Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ουίλιαμ και Χάρι: Το τελευταίο τηλεφώνημα με την μαμά ήταν πολύ σύντομο!

Ουίλιαμ και Χάρι: Το τελευταίο τηλεφώνημα με την μαμά ήταν πολύ σύντομο!
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Οι πρίγκιπες της Βρετανίας Ουίλιαμ και Χάρι εξέφρασαν τη λύπη τους για την τελευταία συνομιλία που είχαν με τη μητέρα τους, την πριγκίπισσα Νταϊάνα, πριν πεθάνει, λέγοντας πως το τηλεφώνημα ήταν «απελπιστικά βιαστικό».

Σε ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο “Diana, Our Mother: Her Life and Legacy” («Νταϊάνα, η μητέρα μας: Η ζωή και η κληρονομιά της») που η προβολή του προγραμματίστηκε να συμπέσει με την 20ή επέτειο από τον θάνατο της Νταϊάνας σε αυτοκινητικό δυστύχημα στο Παρίσι στις 31 Αυγούστου 1997, οι δύο πρίγκιπες λένε πως είχαν μιλήσει με τη μητέρα τους λίγο πριν πεθάνει.

«Ο Χάρι κι εγώ βιαζόμαστε απελπιστικά να πούμε αντίο, ξέρετε ‘θα τα πούμε αργότερα’… προφανώς αν ήξερα τώρα τι επρόκειτο να συμβεί, δεν θα ήμουν τόσο αδιάφορος για αυτό και οτιδήποτε άλλο», είπε ο πρίγκιπας Ουίλιαμ.

Ο πρίγκιπας Χάρι είπε: «Ήταν εκείνη που [μας] μιλούσε από το Παρίσι, δεν μπορώ πραγματικά να θυμηθώ τι είπα αλλά το μόνο που θυμάμαι όντως είναι πως πιθανόν θα μετανιώνω για το υπόλοιπο της ζωής μου το πόσο σύντομο ήταν το τηλεφώνημα».

Ο Νικ Κεντ, ο παραγωγός του ντοκιμαντέρ, δήλωσε στο Ρόιτερς πως πιστεύει πως το ντοκιμαντέρ δίνει μια ιδέα της «ιδιωτικής Νταϊάνας».

«Κανείς ποτέ δεν έχει πει αυτή την ιστορία από την πλευρά των δύο ανθρώπων που την ήξεραν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον και την αγαπούσαν πιο πολύ από όλους: των γιων της».

Οι πρίγκιπες ανακαλούν την αίσθηση του χιούμορ που είχε η μητέρα τους, με τον πρίγκιπα Χάρι να τη χαρακτηρίζει «έναν από τους πιο σκανδαλιάρηδες γονείς». Θυμούνται επίσης τον πόνο που τους προκάλεσε το διαζύγιο των γονιών τους και πώς αντιμετώπισαν την είδηση του θανάτου της και τα επακόλουθά του.

Ενώ η ταινία ασχολείται με πλευρές της ζωής της Νταϊάνα όπως το φιλανθρωπικό έργο της περιλαμβανομένου εκείνου που αφορά τον ιό HIV και τις νάρκες κατά προσωπικού, αποφεύγει να αγγίξει άλλα θέματα, όπως οι εξωσυζυγικές σχέσεις.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς του, ωστόσο, οι βρετανοί πρίγκιπες ήταν πολύ ανοικτοί και δεν απαγόρευσαν κανένα θέμα. Μάλλον ήθελαν να καλυφθεί νέο έδαφος και να γίνει μια διαφορετική ταινία.

«Αυτό που είχαμε στο μυαλό μας είναι πως στα χρόνια που θα έρθουν ο πρίγκιπας Ουίλιαμ και ο πρίγκιπας Χάρι θα ήταν ευτυχείς να δείξουν αυτή την ταινία στα δικά τους παιδιά και να τους πουν αυτή ήταν η γιαγιά σας», είπε ο Κεντ.

Το “Diana, Our Mother: Her Life and Legacy” θα μεταδοθεί από την τηλεόραση της Βρετανίας και των ΗΠΑ στις 24 Ιουλίου.

Ελλάδα: Πρόσφυγες σκηνοθετούν για τους πρόσφυγες - Video

Ελλάδα: Πρόσφυγες σκηνοθετούν για τους πρόσφυγες - Video
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Είναι νέοι από πέντε χώρες υποδοχής προσφύγων. Έμαθαν τι είναι κάμερα, εξοικειώθηκαν μαζί της και έβαλαν εικόνα και ήχο στις δικές τους εμπειρίες για την προσφυγική κρίση. Πρόκειται για ένα συναρπαστικό ταξίδι με πάνω από 60 ιδιαίτερες ιστορίες που με τη γλώσσα του ντοκιμαντέρ καταγράφει το project Home new Home που συντονίζει ο κ. Κώστας Σπυρόπουλος. Το project βρίσκεται σε εξέλιξη, έχοντας ολοκληρώσει αυτή τη στιγμή το 60% του στόχου του, ενώ κάθε μέρα προστίθενται νέες ταινίες.

«Είναι ένα πρότζεκτ δηλώνει σε τηλεοπτική του συνέντευξη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ.Σπυρόπουλος για να καταγραφεί με αδιαμεσολάβητο τρόπο η αυθεντική ματιά, το συναίσθημα και οι αυθεντικές αντιδράσεις των ανθρώπων που πρωταγωνιστούν στην προσφυγική κρίση από την πλευρά των θυμάτων, των ανθρώπων που υποδέχονται πρόσφυγες, σε μια προσπάθεια να αποτυπωθούν οι πολλές διαφορετικές και αντιφατικές αλήθειες γύρω από αυτή την μεγάλη περιπέτεια».

Τα νέα παιδιά θέλοντας να ξεφύγουν από την συμβατική εικόνα που έχει δημιουργηθεί γύρω από τους πρόσφυγες και μετανάστες εκπαιδεύτηκαν στην κινηματογραφική αφήγηση σε εντατικά σεμινάρια σε Ελλάδα, Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανο και Παλαιστίνη από καταξιωμένους σκηνοθέτες και ακαδημαϊκούς σε σχολεία, Πανεπιστήμια και μέσα στους προσφυγικούς καταυλισμούς. Όλοι άρπαξαν την ευκαιρία για να δώσουν μια καινούρια αισθητική αλλά και μια συγκεκριμένη κοινωνικοπολιτική γραφή στην ίδια τους τη ζωή. Ο κ. Σπυρόπουλος επισημαίνει ότι οι ίδιοι οι πρόσφυγες όπως προκύπτει από την εμπειρία των σεμιναρίων έχουν «σιχαθεί» τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουν δημοσιογραφικά την προσφυγική κρίση με κλισέ του τύπου, «πες μας πώς πέρασες με τη βάρκα;, πόσα πλήρωσες στους δουλέμπορους;, γιατί έφυγες;». Στις ερωτήσεις αυτές οι απαντήσεις είναι στο όριο του αυτονόητου, προσθέτει.

«Συναντήσαμε πρόσφυγες και εδώ και στη Σμύρνη», σημειώνει ο κ.Σπυρόπουλος, «που μας είπαν όχι άλλη εξιστόρηση της περιπέτειας μου όχι γιατί μόνο πληγώνομαι που την ξαναλέω αλλά εσείς οι δημοσιογράφοι και πολλοί κινηματογραφιστές μας έχετε κάνει να καταπιούμε μια κασέτα την οποία τώρα τον ήχο της και τα συναισθήματα που κουβαλάει τα σιχαινόμαστε».

Και πράγματι η δεσπόζουσα γραφή για τους πρόσφυγες και μετανάστες ανατρέπεται συχνά στις ταινίες όπως για παράδειγμα στην ταινία «Τρείς γυναίκες δύο χώρες μία γλώσσα», όπου η ταινία παρουσιάζει τις διαδρομές τριών νέων κοριτσιών, με συριακή καταγωγή, των οποίων οι ζωές διασταυρώθηκαν και διαμορφώθηκαν μέσα στο σχολικό περιβάλλον ενός Λυκείου στα Πατήσια, κοντά στην πλατεία Αμερικής. Πρόκειται για την Αμένη, που τώρα βρίσκεται στη Σουηδία, την Ιμάν με την οποία συνδέεται με φιλικούς δεσμούς και την αδερφή της Ιμάν, τη Σαλούα. Οι προσωπικές τους αφηγήσεις και οι εμπειρίες που οι ίδιες καταθέτουν παρουσιάζουν μια έκκεντρη ματιά στο προσφυγικό ζήτημα, καθώς αναδεικνύουν το θέμα των πολλών ταυτοτήτων τους, τον κεντρικό ρόλο της ελληνικής κουλτούρας και γλώσσας, τη φιλία, το χωρισμό και το ξανασμίξιμο. Αυτή τη φορά μέσω Skype. Είναι εντυπωσιακός στο Project ο διεθνής χαρακτήρας των Video και η συνεργασία από τόσο διαφορετικούς ανθρώπους διαφόρων χωρών και διαφορετικών συνηθειών.

«Στην αρχή», λέει ο κ.Σπυρόπουλος, «οι πρόσφυγες ήθελαν να κάνουν ταινίες με άλλους πρόσφυγες. Όμως στα σεμινάρια μέσω των συναντήσεων με τον εκπαιδευτή οι συναντήσεις έπαιρναν την μορφή μιας ψυχαναλυτικής συνάντησης, μιας εξομολόγησης, μιας εμβάθυνσης, μιας εξιστόρησης της περιπέτειας: αυτό είχε ως αποτέλεσμα να τους παροτρύνουμε να τους πούμε “πες τη δικιά σου ιστορία, σκηνοθέτησε εσύ το ντοκιμαντέρ για τη δικιά σου ιστορία και το βλέμμα σου στο σήμερα και στο μέλλον“».

Είναι χαρακτηριστικό ότι μέσα από τα σεμινάρια και την εκπαίδευση προέκυψαν και κάποια ταλέντα που δεν αποκλείεται να ακολουθήσουν και επαγγελματικά τη σκηνοθεσία και τη δημιουργία ντοκιμαντέρ. Πάντως το Project HOME new HOME φιλοδοξεί μετά την ολοκλήρωση του να ταξιδέψει από τον Σεπτέμβριο σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και να αποτελέσει και μια ευκαιρία εκπαιδευτικής κατεύθυνσης πέρα από τις κλασικές δημόσιες προβολές των ταινιών και κοινωνικής συζήτησης που θα προκαλέσουν που είναι ο βασικός στόχος.

«Πρώτα από όλα χάρη στη συνεργασία που έχουμε με το Υπουργείο Παιδείας τονίζει ο κ. Σπυρόπουλος οι ταινίες θα διατεθούν σε όλο το εκπαιδευτικό δίκτυο στην Ελλάδα. Για να δούμε πώς αυθεντικά η κοινωνία προσεγγίζει το ζήτημα. Για να δούμε ότι αυτός ο καυγάς που έχει γίνει στην Ελλάδα, για το αν θα κάτσουν τα παιδιά στα ίδια θρανία με τα προσφυγόπουλα που ευτυχώς έχει καταλαγιάσει, δεν έχει βάση. Το ίδιο το Project δείχνει παιδιά από την Συρία που βρέθηκαν σε Λύκεια στο κέντρο της Αθήνας, Αφγανούς που με τα ελληνικά τους δείχνουν πώς αυτή η χώρα μεγαλώνει και αναπτύσσεται. ‘Αρα θα είναι μια χρήσιμη εμπειρία και από την πλευρά της πληροφόρησης».

Ας σημειωθεί τέλος ότι το Project πραγματοποιείται με τη συνεργασία του ΟΠΑΝΔΑ, του προγράμματος “ΑΝΟΙΧΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ” του δήμου Αθηναίων, με αποκλειστικό δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, της Περιφέρειας Αττικής, καθώς και με την υποστήριξη του Goethe Institut.

Χορηγός επικοινωνίας είναι το ΑΠΕ- ΜΠΕ, υπό την αιγίδα της Ειδικής Γραμματείας Επικοινωνίας για το Προσφυγικό.

Ελλάδα: Πρόσφυγες σκηνοθετούν για τους πρόσφυγες - Video