειπε τα τελευταία 14 χρόνια, πρέπει τώρα να το προσφέρουμε μέσα σε μόλις έξι μήνες», είπε. «Είναι λοιπόν πραγματικά απαιτητικό, αλλά η διαδικασία προχωρά», σημειώνει η πρώην υπουργός Ευρωπαϊκής Ενσωμάτωσης Γιοβάνα Μάροβιτς.
Για τους πολίτες του Μαυροβουνίου, η οικονομία και το βιοτικό επίπεδο αποτελούν βασικές προτεραιότητες. Παρά τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και την υιοθέτηση του ευρώ ως νομίσματος, η οικονομία παραμένει μικρή και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον τουρισμό.
Αξιωματούχοι της ΕΕ αναμένεται να επαναλάβουν αυτό το μήνυμα σε συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί στις αρχές Ιουνίου στην παραθαλάσσια μαυροβουνιακή πόλη Τίβατ, με τους ηγέτες των υποψήφιων χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. Οι υπόλοιπες είναι η Αλβανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η Βόρεια Μακεδονία, η Σερβία και το Κόσοβο.