Στο Σαμπόρ, η ξηρασία και οι καύσωνες αποτυπώνονται στους κήπους του κάστρου: η βλάστηση υποφέρει από την έλλειψη νερού και οι κηπουροί ανασχεδιάζουν το τοπίο.
Γύρω από το κάστρο του Σαμπόρ, το θέαμα είναι φέτος πολύ ασυνήθιστο. Οι χλοοτάπητες και τα παρτέρια, συνήθως καταπράσινα, έχουν πάρει κίτρινες και καφέ αποχρώσεις υπό την επίδραση της ξηρασίας και των υψηλών θερμοκρασιών. Μετά από αρκετά κύματα καύσωνα, τα εδάφη είναι ιδιαίτερα ξηρά και η βλάστηση δυσκολεύεται να ανακάμψει.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Στους κήπους γαλλικού τύπου του κτήματος, οι κηπουροί παρακολουθούν τις συνέπειες αυτού του υδατικού στρες. Και φέτος, ακόμη και ορισμένα δέντρα παρουσιάζουν σημάδια καταπόνησης. Μια κατάσταση που θέτει άμεσα υπό αμφισβήτηση το μέλλον αυτών των ιστορικών τοπίων.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής κηπουρό του κάστρου, Ζυλιέν Μπιγιόν, "Στην αρχή δεν το βλέπαμε τόσο στα δέντρα· επηρεαζόταν κυρίως η χαμηλή βλάστηση, με το ρηχό ριζικό σύστημα. Τώρα όμως βλέπουμε ότι αυτό το κύμα ζέστης έχει πλέον αρχίσει να επηρεάζει το ριζικό σύστημα των δέντρων (...) και πιστεύω ότι θα υπάρξουν ζημιές, αλλά θα εκδηλωθούν με καθυστέρηση. Στην πραγματικότητα, ορισμένα δέντρα ίσως χρειαστούν δύο ή τρία χρόνια για να μαραθούν. Η επίδραση του καύσωνα φέτος είναι πραγματικά πολύ, πολύ ισχυρή."
Λιγότερο νερό, πιο ανθεκτικά φυτά και δέντρα
Πέρα από την καθαρά αισθητική διάσταση, ολόκληρη η φιλοσοφία διαχείρισης των κήπων ετοιμάζεται να αλλάξει. Μπροστά στην επιτάχυνση της κλιματικής αλλαγής, η διαχείριση των υδάτινων πόρων αναδεικνύεται πλέον σε μείζον στρατηγικό διακύβευμα. Καθώς τα κύματα ακραίας ζέστης και οι θερινές ξηρασίες κινδυνεύουν να γίνουν ο κανόνας, η διατήρηση των παραδοσιακών κηποτεχνικών προτύπων απαιτεί βαθύ επαναπροσδιορισμό.
Για να ανταποκριθούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, οι ομάδες του Εθνικού Κτήματος του Σαμπόρ έχουν ξεκινήσει μια συνολική συζήτηση γύρω από μια ανασχεδιασμένη φυτική παλέτα. Στόχος είναι η επιλογή πιο ανθεκτικών ειδών, ικανών να αντέχουν σε υψηλές θερμοκρασίες και να αντεπεξέρχονται σε μακρές περιόδους υδατικής αστάθειας χωρίς να εξασθενούν. Η επιλογή ξηροφυτικών ειδών (προσαρμοσμένων στην ξηρασία) και η φύτευση πιο ανθεκτικών δέντρων θεωρούνται πλέον επιβεβλημένες.
Η εξίσωση όμως που πρέπει να λυθεί είναι απαιτητική, καθώς στόχος είναι να διατηρηθούν το μεγαλείο, η δομή και η οπτική ταυτότητα αυτών των ιστορικών κήπων, μειώνοντας ταυτόχρονα δραστικά το υδατικό τους αποτύπωμα.
Στο Σαμπόρ, όπου η ανθρώπινη ευφυΐα σχεδιάζει και διαμορφώνει το τοπίο εδώ και σχεδόν πέντε αιώνες, ανοίγει τώρα μια νέα, καθοριστική φάση. Αν άλλοτε τους καθοδηγούσε η αναζήτηση του κύρους και της απόλυτης συμμετρίας, σήμερα οι κήποι αυτοί γράφουν ένα νέο κεφάλαιο της ιστορίας τους, υπαγορευμένο αυτή τη φορά από τις επιταγές του κλίματος.