Κριτική στο Das Mühlwald: θα κοιμηθεί επιτέλους το νήπιό μου όλη τη νύχτα;

«Θα βρείτε όλες τις βρεφικές κρέμες που χρειάζεστε στο εστιατόριο».

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Τον κοίταξα απορημένη τον άντρα μου. «Α, όχι», είπαμε. «Δεν τρώει πουρέδες».

Είναι λογικό η υπάλληλος της υποδοχής να υπέθεσε ότι ο γιος μου, που τεχνικά είναι ακόμη μωρό, τρώει βρεφική τροφή. Μόνο που δεν είναι το τυπικό παιδί 13 μηνών. Καταβροχθίζει ολόκληρα πιάτα με ζυμαρικά, σκαρφαλώνει σε σκάλες (κυρίως υπό επίβλεψη) και κοιμάται ελάχιστα. Γιατί να κοιμηθεί όταν μπορεί να αδειάζει γυάλινα βάζα από τα ντουλάπια ή να φωνάζει πάνω από τον φράχτη στους γείτονες;

Αν και ίσως ακούγεται σαν τυφώνας σε μικρογραφία, ο γιος μου έχει, ευτυχώς, έναν υπέροχο χαρακτήρα. «Μιλάει» σε όλους, μοιράζει αγκαλιές και φιλιά αφειδώς και είναι συνέχεια χαμογελαστός. Έχει όμως και απίστευτη ενέργεια. Έτσι, όταν ακούσαμε για το Das Mühlwald, ένα θέρετρο αφιερωμένο στο να προσφέρει στις οικογένειες ποιοτικό χρόνο μαζί, μας κίνησε την περιέργεια.

Οι περισσότεροι ταξιδιώτες πηγαίνουν σε ξενοδοχεία για να χαλαρώσουν και να αποσυνδεθούν από την καθημερινότητα. Με δεδομένο τον θορυβώδη, ασυγκράτητο χαρακτήρα του Σαντιάγο, φοβάμαι πάντα μήπως διαταράξει τη γαλήνια ατμόσφαιρα που προσπαθούν να προσφέρουν τα περισσότερα ξενοδοχεία. Στο Das Mühlwald δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή αν ενοχλούσε τους άλλους – γιατί όλοι ήταν εκεί με παιδιά.

Όταν ο Σαντιάγο αποφάσισε να δοκιμάσει πόσο κοντά στην άκρη του τραπεζιού μπορούσε να ισορροπήσει ένα πιάτο και, αναμενόμενα, κατέληξε να σπάσει στο πάτωμα, το προσωπικό της σάλας το μάζεψε αμέσως χωρίς φασαρία ή μουτρωμένα βλέμματα. Όταν πιτσιλούσε μέσα στην πισίνα, τα παιδιά γύρω του έμπαιναν στο παιχνίδι. Το Das Mühlwald μας έδωσε τον χώρο να είμαστε οικογένεια, με όλη μας τη φασαρία, την κούραση και την απρόβλεπτη ακαταστασία.

Οι Δολομίτες προσφέρουν το ιδανικό σκηνικό για τον χώρο παιχνιδιού

Das Mühlwald (πηγή στα Αγγλικά) βρίσκεται στο Τρέντινο, την βορειοανατολικότερη επαρχία της Ιταλίας. Όμως, με μόλις τέσσερα τοις εκατό του πληθυσμού εδώ να μιλά ιταλικά, έχεις την αίσθηση πως βρίσκεσαι στη Γερμανία.

Μόλις κάναμε check-in, ανταμειφθήκαμε με μια συναρπαστική θέα στις επιβλητικές κορυφές των Δολομιτών, ενώ ταυτόχρονα προσπαθούσαμε να αποτρέψουμε τον Σαντιάγο από το να σφηνώσει ανάμεσα στα κάγκελα του μπαλκονιού. Τα ακόμα χιονισμένα βουνά αποτελούν φόντο για την εξωτερική πισίνα, τον χώρο παιχνιδιού και τη φάρμα με τα ζώα που τα παιδιά μπορούν να χαϊδέψουν. Περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας στους κήπους, καθώς η θερμοκρασία έφτανε τους 30°C όσο βρισκόμασταν εκεί. Ήταν όμως εύκολο να φανταστεί κανείς πόσο ελκυστική είναι η περιοχή όλο τον χρόνο, τόσο δημοφιλής που είναι σε σκιέρ και σνοουμπόρντερ.

Το δωμάτιό μας ήταν αρκετά τυπικό, αλλά αυτό που το έκανε να ξεχωρίζει ήταν η φροντίδα με την οποία είχε εξοπλιστεί με όλα όσα χρειαζόμασταν – ένα παιδικό κρεβάτι, κάδο για πάνες και πόντσο για τον Σαντιάγο, καθώς και αφράτα μπουρνούζια για εμάς τους γονείς. Στο check-in μας έδωσαν μια μακρά λίστα με αντικείμενα που μπορείτε να δανειστείτε από το ξενοδοχείο. Για τα μωρά υπάρχουν διαθέσιμα μόνιτορ, θερμαντήρες μπιμπερό και βραστήρες. Για τα μεγαλύτερα παιδιά, εξοπλισμός πισίνας, σακίδιο-φορέας πλάτης και καρότσι μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα χρήσιμα.

Πέντε όροφοι εσωτερικού χώρου παιχνιδιού και δύο πισίνες

Ο Σαντιάγο χρειάζεται πολλή κίνηση και ερεθίσματα. Είναι δύσκολο να του προσφέρουμε όσα έχει ανάγκη στο σπίτι, αλλά εδώ υπήρχαν τόσα πράγματα για να τον απασχολήσουν, που οι μέρες πέρασαν νεράκι και, δόξα τω Θεώ, το βράδυ ήταν εξαντλημένος.

Οι εσωτερικοί χώροι παιχνιδιού απλώνονται και στους πέντε ορόφους, με τσουλήθρες και σχοινιά για τα μεγαλύτερα παιδιά, ώστε να σκαρφαλώνουν από όροφο σε όροφο. Λατρέψαμε την τεράστια εσωτερική πίστα αγώνων, όπου ο Σαντιάγο μπορούσε να πηδάει πάνω κάτω από οχήματα με δύο, τρεις και τέσσερις ρόδες χωρίς να πάθει (σοβαρές) ζημιές. Το τραπέζι του πινγκ πονγκ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλές στους μπαμπάδες, που έμοιαζαν να προπονούν τα παιδιά τους για την κινεζική ολυμπιακή ομάδα.

Η εξωτερική πισίνα και η θερμαινόμενη εσωτερική πισίνα ήταν εξαιρετικές, όπως και η τεράστια νεροτσουλήθρα, στην οποία, παρά τις πινακίδες που συνιστούσαν το αντίθετο, ο σύζυγός μου επέμενε να κατεβάζει τον Σαντιάγο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπήρχαν ναυαγοσώστες ή προσωπικό στον χώρο, οπότε χρειάζεται να έχετε διαρκώς το νου σας στα παιδιά. Το γεγονός ότι κάθε περιοχή διέθετε δικό της σταθμό με νερό και τουαλέτες ήταν μια ωραία λεπτομέρεια – πολύ πιο χαλαρωτικό από το να πρέπει να πείσεις τα παιδιά να επιστρέψουν στο δωμάτιο.

Παίρναμε σειρά για να απολαύσουμε τον χώρο σπα αποκλειστικά για ενήλικες και τις εξαιρετικές θεραπείες μασάζ. Αν το παιδί σας είναι άνω των δύο ετών, δεν θα χρειαστεί καν να κάνετε εναλλαγές, καθώς μπορείτε να το αφήσετε όλη μέρα στο kids club – θα το ταΐσουν κιόλας, ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε ένα γεύμα με την ησυχία σας.

Αν θέλετε να αφιερώσετε μισή ή ολόκληρη μέρα σε εκδρομή, το φυλλάδιο που σας δίνουν στο check-in περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για την ευρύτερη περιοχή. Εμείς δανειστήκαμε ηλεκτρικά ποδήλατα και κάναμε μια υπέροχη βόλτα μέσα από τους κοντινούς μηλεώνες – προϊόν για το οποίο φημίζεται το Νότιο Τιρόλο – ανεβοκατεβαίνοντας απαλά κυματιστούς λόφους. Ο Σαντιάγο λάτρεψε το καθισματάκι στο πίσω μέρος και νιώθαμε ασφαλείς και άνετοι, καθώς η γύρω περιοχή είναι ήσυχη και σχεδόν χωρίς κίνηση.

Το εστιατόριο ήταν πιο χαλαρό απ’ όσο περίμενα

Είχα φανταστεί ότι το εστιατόριο θα ήταν θορυβώδες και χαοτικό, αλλά, πέρα από σπασμένα πιάτα και πατημένο φαγητό, οι ώρες των γευμάτων ήταν στην πραγματικότητα αρκετά ήρεμες. Κάθε οικογένεια έχει το ίδιο τραπέζι σε κάθε γεύμα, με καρεκλάκι και σαλιάρα ήδη στη θέση τους για εμάς.

Το πρωινό και το μεσημεριανό σερβίρονται σε μορφή μπουφέ, με πολλές υγιεινές επιλογές, συμπεριλαμβανομένης μιας μηχανής χυμών για να φτιάχνετε τα δικά σας smoothies, αλλά και πιο απολαυστικές προτάσεις. Λάτρεψα το σπιτικό γερμανικό ψωμί και τα κουλούρια pretzel, που σερβίρονταν ζεστά, κατευθείαν από τον φούρνο. Η απογευματινή ποικιλία γλυκών στον μπουφέ ήταν από τα δυνατά σημεία: ένα πιάτο λιχουδιών δίπλα στην πισίνα ήταν ιδανικό για να ανακτήσει ο Σαντιάγο δυνάμεις και να πάρουμε εμείς τη δόση ζάχαρης που χρειαζόμασταν για να αντέξουμε μέχρι το βραδινό.

Το βραδινό ξεκινά με μπουφέ σαλατών για όλους και στη συνέχεια τα παιδιά μπορούν να περάσουν στα ζυμαρικά, τα κοτομπουκιές και, φυσικά, το παγωτό. Οι ενήλικες επιλέγουν ορεκτικό, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο από ένα μενού που τους δίνεται κατά το πρωινό. Μας σέρβιραν μια νόστιμη ποικιλία γερμανικών και ιταλικών πιάτων, με καλές επιλογές τόσο για χορτοφάγους όσο και για κρεατοφάγους.

Οικογενειακά διοικούμενο και φιλικό προς τις οικογένειες

Το Das Mühlwald ανήκει και διοικείται από την οικογένεια Tauber, που είναι διαρκώς παρούσα. Τα τρία παιδιά τους έτρεχαν συχνά πέρα δώθε και η μητέρα, η Sara, έφτασε να με σερβίρει η ίδια στο μπαρ ένα βράδυ. Γνωρίζοντας ότι πίσω από το ξενοδοχείο βρίσκονται γονείς που «ξέρουν από πρώτο χέρι», βγάζει νόημα το πόσο εύκολο κάνει το Das Mühlwald να βρίσκεσαι εκεί με την οικογένειά σου.

Όσο το να έχεις ένα παιδί που δεν κοιμάται μπορεί να οδηγήσει σε παραλήρημα και χάος, άλλο τόσο είναι, προφανώς, εξαντλητικό. Το να βρίσκεσαι ανάμεσα σε άλλους καταπονημένους γονείς, με κοινό στόχο να κρατήσετε τα παιδιά σας χαρούμενα, ασφαλή και απασχολημένα, δημιουργεί ένα έντονο αίσθημα συντροφικότητας και αμοιβαίας κατανόησης.

Και τώρα η ερώτηση του ενός εκατομμυρίου: κοιμήθηκε ο Σαντιάγο όλο το βράδυ; Δυστυχώς, όχι. Αλλά το να περάσει από τρεις ώρες ύπνου σε 12 μέσα σε ένα σαββατοκύριακο θα ήταν υπερβολική απαίτηση. Παρ’ όλα αυτά γιορτάσαμε τις μικρές νίκες των εύκολων ωρών για ύπνο, επειδή ήταν τόσο κουρασμένος, και των λιγότερων νυχτερινών σόλο χορευτικών σόου.

Η Ruth Wright και η οικογένειά της φιλοξενήθηκαν στο Das Mühlwald (πηγή στα Αγγλικά). Δωμάτια με πλήρη διατροφή και υπηρεσίες φύλαξης παιδιών ξεκινούν από 150 € ανά ενήλικα, με έκπτωση 30-80% για τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους.