Με την άνοδο της θερμοκρασίας του νερού σε Βόρεια και Βαλτική Θάλασσα αυξάνεται ο κίνδυνος επώδυνης συνάντησης με τη δράκαινα. Το ψάρι που κρύβεται στην άμμο είναι από τα πιο δηλητηριώδη θαλάσσια ζώα στην Ευρώπη.
Με την έναρξη της κολυμβητικής περιόδου ειδικοί προειδοποιούν για τη δράκαινα (Petermännchen), ένα από τα πιο δηλητηριώδη ψάρια της Ευρώπης. Το διακριτικό αυτό θαλάσσιο ψάρι προτιμά τα ρηχά νερά και θάβεται στην άμμο ή στη λάσπη. Όποιος πατήσει πάνω του κατά λάθος μπορεί να τραυματιστεί σοβαρά από τα δηλητηριώδη αγκάθια του.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Όποιος το πατήσει, το καταλαβαίνει αμέσως
Στις γερμανικές ακτές κάθε χρόνο περίπου 30 έως 40 άνθρωποι δέχονται τσίμπημα από δράκαινα. Το τσίμπημα προκαλεί συνήθως άμεσα πολύ έντονο πόνο, συχνά δυνατότερο από εκείνον μετά από τσίμπημα μέλισσας ή σφήκας. Συνοδεύεται από πρήξιμο, κοκκίνισμα και ισχυρούς πόνους στις αρθρώσεις. Σε σπάνιες περιπτώσεις το δηλητήριο μπορεί να προκαλέσει σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, ακόμη και απειλητικό για τη ζωή αναφυλακτικό σοκ.
Η κοινή δράκαινα ζει, μεταξύ άλλων, στη Βόρεια Θάλασσα, στη δυτική Βαλτική, στη Μεσόγειο και στον ανατολικό Ατλαντικό. Ενώ από τη Θάλασσα των Βάτεν έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί, στις ακτές της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής εμφανίζεται τακτικά τους θερινούς μήνες. Ιδίως κατά την περίοδο της αναπαραγωγής ολόκληρα κοπάδια κινούνται σε ρηχά νερά, όπου συμβαίνουν και τα περισσότερα ατυχήματα.
Επικίνδυνα είναι τα δηλητηριώδη αγκάθια στο πρώτο ραχιαίο πτερύγιο, καθώς και ένα αγκάθι στο καπάκι των βραγχίων. Το δηλητήριο που εκκρίνεται περιέχει, μεταξύ άλλων, την πρωτεΐνη δρακοτοξίνη και τον νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη. Απελευθερώνεται μόλις τα αγκάθια διαπεράσουν το δέρμα και, πέρα από έντονο τοπικό πόνο, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως ναυτία, πυρετό, δυσκολία στην αναπνοή, διαταραχές της κυκλοφορίας ή καρδιακές αρρυθμίες.
Τι κάνουμε μετά από ένα τσίμπημα;
Μετά από ένα τσίμπημα ο σκληρός αγκάθινος άκανθος πρέπει να αφαιρεθεί το συντομότερο δυνατό και το τραύμα να απολυμανθεί. Οι ειδικοί συνιστούν στη συνέχεια η περιοχή του τσιμπήματος να εκτεθεί σε θερμοκρασίες άνω των 50 βαθμών, για παράδειγμα με πολύ ζεστό νερό ή με πιστολάκι. Η θερμότητα μπορεί να καταστρέψει τα πρωτεϊνικά συστατικά του δηλητηρίου. Αμέσως μετά, η περιοχή πρέπει να ψυχθεί και να εξεταστεί από γιατρό. Κατά την ιατρική εξέταση ελέγχεται επίσης αν ο ασθενής έχει επαρκή προστασία έναντι του τετάνου.
Για να μειωθεί ο κίνδυνος τσιμπήματος, οι ειδικοί συνιστούν στους λουόμενους να φορούν παπούτσια θαλάσσης, ιδίως όταν περπατούν σε ρηχά παράκτια νερά. Οι ερασιτέχνες ψαράδες θα πρέπει να χρησιμοποιούν προστατευτικά γάντια όταν χειρίζονται τα ψάρια που έχουν πιάσει. Επίσης, οι δύτες και οι ερασιτέχνες με μάσκα και αναπνευστήρα καλό είναι να κρατούν απόσταση από τον πυθμένα, καθώς οι δράκαινες συχνά θάβονται σχεδόν ολόκληρες στην άμμο και είναι δύσκολο να εντοπιστούν.
Η δράκαινα μπορεί να φτάσει σε μήκος έως και 53 εκατοστά. Έχει μπλε-κιτρινωπό χρώμα, χαρακτηριστικά, προεξέχοντα μάτια και, υπό φυσιολογικές συνθήκες, κρατά το δηλητηριώδες ραχιαίο πτερύγιό της κολλημένο στο σώμα. Μόνο όταν αισθανθεί κίνδυνο σηκώνει τα αγκάθια της.
Η δράκαινα και άλλα δηλητηριώδη ψάρια
Όσοι ταξιδεύουν για διακοπές στην Ερυθρά Θάλασσα, τον Ινδικό Ωκεανό ή τον Ειρηνικό θα πρέπει να προσέχουν και έναν ακόμη δηλητηριώδη κάτοικο των θαλασσών: το πετροψάρι. Θεωρείται το πιο δηλητηριώδες ψάρι στον κόσμο και ένα τσίμπημα μπορεί να αποβεί θανατηφόρο για τον άνθρωπο.
Συγγενικό είδος του πετροψαριού είναι το λιονόψαρο. Το δηλητήριο του μπορεί, σε άτομα με καρδιακά προβλήματα, να οδηγήσει σε θάνατο. Προκαλεί μυϊκές συσπάσεις και έντονους, παρατεταμένους πόνους.
Το μεγάλο κόκκινο σκορπιόψαρο δεν το συναντά κανείς μόνο στο καλοκαιρινό κολύμπι στη Μεσόγειο ή τον Ατλαντικό. Περιλαμβάνεται και στη γνήσια μπουγιαμπές της Μασσαλίας, την παραδοσιακή ψαρόσουπα της πόλης. Και σε αυτή την περίπτωση, ένα τσίμπημα συνεπάγεται πόνο αλλά και πιθανά προβλήματα στην κυκλοφορία του αίματος. Πριν από την κατανάλωση, τα δηλητηριώδη αγκάθια στο ραχιαίο και στο εδρικό πτερύγιο αφαιρούνται προσεκτικά.
Οι λαγοκέφαλοι είναι επίσης δηλητηριώδεις. Όταν απειλούνται, φουσκώνουν σε σφαιρικό σχήμα για να αποθαρρύνουν τους θηρευτές. Ιδιαίτερα επικίνδυνοι γίνονται όταν καταναλώνονται ως εκλεκτό έδεσμα: αν το ιαπωνικό πιάτο «φούγκου» δεν παρασκευαστεί σωστά, το νευροτοξικό δηλητήριο που περιέχουν μπορεί να προκαλέσει παράλυση της αναπνοής ή καρδιακή ανακοπή και να αποβεί μοιραίο.
Όσοι θέλουν να προστατευθούν από αυτά τα ψάρια καλό είναι να φορούν παπούτσια θαλάσσης όταν μπαίνουν στη θάλασσα. Στα εστιατόρια, πριν παραγγείλετε ψάρι, ζητήστε να μάθετε αν έχει παρασκευαστεί με τον σωστό, πιστοποιημένο τρόπο. Έτσι οι διακοπές μπορούν να κυλήσουν χωρίς πόνο, τουλάχιστον όσον αφορά τα τσιμπήματα και τις δηλητηριάσεις.