Εργασίες αποκατάστασης και έρευνας στο πρώην στρατόπεδο συγκέντρωσης με στόχο τη διατήρηση της μνήμης για τις επόμενες γενιές
Τι θα γινόταν αν οι τοίχοι μπορούσαν ακόμη να μιλήσουν; Στα Βόσγια Όρη της Αλσατίας, η κουζίνα του πρώην ναζιστικού στρατοπέδου συγκέντρωσης στο Νατσβάιλερ-Στρούτχοφ βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο αρχαιολογικών ανασκαφών.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Μεταξύ 1941 και 1944, 50.000 κρατούμενοι υποβλήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία στον χώρο αυτό. Σε αυτόν τον μακρύ ξύλινο στρατώνα, που κατασκευάστηκε από απελαθέντες το 1942, προετοιμάζονταν τα γεύματά τους.
Σήμερα, το κτίριο μελετάται και αποκαθίσταται, με στόχο να ανοίξει στο μέλλον για το κοινό.
«Στόχος είναι οι επισκέπτες να μπορούν να εισέλθουν σε αυτό το κτίριο, να ανακαλύψουν την ιστορία του και να κατανοήσουν καλύτερα την καθημερινή ζωή, τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης των απελαθέντων», εξηγεί ο Μικαέλ Λαντόλ, διευθυντής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Αντιστασιακών που Εκτοπίστηκαν στο Στρούτχοφ.
Καθώς το κτίριο της κουζίνας λεηλατήθηκε μετά τον πόλεμο, σχεδόν τίποτα δεν έχει απομείνει στο εσωτερικό του. Ανάμεσα στα λίγα αντικείμενα που βρέθηκαν συγκαταλέγονται ένα μικρό γυάλινο φιαλίδιο, μερικά κουμπιά και μια χτένα. Παράλληλα, αρχειακά έγγραφα αποκάλυψαν ότι οι κρατούμενοι ενδέχεται να είχαν κρύψει αντικείμενα μέσα στους τοίχους.
«Προς το παρόν έχουμε μόλις ξεκινήσει αυτή την εβδομάδα. Έχουμε ερευνήσει μόνο ένα μέρος των διαχωριστικών τοίχων και μέχρι στιγμής δεν έχουμε βρει τίποτα. Ωστόσο, είναι πιθανό σε κάποιο από τα δωμάτια, πίσω από έναν από τους τοίχους, να ανακαλύψουμε κρυμμένα αντικείμενα. Αυτή είναι μία από τις προσδοκίες που συνδέονται με την ανασκαφή και είναι κάτι που θα παρακολουθούμε στενά τις επόμενες εβδομάδες», αναφέρουν οι αρχαιολόγοι του έργου.
Οι ξύλινες σανίδες που σχηματίζουν τους τοίχους του στρατώνα θα αφαιρεθούν προσεκτικά και θα αριθμηθούν, ώστε να αποκατασταθούν. Στη συνέχεια θα επανατοποθετηθούν στις αρχικές τους θέσεις.
«Σήμερα, καθώς οι τελευταίοι μάρτυρες, οι τελευταίοι απελαθέντες, φεύγουν από τη ζωή, είναι αυτά τα ίχνη, αυτοί οι χώροι, αυτοί οι τόποι επιβίωσης, οι τόποι όπου έζησαν οι απελαθέντες, που θα παραμείνουν μετά από αυτούς. Είναι πραγματικά σημαντικό να τους διατηρήσουμε για τις μελλοντικές γενιές και να μεταδώσουμε αυτή την ιστορία στις επόμενες γενιές», υπογραμμίζει ο Μικαέλ Λαντόλ.
Οι εργασίες αποκατάστασης του χώρου αναμένεται να συνεχιστούν έως το τέλος του 2027, οπότε και θα ανοίξει στο κοινό ως χώρος μνήμης.