Το euronews δεν είναι διαθέσιμο στον Internet Explorer. Ο συγκεκριμένος browser δεν είναι ενημερωμένος από την Microsoft και δεν ακολουθεί τις τεχνολογικές εξελίξεις. Χρησιμοποιήστε κάποιον άλλο φυλλομετρητή, όπως Edge, Safari, Google Chrome ή Mozilla Firefox.
Έκτακτη είδηση

Τζιμπουτί: Κόλαση και παράδεισος για χιλιάδες μετανάστες

Τζιμπουτί: Κόλαση και παράδεισος για χιλιάδες μετανάστες
Euronews logo
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Άνδρες περπατούν στην έρημο. Έχουν ταξιδέψει εκατοντάδες χιλιόμετρα για να φτάσουν εδώ.

Είναι από την Αιθιοπία και προσπαθούν να φτάσουν στο Τζιμπουτί. Ελπίζουν, πως εκεί θα βρουν δουλειά.

Βρισκόμαστε στο βόρειο Κέρας της Αφρικής. Αυτός ο δρόμος οδηγεί στην Όμποκ, που βρίσκεται τριάντα χιλιόμετρα από τις ακτές της Υεμένης.

Τις τελευταίες εβδομάδες, μεγάλος αριθμός προσφύγων έχει φτάσει στην Όμποκ. Οι άνθρωποι προσπαθούν να ξεφύγουν από τη σύγκρουση που μαίνεται στη χώρα τους.Το Τζιμπουτί είναι μια από τις λίγες χώρες που τους δέχονται.

Οι πρόσφυγες βρίσκουν καταφύγιο σε προσωρινά καταλύματα. Πολλοί είναι σε κατάσταση σοκ. Ο Σουλτάν και η σύζυγός του έχασαν τα πάντα.

«Στη χώρα μου έχουμε πόλεμο κι όλα έχουν καταστραφεί. Οι δολοφονίες και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι καθημερινό φαινόμενο. Το σπίτι και το αυτοκίνητό μας καταστράφηκαν. Αφήσαμε πίσω μας όλα μας τα υπάρχοντα, όμως αφήσαμε και τα όνειρά μας. Ζούμε στο άγνωστο. Περιμένουμε εδώ, αλλά δεν ξέρουμε τίποτα για το μέλλον, δεν ξέρουμε ποια είναι η μοίρα μας» δήλωσε η Σουλτάν Βεσέμ.

Αν και είναι ασφαλείς στο Τζιμπουτί, οι περισσότεροι δεν θέλουν να μείνουν εδώ. Οι συνθήκες δεν είναι καλές, ενώ δεν υπάρχει μέλλον. Ξέρουν ακόμη πως δεν μπορούν να επιστρέψουν στο σπίτι τους.

Ο Αλχμέντ ήρθε εδώ με την έγκυο γυναίκα του. Η μητέρα του έμεινε στην Υεμένη όμως πριν από λίγες ημέρες σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή.

«Οι άνθρωποι του Τζιμπουτί μας βοήθησαν, δεν έχουμε παράπονο. Το ίδιο ισχύει και για τους εμπόρους της Υεμένης που ζουν στο Τζιμπουτί. Μας έδωσαν όλα όσα χρειαζόμαστε Όμως εδώ δεν μπορείς να βρεις τίποτα, δεν υπάρχουν δουλειές. Δεν θα ζήσουμε καλύτερα, έχουμε κολλήσει εδώ Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να πάνε στην Ευρώπη, ακριβώς γιατί ξέρουν πως δεν υπάρχει μέλλον στην Υεμένη» δήλωσε στην κάμερα του euronews, ο Αλχμέντ Αμπντουλάχ Κουλάιμπ.

Σταδιακά οι πρόσφυγες μεταφέρονται σε αυτό το στρατόπεδο που δημιούργησε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Εδώ ζουν μόνο άνδρες. Οι αρχές του Τζιμπουτί φοβούνται πως τρομοκράτες ίσως έχουν διεισδύσει ανάμεσα στους πρόσφυγες.

Ο Μοχάμεντ, ένας δάσκαλος, λέει πως όλοι θέλουν να ξεφύγουν από αυτή την κόλαση.

«Πολλοί άνθρωποι εδώ είναι πολύ έξυπνοι και μορφωμένοι. Είναι καθηγητές, μηχανικοί και έχουν πολλά πτυχία. Θέλουν να ζήσουν. Είναι κουρασμένοι και οι Ευρωπαίοι πρέπει να μας βοηθήσουν. Ελπίζω πως οι Ευρωπαίοι θα μας βοηθήσουν ώστε να φέρουμε την δημοκρατία στη χώρα μας. Είμαι άνθρωπος και θέλω να ζήσω ελεύθερος, πρέπει να κερδίσω την ελευθερία μου!» υποστηρίζει ο Μοχάμεντ Σαλέχ Κλαίντ.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ εκτιμά πως 15.000 πολίτες της Υεμένης θα φτάσουν στο Τζιμπουτί τους επόμενους 6 μήνες. Αυτός είναι ο αριθμός των προσφύγων και των αιτούντων άσυλο από την Αφρική, που ήδη βρίσκονται στην Υεμένη.

«Είναι σαφές ότι το Τζιμπουτί, αυτή μικρή χώρα δέχεται ασφυκτική πίεση. Μιλάμε για μία χώρα με πολύ υψηλή ανεργία και εκτεταμένη φτώχεια» δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ, Φρεντερίκ Βαν Χαμ.

Η φτώχεια μαστίζει το Τζιμπουτί. Εδώ στην Ομπόκ, είναι το σημείο διέλευσης για χιλιάδες Αφρικανούς μετανάστες, που ταξιδεύουν παράνομα στην Αραβική Χερσόνησο.

Η Χάουι μπήκε στον κόσμο της παρανομίας. Φυσικά, αυτό δεν είναι το πραγματικό της όνομα.Η Χάουι ήταν δουλέμπορος για 5 χρόνια. Συνολικά, οργάνωσε το ταξίδι 5.000 παράνομων μεταναστών.

Tην ακολουθήσαμε στα περίχωρα της πόλης, όπου δεκάδες εξόριστοι, περιμένουν να φτάσουν στην άλλη πλευρά. Αυτή η ομάδα των Αιθιόπων ελπίζουν να βρουν δουλειά στη Σαουδική Αραβία.

«Έχουμε δανειστεί χρήματα από τις οικογένειές μας για να έρθουμε εδώ. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε στην Αιθιοπία με άδεια χέρια. Έχουμε χρέος που πρέπει να ξεπληρώσουμε. Αν μείνουμε εδώ, έχουμε χαθεί, δεν υπάρχει τίποτα να κάνουμε. Δεν υπάρχει άλλη ελπίδα από το να πάμε στη Σαουδική Αραβία» υποστηρίζει η πρόσφυγας, Ρουμάνα Μοχάμεντ.

Η Χάουι δεν θα οργανώσει άλλο ταξίδι όσο η σύγκρουση στην Υεμένη βρίσκεται σε εξέλιξη. Παρά το γεγονός ότι από την αρχή του πολέμου, το κόστος του ταξιδιού διπλασιάστηκε, λέει πως τώρα ο κίνδυνος είναι μεγάλος.

Όμως η ροή των μεταναστών δεν έχει σταματήσει. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος εκτός από την Όμποκ.

«Αν δεν έχεις τίποτα, τότε έχεις το κίνητρο να κάνεις τα πάντα! Εμπόριο όπλων, εμπόριο ναρκωτικών, τα πάντα! Θα κάνουμε τα πάντα, θα πάρουμε το ρίσκο αφού δεν έχουμε τίποτα! Ειλικρινά, θα κάνουμε ότι χρειαστεί για να σωθούμε και να ζήσουμε. Έχω κοιτάξει παντού για δουλειά, όμως κανείς δεν μου δίνει σημασία, κανείς δεν νοιάζεται για μένα. Γιατί λοιπόν να μην βγω στην παρανομία. Πώς αλλιώς θα μπορέσω να ικανοποιήσω τις ανάγκες των παιδιών μου; Ευχαριστώ τον Θεό που είμαστε ζωντανοί. Δόξα τω Θεώ, ζήτω οι παράνομοι μετανάστες! Αν ποτέ τελειώσει η κρίση στην Υεμένη, ορκίζομαι ότι θα γυρίσω και θα ξανακάνω τη δουλειά μου. Δεν φοβάμαι τίποτα, θα κάνω τα πάντα! Αν κάποιος με προσλάβει, θα χαρώ να κάνω μια νόμιμη δουλειά. Τότε ναι, θα μπορώ να σταματήσω» δήλωσε η πρώην δουλέμπορος.

Πέρυσι, περισσότεροι από 100.000 μετανάστες περάσαν από το Τζιμπουτί στην Αραβική Χερσόνησο.
Ο επικεφαλής της ακτοφυλακής, λέει πως προσπαθεί να προφυλάξει τα θαλάσσια σύνορα, όμως δεν διαθέτει τα απαραίτητα μέσα.

«Τα τελευταία 3 χρόνια, η ακτοφυλακή εντόπισε και βοήθησε περίπου 40.000 άτομα. Όμως μόλις σταματήσουν οι έλεγχοι, τουλάχιστον άλλοι 1000 με 2000 θα περάσουν. Το προσωπικό και οι προσπάθειές μας δεν επαρκούν Πρέπει να δουλέψουμε συλλογικά, με τις γειτονικές χώρες αλλά και με την Ευρώπη. Στον αγώνα πρέπει να μπουν, όσες χώρες ανησυχούν γι’ αυτή την τραγωδία» δήλωσε ο συνταγματάρχης Γουέις Μπογκόρεχ.

Κάτι τέτοιο φαίνεται πως συμβαίνει, αφού η δύναμη «Αταλάντα» αναλαμβάνει δράση. Στόχος είναι η υποστήριξη των χώρων καταγωγής και διέλευσης των μεταναστών.

Η δύναμη «Αταλάντα» της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεύθυνη για την καταπολέμηση της πειρατείας στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας. Η τελετή ανάληψης των καθηκόντων της, πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Τζιμπουτί.

«Υπάρχουν πολλές επιλογές στο τραπέζι. Για παράδειγμα μια, αν και μάλλον κινείται σε θεωρητικό επίπεδο, είναι η επέκταση της εντολής που έχει η δύναμη καταπολέμησης κάθε μορφής traficking. Το εμπόριο ανθρώπων, το λαθρεμπόριο όπλων και η διακίνηση ναρκωτικών μαστίζουν αυτή την περιοχή του κόσμου» υποστηρίζει ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Τζιμπουτί.

Ταξιδεύουμε για το Αλί Αντέχ. Απέχει δύομισή ώρες από την πρωτεύουσα.
Ο «Νεστέλντ» είναι ο μεγαλύτερος προσφυγικός καταυλισμός της χώρας. Φιλοξενεί 10.000 άτομα, κυρίως Σομαλούς και Αιθίοπες.

Η Χούμπι διέφυγε από τον εμφύλιο πόλεμο στη Σομαλία το 2008. Ζει εδώ με τις επτά κόρες της. Ο 19χρονος αδελφός της εξαφανίστηκε πριν από δύο χρόνια.
Ήθελε να ταξιδέψει παράνομα στην Ευρώπη. Κανείς δεν ήξερε αν τα κατάφερε.

Όμως η Χούμπι έλαβε μια κλήση
Ο γιος της ήταν όμηρος διακινητών της Λιβύης που απαιτούν 5.500 δολάρια, διαφορετικά θα πουλήσουν τα όργανά του. Η Χούμπι δεν μπορεί να συγκεντρώσει τα χρήματα.

«Ακούω στο ραδιόφωνο για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα και για την κακομεταχείριση που υφίστανται κατά την άφιξή τους στη χώρα. Δεν θέλω καμία μητέρα να περάσει όσα έζησα εγώ. Δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ, δεν ξέρω αν ο γιος μου είναι ζωντανός ή νεκρός Θέλω να ζητήσω κάτι από τις ανεπτυγμένες χώρες, της Ευρώπης, αλλά και από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Θα πρέπει να αναλάβουν νομική δράση κατά των λαθρεμπόρων. Πρέπει να κάνουν περισσότερα για να τους σταματήσουν. Αυτοί οι άνθρωποι είναι εγκληματίες» υποστηρίζει με πάθος η Χούμπι Αχμέντ Αμπντιλάχι.

Πολλοί από αυτούς τους νέους ανθρώπους γεννήθηκαν στον καταυλισμό και δεν έχουν μέλλον.

Σε μια χώρα όπου το ποσοστό ανεργίας ανέρχεται στο 70%, οι πιθανότητες να αλλάξει κάτι είναι ελάχιστες. Όλο και περισσότεροι νέοι θέλουν να φύγουν για την Ευρώπη.

«Η ζωή μας είναι πολύ κακή, χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Για τους νεαρούς πρόσφυγες, τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα. Ακόμη και το σχολείο δεν αναγνωρίζεται, το πιστοποιητικό που θα μας δώσουν δεν μπορεί να αναγνωριστεί» δήλωσε ο Γκουλέντ Αμπντουλαχαμπίμπ

«Εμείς δεν έχουμε κανένα όπλο στη ζωή μας, όπως η εκπαίδευση ή η καλή υγεία. Εδώ, το μόνο που έχουμε είναι ειρήνη και θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους του Τζιμπουτί. Αυτή είναι η περιουσία μας, δεν έχουμε τίποτα άλλο» υποστηρίζει ο Μοχάμεντ Άντεν.

«Στο τέλος αυτής της χρονιάς, αν δεν αλλάξει κάτι, αν δεν υπάρχει ελπίδα τότε δεν θα έχω άλλη επιλογή. Θα πρέπει να περάσω τη θάλασσα. Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Δεν μπορώ να επιστρέψω στη χώρα μου, λόγω του εμφυλίου πολέμου. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος, πρέπει να διασχίσω τη θάλασσα. Το ξέρω πως μπορεί να πεθάνω. Είτε θα αλλάξω τη ζωή μου ή θα πεθάνω. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος». δήλωσε ο Γκουλέντ Αμπντουλαχαμπίμπ.