Πόσο χρόνο αφιερώνουν οι Ευρωπαίοι στη διαδρομή προς τη δουλειά: ο μέσος ημερήσιος χρόνος μετακίνησης είναι 48 λεπτά, αλλά οι διαφορές είναι τεράστιες
Για εκατομμύρια εργαζόμενους σε όλη την ήπειρο, η καθημερινή διαδρομή προς τη δουλειά είναι ένα αναπόφευκτο τελετουργικό. Αλλά πόσο χρόνο αφιερώνουν στην πραγματικότητα οι Ευρωπαίοι για να φτάσουν στην εργασία τους;
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σύμφωνα με νέα έρευνα της εταιρείας διαχείρισης ταλέντων SD Worx, ο μέσος καθημερινός χρόνος μετακίνησης από και προς την εργασία στην Ευρώπη διαμορφώνεται στα 48 λεπτά. Ωστόσο, αυτός ο πανευρωπαϊκός μέσος όρος κρύβει το πόσο διαφορετικά βιώνουν οι χώρες τη γεωγραφία, την κίνηση στους δρόμους και τη νοοτροπία των εργαζομένων.
Ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος κινείται γύρω στα τρία τέταρτα της ώρας, οι επιμέρους χώρες αντιμετωπίζουν εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες στους δρόμους και στα σιδηροδρομικά τους δίκτυα.
Χώρες όπως η Ιταλία και η Σλοβενία καταφέρνουν να διατηρούν σχετικά σύντομους χρόνους καθημερινής μετακίνησης, περίπου στα 35 λεπτά.
Στον αντίποδα, άλλες χώρες πλησιάζουν πολύ περισσότερο τη μία ώρα. Η Σουηδία και η Ιρλανδία καταγράφουν υψηλούς μέσους όρους, 57 και 56 λεπτά αντίστοιχα.
Καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση, το Βέλγιο ξεπερνά επισήμως το όριο της μίας ώρας, με 61 λεπτά την ημέρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το 13% του εργατικού δυναμικού του είναι “super-commuters”, σύμφωνα με τη SD Worx, περνώντας δύο ώρες ή και περισσότερο στο δρόμο, το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη, ενώ το 14% διανύει πάνω από 120 χιλιόμετρα την ημέρα.
Απόσταση έναντι συμφόρησης: Ολλανδία και Ρουμανία
Τα στοιχεία αποκαλύπτουν επίσης ενδιαφέρουσες διαφορές ως προς το γιατί οι μετακινήσεις διαρκούν όσο διαρκούν. Για παράδειγμα, σε Ολλανδία και Ρουμανία ο μέσος καθημερινός χρόνος μετακίνησης είναι 53 λεπτά, όμως οι υποκείμενες δυναμικές είναι εντελώς αντίθετες:
Οι εργαζόμενοι στην Ολλανδία διανύουν κατά μέσο όρο 63 χιλιόμετρα, βασιζόμενοι σε ένα αποδοτικό δίκτυο υποδομών που εξυπηρετεί τις μεγαλύτερες αποστάσεις.
Στη Ρουμανία, οι εργαζόμενοι αφιερώνουν το ίδιο αυτό διάστημα των 53 λεπτών για να καλύψουν πολύ μικρότερες αποστάσεις, καθώς η έντονη κίνηση και η αστική συμφόρηση τους καθυστερούν.
Το παράδοξο της μετακίνησης
Ίσως το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα της έρευνας είναι ο τρόπος με τον οποίο οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν ψυχολογικά τον χρόνο μετακίνησης.
Ακόμη και στο Βέλγιο, όπου ο μέσος χρόνος μετακίνησης ξεπερνά το όριο των 57 λεπτών που οι περισσότεροι θεωρούν «αποδεκτό», μόλις το 34% των εργαζομένων θεωρεί ότι αυτός ο χρόνος πάει χαμένος.
Παρά το γεγονός ότι υφίστανται από τους μεγαλύτερους χρόνους μετακίνησης στην ήπειρο, η επιθυμία για περισσότερη τηλεργασία μεταξύ των Βέλγων εργαζομένων φτάνει μόλις το 32%, ελαφρώς κάτω από τον διεθνή μέσο όρο.
Σε όλη την Ευρώπη, η καθημερινή μετακίνηση προς τη δουλειά παραμένει ένα μωσαϊκό προκλήσεων στις υποδομές και ατομικών συνηθειών, αποδεικνύοντας ότι ο χρόνος που αφιερώνουμε για να φτάσουμε στην εργασία μας είναι κάτι πολύ περισσότερο από απλά χιλιόμετρα σε έναν χάρτη.