Μπαγκλαντές: Οι μουσουλμάνοι Ροχίνγκια σε ανθρωπιστική κρίση

Μπαγκλαντές: Οι μουσουλμάνοι Ροχίνγκια σε ανθρωπιστική κρίση
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η μουσουλμανική μειονότητα των Ροχίνγκια στην Μιανμάρ έχει πέσει θύμα εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, σύμφωνα με κορυφαίους αξιωματούχους του ΟΗΕ.

Περίπου 500,000 Ροχίνγκια πρόσφυγες ζουν σήμερα στο Μπαγκλαντές. 74,000 έχουν περάσει τα σύνορα Μιανμάρ-Μπαγκλαντές από τον Οκτώβριο που μας πέρασε, ύστερα από τις εκτεταμένες επιχειρήσεις των δυνάμεων ασφαλείας εναντίον τους, μετά τη δολοφονία επτά αστυνομικών.

Το Κουτουπαλόνγκ είναι ο μεγαλύτερος προσφυγικός καταυλισμός στο νοτιοανατολικό Μπαγκλαντές. Υπάρχει ο επίσημος καταυλισμός αλλά και ένας πρόχειρος ακριβώς δίπλα του. Αυτός φιλοξενεί 66.000 άτομα, τα οποία δεν είναι καταγεγραμμένα. Είναι μια τεράστια ομάδα Ροχίνγκια, που δεν δέχεται το καθεστώς πρόσφυγα.

Rohingya crisis in Bangladesh

Η Ζανάτ είναι ανάμεσά τους. Η 15χρονη έφτασε εδώ πριν από τρεις μήνες. Παντρεύτηκε στα 13 της. Στρατιώτες της Μιανμάρ την βίασαν, όταν ήταν έγκυος:

«Οι στρατιώτες ήρθαν στο σπίτι μου και πήραν τον άνδρα μου. Ένα βράδυ ήρθαν και πήραν κι εμένα. Με τράβηξαν στους θάμνους και έξι – επτά από αυτούς με βίασαν. Αισθάνομαι πολύ άσχημα, που οι στρατιώτες έχουν δολοφονήσει τόσο πολύ κόσμο. Είμαι στενοχωρημένη γιατί πολλοί μουσουλμάνοι έχουν βασανιστεί και βιαστεί μπροστά μας. Πάρα πολύς κόσμος».

Το Μπαγκλαντές πιστεύει ότι θα φιλοξενήσει μόνο προσωρινά τους Ροχίνγκια, παραβλέποντας το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς μένουν στη χώρα για πολλές δεκαετίες. Πέρσι το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης κατάφερε να ανοίξει ένα κέντρο σίτισης για γυναίκες και παιδιά, που το χρηματοδότησε το πρόγραμμα ανθρωπιστικής βοήθειας της Ε.Ε. Η Ζανάτ πηγαίνει εκεί το μωρό της.

«Στο κέντρο αυτό έχουμε 7.000 παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 ετών και περίπου 1.390 έγκυες και γυναίκες που θηλάζουν. Από τον Οκτώβριο έχουμε δει 40% αύξηση στους ημερήσιους δικαιούχους φροντίδας» τονίζει ο Μοχάμαντ Ασίκουλα, βοηθός του πρότζεκτ του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης.

Τα παιδιά μετρώνται και ζυγίζονται μια φορά το μήνα. Στις μητέρες τους δίνουν δημητριακά και βιταμίνες, για να ενισχύσουν τη διατροφή τους. Για τους υπόλοιπους που διαμένουν στον αυτοσχέδιο καταυλισμό, υπάρχει καθημερινά διανομή φαγητού, ενώ οι πρόσφυγες στο επίσημο στρατόπεδο έχουν ηλεκτρονικές κάρτες. Ο στόχος είναι να έχουν όλοι πρόσβαση στα στοιχειώδη.

Το πρόβλημα δεν είναι δηλαδή μόνο το φαγητό, αλλά και η ιατρική περίθαλψη. Κατευθυνθήκαμε από το Κουτουπαλόνγκ στο Λέντα, δίπλα στον ποταμό Ναφ, που είναι το γεωγραφικό σύνορο Μπαγκλαντές-Μιανμάρ.

Η κλινική ΙΟΜ άνοιξε τον προηγούμενο Οκτώβριο με ευρωπαϊκά κεφάλαια, δίπλα στον αυτοσχέδιο καταυλισμό. Σύντομα θα μετατραπεί σε περιφερειακό κόμβο, που θα δέχεται 5.000 ασθενείς τον μήνα. Επισκεφτήκαμε το νοσοκομείο με τον γιατρό Μοχιουντίν, ξεκινώντας από τα επείγοντα περιστατικά:

«Μπορούμε να διαχειριστούμε όλες τις επείγουσες καταστάσεις, μέσα από αυτό το κέντρο. Μπορούμε να τις αναφέρουμε στο ανώτερο κέντρο αμέσως. Αυτό είναι το τμήμα πρόληψης αναπηρίας και αποκατάστασης της μονάδας. Εδώ έρχονται άτομα από τον πρόχειρο καταυλισμό. Αυτό είναι το εργαστήριο. Παρέχουμε πολύ στοιχειώδεις, αλλά και πολύ ολοκληρωμένες εργαστηριακές υπηρεσίες» εξήγησε ο Μοχιουντίν Καν.

Μόνικα Πίνα, Euronews:

Τι έπρεπε να κάνουν οι ασθενείς πριν χτιστεί αυτή η κλινική;

«Έπρεπε να ταξιδέψουν τουλάχιστον 40 χλμ για εργαστηριακές εξετάσεις» απαντά ο γιατρός.

Ο Μοχάμεντ έσπασε το χέρι του τον Δεκέμβριο, ενώ έφευγε από το χωριό του, το οποίο δεχόταν επίθεση από στρατιώτες της Μιανμάρ. Ήρθε στο Μπαγκλαντές, όπου και εγχειρίστηκε. Τώρα είναι σε περίοδο ανάρρωσης. Ο Μοχάμεντ έχασε πέντε μέλη της οικογένειάς του, τον Οκτώβριο. Δύο κόρες και τρία αδέλφια.

«Είδα πολλά ατυχήματα να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μου. Είδα άτομα να απάγονται, ομαδικούς βιασμούς, παιδιά πέθαναν γιατί τα έριξαν στη φωτιά. Έκαψαν το χωριό μου. Είμαστε Ροχίνγκια μουσουλμάνοι. Θέλουμε να μας αναγνωρίσετε, θέλουμε την εθνικότητά μας και μετά ειρήνη στα χωριά μας. Δεν θέλω να ζήσω εδώ. Θέλω να γυρίσω στον τόπο μου» εξηγεί ο Μοχάμεντ Νουρούλ Ισλάμ, μη καταγεγραμμένος πρόσφυγας.

Μετά τα πρόσφατα βίαια επεισόδια, άλλαξε ο τρόπος που οι Μπαγκλαντεσιανοί βλέπουν τους Ροχίνγκια;

«Παρότι είναι ένα από το πιο φτωχά κράτη στον κόσμο, αλλά και στην περιοχή, και έχοντας πολλά δικά του προβλήματα, το Μπαγκλαντές άφησε αυτούς τους ανθρώπους να παραμείνουν στο έδαφός του. Παρόλα αυτά δεν έχει τα μέσα για να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση. Δεν έχει την οικονομική δύναμη και άρα είναι απαραίτητη η διεθνής παρουσία. Ο κόσμος που βλέπετε γύρω σας εξαρτάται 100% από την ανθρωπιστική βοήθεια» αναφέρει ο Πιερ Πρακάς, από το Πρόγραμμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ε.Ε.

Μόνικα Πίνα, Euronews:

Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Τι πρέπει να γίνει;

Πιερ Πρακάς, Πρόγραμμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ε.Ε:

«Προφανώς η ανθρωπιστική βοήθεια δεν είναι μια μακροπρόθεσμη λύση. Χρειάζεται να βρούμε μια τέτοια λύση στην κρίση. Η λύση αυτή μπορεί να προέλθει αποκλειστικά από την πολιτική διάθεση επίλυσης του προβλήματος. Κυρίως από την άλλη πλευρά των συνόρων. Από τη Μιανμάρ δηλαδή, από όπου φεύγουν αυτοί οι άνθρωποι για να έρθουν εδώ».

Η Μιανμάρ αρνείται την πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης στις περιοχές που μένουν οι Ροχίνγκια και έχει περιορίσει την ανθρωπιστική βοήθεια. Ο ΟΗΕ ερευνά τα στοιχεία για το αν επιχειρείται εθνοκάθαρση από την κυβέρνηση της χώρας