Φθινοπωρινή λίστα ταξιδιών Euronews Travel: οι κορυφαίες μας επιλογές στην Ευρώπη

Αφήστε στην άκρη το πένθος για το τέλος του καλοκαιριού. Το φθινόπωρο μπορεί να είναι μία από τις καλύτερες εποχές του χρόνου για ταξίδια στην Ευρώπη, με λιγότερο κόσμο, χαμηλότερες τιμές και προορισμούς στην πιο ατμοσφαιρική τους περίοδο.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Από δροσερές βόλτες στην εξοχή και φλογερές φθινοπωρινές αποχρώσεις μέχρι ζεστά καφέ και εποχικές γιορτές, αυτά είναι τα ταξίδια που βρίσκονται στη λίστα επιθυμιών της ομάδας Euronews Travel για τους μήνες που τελειώνουν σε «-ber».

Saskia O’Donoghue: Γιατί επιλέγω τη Βαυαρία (και τη Μάλτα)

Για να είμαι ειλικρινής, το φθινόπωρο είναι μακράν η λιγότερο αγαπημένη μου εποχή, με τα δέντρα να γυμνώνονται σιγά σιγά και τις μέρες να μικραίνουν. Νομίζω πως η αντιπάθειά μου οφείλεται στο πόσο μίζερη είναι συνήθως αυτή η εποχή στην Αγγλία, εκεί όπου είναι το σπίτι μου. Τα τελευταία χρόνια όμως προσπαθώ να αγκαλιάσω το φθινόπωρο σε μέρη που πραγματικά ξέρουν να το ζουν.

Πέρυσι επισκέφθηκα την Τσεχία και τη Νέα Σκωτία στον Καναδά, και οι δύο προορισμοί που καταφέρνουν να κάνουν το φθινόπωρο πραγματικά απολαυστικό. Φέτος, σκοπεύω να κατευθυνθώ προς τη Βαυαρία, όταν τα πλήθη του καλοκαιριού θα έχουν αραιώσει και το τοπίο θα έχει βαφτεί σε αποχρώσεις του χρυσού, του πορτοκαλί και του βαθύ κόκκινου.

Παρά τις επιφυλάξεις μου για το φθινόπωρο, θα περνούσα ευχαρίστως τις μέρες μου περιπλανώμενη στο Μόναχο, πηγαίνοντας από μία ζεστή μπιραρία σε μια αγορά, πριν κατευθυνθώ νότια προς τα βουνά και, φυσικά, τα κάστρα.

Το Νόιους Βανστάιν μπορεί να είναι η προφανής επιλογή στη λίστα με τα μέρη που «πρέπει να δεις», αλλά δεν νομίζω ότι θα βαρεθώ ποτέ να βλέπω κάτι τόσο εντυπωσιακό, τυλιγμένο από τα χρώματα του φθινοπώρου.

Μεγάλες βόλτες, ακολουθούμενες από χορταστικό βαυαρικό φαγητό, ένα τοπικό ποτό και ένα πραγματικά ζεστό μέρος για να χουχουλιάσω δίπλα σε τζάκι; Αυτό ακούγεται πολύ κοντά στις ιδανικές φθινοπωρινές διακοπές – και ίσως με μετατρέψει σε λάτρη του φθινοπώρου.

Αν παρ’ όλα αυτά συνεχίσω να το μισώ, θα επιστρέψω στη Μάλτα, όπου έχω όμορφες αναμνήσεις από ηλιοθεραπεία τον Νοέμβριο και δύσεις του ήλιου σε ώρες που δεν σε παίρνει από κάτω!

Dianne Apen-Sadler: Γιατί επιλέγω τη Λετονία

Ως δημοσιογράφος ταξιδιών, με ρωτούν διαρκώς ποιες είναι οι κορυφαίες μου προτάσεις στην Ευρώπη και, στις εννέα από τις δέκα φορές, θα μιλήσω είτε για κάποιο μέρος στα Βαλκάνια (σκεφτείτε περισσότερο Βελιγράδι και Σκόπια παρά Μπουντβά και Σπλιτ), είτε για τις βαλτικές χώρες.

Με το γραφικό – και ενταγμένο στη λίστα της UNESCO – ιστορικό κέντρο της, τα εξαιρετικά της μουσεία και τις υπέροχες μικροζυθοποιίες, η πρωτεύουσα της Λετονίας, η Ρίγα, διαθέτει όλα τα στοιχεία για ένα εξαιρετικό σαββατοκύριακο, που μπορείς να απολαύσεις εξίσου στην καρδιά του καλοκαιριού, στο μέσο του χειμώνα ή –για τους σκοπούς αυτού του άρθρου– το φθινόπωρο.

Όμως το μέρος που ανυπομονώ περισσότερο να επισκεφθώ την εποχή που ο κόσμος βγαίνει να θαυμάσει τα φθινοπωρινά φύλλα είναι η Σιγκούλντα, η «φθινοπωρινή πρωτεύουσα» της Λετονίας, περίπου 45 λεπτά με το τρένο έξω από τη Ρίγα.

Τον Οκτώβριο, οι όχθες του ποταμού Γκάουγια ντύνονται σε αποχρώσεις του πορτοκαλί – που τυχαίνει κιόλας να είναι το αγαπημένο μου χρώμα – και το τελεφερίκ της Σιγκούλντα και το κάστρο Τούραϊντα προσφέρουν τα καλύτερα σημεία θέασης.

Ποιος χρειάζεται το Νιου Ίνγκλαντ όταν έχουμε τέτοια μέρη εδώ στην Ευρώπη;

Mike Starling: Γιατί επιλέγω τη Σκωτία

Δεν θέλω να δώσω την εικόνα ότι είμαι ο Βρετανός που δεν ξεμυτίζει από τη χώρα του, αλλά ως άνθρωπος που ζει εκτός Ηνωμένου Βασιλείου εδώ και πολλά χρόνια, είναι πάντα ωραίο να επιστρέφω στην πατρίδα. Παρότι είμαι Άγγλος, θα έλεγα να ξεχάσετε το Λονδίνο, τα Cotswolds και το Lake District και να πάτε «βόρεια των συνόρων».

Η Σκωτία είναι πανέμορφη οποιαδήποτε εποχή του χρόνου, αλλά το φθινόπωρο είναι ιδανική – ειδικά αν σκοπεύετε να βγείτε στη φύση. Φυσικά, μπορεί να πέσει και καμιά ψιχάλα (ή και πέντε), όμως τα φθινοπωρινά χρώματα στα δέντρα, τις χαράδρες και τις λίμνες κάνουν οποιαδήποτε πεζοπορία ή υπαίθρια δραστηριότητα να αξίζει πραγματικά. Και μετά υπάρχει και το γκολφ… απλώς εντυπωσιακό.

Επιπλέον, μόλις ολοκληρώσετε 18 τρύπες ή «κατακτήσετε ένα Munro» – φτάνοντας δηλαδή στην κορυφή ενός σκωτσέζικου βουνού με υψόμετρο τουλάχιστον 3.000 πόδια (914,4 μέτρα) – μπορείτε να απολαύσετε και τη ζεστή φιλοξενία της χώρας. Κυριολεκτικά. Σκεφτείτε τζάκια με φωτιά στις παμπ, χορταστικό φαγητό και ένα δραμ ουίσκι. Τι να μην σου αρέσει;

Fakhriya M. Suleiman: Γιατί επιλέγω το Μονακό

Η αίσθηση πολυτέλειας του Μονακό με γοήτευε πάντα. Ωστόσο, ως ένα πριγκιπάτο στη γαλλική Ριβιέρα που εκτείνεται σε μόλις δύο τετραγωνικά χιλιόμετρα, τα πλήθη του καλοκαιριού με ενθουσιάζουν λιγότερο. Ένα ταξίδι όμως στην ενδιάμεση περίοδο, σε ένα φθινοπωρινό Μονακό; Αυτό δεν θα το αρνιόμουν ποτέ.

Έχω ακούσει τόσα πολλά για το πόσο όμορφο είναι να εξερευνάς με τον ρυθμό σου την πόλη-κράτος με τα πόδια. Φαντάζομαι τον εαυτό μου να χαζεύει τη φουτουριστική αρχιτεκτονική του Mareterra ή τα ζωντανά χρώματα στον κήπο Princess Grace Rose Garden στη Φονβιέιγ.

Παρότι είμαι πάντα ανοιχτή σε νέες εμπειρίες (όπως το να επισκεφθώ το Μονακό για πρώτη φορά…), ομολογώ πως, παραδόξως, είμαι και άνθρωπος της άνεσης. Ξέρω ότι θα ένιωθα σαν στο σπίτι μου πηγαίνοντας από τον παράδεισο των αγορών της Ντόχα σε εκείνον του Μόντε Κάρλο. Η βόλτα μου με τα πόδια θα συνεχιστεί στον εμπορικό πεζόδρομο, όπου θα ανοίξει η όρεξή μου πριν δοκιμάσω τη γαστρονομική σκηνή του Μόντε Κάρλο.

Το εστιατόριο Blue Bay, με δύο αστέρια Michelin και σεφ τον Marcel Ravin, προσφέρει στους επισκέπτες μια εμπειρία που κινείται ανάμεσα στην καραϊβική και τη μεσογειακή κουζίνα, με θέα στη θάλασσα. Το μόνο που λείπει είναι ένα αεροπορικό εισιτήριο.

Maya Abu Hajleh: Γιατί επιλέγω την Ιταλία

Η Ιταλία είναι ένας προορισμός που πάντα ήθελα να επισκεφθώ. Μου αρέσει η ιδέα να περπατώ στους δρόμους, να δοκιμάζω διαφορετικά φαγητά, να κάθομαι σε μικρά καφέ και να μην χρειάζεται πραγματικά να βιάζομαι πουθενά.

Πάντα μου άρεσε η ιδέα να ζω κάπου μικρά και ζεστά, όπου γνωρίζεις τους ανθρώπους γύρω σου και όλα κυλούν λίγο πιο αργά. Ίσως μετά από λίγο να το έβρισκα βαρετό, αλλά θέλω πρώτα να το ζήσω η ίδια πριν αποφασίσω.

Ως άνθρωπος που έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στον Κόλπο, είμαι συνηθισμένη στη ζέστη και σε ερημικά, ξηρά τοπία. Γι’ αυτό θα ήθελα να βιώσω κάτι εντελώς διαφορετικό, όπως η Ιταλία το φθινόπωρο, με όλα τα δέντρα να αλλάζουν χρώμα, τα βουνά, τις λίμνες και τα μικρά χωριά.

Νομίζω ότι από τα αγαπημένα μου πράγματα θα ήταν απλώς να περπατώ στους όμορφους δρόμους της Ιταλίας και να πατάω πάνω στα ξερά, πολύχρωμα φύλλα μετά την πτώση τους. Πιστεύω ότι θα απολάμβανα πραγματικά αυτόν τον πιο αργό τρόπο ζωής, έστω και για λίγο.

Rebecca Ann Hughes: Γιατί επιλέγω την Αγγλία

Ήταν ένα εξαντλητικό καλοκαίρι στη βόρεια Ιταλία, όπου ζω. Οι καύσωνες ήταν περισσότερο ο κανόνας παρά η εξαίρεση· μεγάλες περίοδοι με θερμοκρασίες πάνω από 35°C και υγρασία 95%. Έτσι, βρήκα τον εαυτό μου να λαχταρά απροσδόκητα κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούσα πολύ συνηθισμένη ιδέα για διακοπές: περπάτημα στην αγγλική ύπαιθρο.

Η Ευρώπη δεν στερείται εντυπωσιακών διαδρομών πεζοπορίας και εθνικών πάρκων, αλλά αυτό που θέλω είναι το χαρακτηριστικό περιβάλλον των δασών της Βρετανίας: ψιλή, μίζερη βροχή, η υγρή, γεμάτη τύρφη μυρωδιά των πεσμένων φύλλων κάτω από τα πόδια, φευγαλέες ματιές σε σκίουρους που σκαρφαλώνουν και η ζεστή, αγγλική παμπ της εξοχής.

Είμαι τυχερή που έχω οικογένεια σε δύο σπουδαίες περιοχές της αγγλικής υπαίθρου (δεδομένου ότι κατάγομαι από τη Σκωτία, κατευθύνομαι προς την αντίθετη πλευρά από τον αρχισυντάκτη Μάικ για αλλαγή παραστάσεων!). Η θεία μου ζει στο Lake District, ιδανικό μέρος για απαιτητικές αναβάσεις σε βουνοκορφές ή χαλαρές διαδρομές κατά μήκος των λιμνών.

Ο θείος μου ζει στον νότο, στο New Forest, όπου φαντάζομαι τον εαυτό μου να χάνεται στα σκοτεινά δάση ή να διασχίζει με μεγάλες δρασκελιές τις ανοιχτές θαμνώδεις εκτάσεις – και να κάνει παρέα με τα άγρια πόνι που κυκλοφορούν ελεύθερα.