Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Βιοποικιλότητα των καλλιεργειών καλαμποκιού στην Κύπρο

euronews_icons_loading
Βιοποικιλότητα των καλλιεργειών καλαμποκιού στην Κύπρο
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Πώς θα αυξήσουμε τη βιοποικιλότητα των καλλιεργειών καλαμποκιού στην Ευρώπη βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητά τους, την απόδοση και την ανθεκτικότητά τους με φυσικούς και βιώσιμους τρόπους; Απαντήσεις από την Κύπρο στην εκπομπή Futuris στο Euronews.

Μοιάζει με μια συνηθισμένη καλλιέργεια καλαμποκιού. Αλλά τα συγκεκριμένα φυτά αποτελούν μέρος μιας ειδικής πειραματικής φυτείας που καλλιεργούνται από ερευνητές στην Κύπρο.

Θέλουν να κατανοήσουν πώς η Ευρώπη μπορεί να παράγει μια μεγαλύτερη βιοποικιλότητα καλλιεργειών, βελτιώνοντας παράλληλα την απόδοση, την ποιότητα, την ανθεκτικότητα και την γεύση της.

Αυτό το πειραματικό πεδίο καλύπτει περίπου 27 στρέμματα. Περισσότερες από 20 ποικιλίες καλλιεργούνται εδώ, συμπεριλαμβανομένου του καλαμποκιού.

Επιστήμονες από ένα ευρωπαϊκό ερευνητικό πρόγραμμα δοκιμάζουν μια πειραματική τεχνολογία αναπαραγωγής με στόχο τον εντοπισμό φυτών καλύτερα προσαρμοσμένων στις καυτές θερμοκρασίες της Κύπρου και την έλλειψη νερού.

Κάθε καλαμπόκι είναι γενετικά διαφορετικό.

Iδιαίτερη προσοχή δίνεται στις ρίζες τους.

Σύμφωνα με τη Διονυσία Φασούλα, του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών της Κύπρου:«Εξετάζουμε πάρα πολλές παραμέτρους τόσο ποιοτικές όσο και ποσοτικές. Οι ποσοτικές παράμετροι όπως είναι η απόδοση και η σταθερότητα της απόδοσης, είναι οι πιο δύσκολες να μετρηθούν αξιόπιστα διότι επηρεάζονται πάρα πολύ από το περιβάλλον. Και για τις ποιοτικές παραμέτρους μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλές μετρήσεις στο εργαστήριο, για την περιεκτικότητα του καρπού σε θρεπτικά συστατικά, για την περικτικότητα των φύλλων».

Η έρευνα περιλαμβάνει επίσης κριθάρι, σιτάρι, και ρεβίθια .

Μόλις προσδιοριστούν, οι πιο υποσχόμενοι υποψήφιοι θα επιλεγούν με φυσικό τροπο για να παράγουν ποικιλίες ανθεκτικές στην ξηρασία.

Δεν χρησιμοποιούνται γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί.

Όπως δηλώνει ο Μιχάλης Ομήρου, μικροβιολόγος περιβάλλοντος, Ινστιτούτο γεωργικών ερευνών της Κύπρου:«Παράλληλα θέλουμε να έχουμε την βιοποικιλότητα μέσα στο αγροτικό οικοσύστημα για να βελτιώσουμε την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων μέσω της γεύσης, μέσω της ποιότητας γενικότερα των προϊόντων έτσι ώστε οι ντόπιες κοινωνίες να απολαμβάνουν τα χαρακτηριστικά αυτών των παραδοσιακών και μη αξιοποιήσιμων γενοτύπων ποικιλιών που είχαν αναπτυχθεί προηγούμενως».

Τα δείγματα εδάφους και ρίζας μεταφέρονται στα εργαστήρια.

Οι ερευνητές θέλουν να καταλάβουν πώς τα φυτά μπορούν να αυξήσουν την απόδοση τους και να βελτιώσουν την ανθεκτικότητά τους στην ξηρασία, βελτιώνοντας την αλληλεπίδραση με τα μικρόβια κάτω απο το έδαφος.

Σύμφωνα με την Αθανασία Καβαδία,γεωργικός μικροβιολόγος του Ινστιτούτου αγροτικών ερευνών της Κύπρου:«Η σχέση αυτή μπορεί να είναι ωφέλιμη και για τους δύο που συμμετέχουν σε αυτήν, μπορεί να είναι ωοφέλιμη μόνο για τον ένα ή μπορεί να είναι παρασιτική. Πως λειτουργεί όλο αυτό το σύστημα; ουσιαστικά το φυτό δίνει άνθρακα στον μύκητα για να μπορέσει να επιβιώσει και αντίστοιχα ο μύκητας βρίσκει τα θρεπτικά στοιχεία από το έδαφος και τα μεταφέρει στο φυτό για την δική του θρέψη».

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η εργασία τους θα βοηθήσει τους ντόπιους αγρότες να αυξήσουν την προσφορά και τις δυνητικές αγορές .

Και αυτό, καταλήγουν οι επιστήμονες, θα πρέπει επίσης να είναι καλό για τους καταναλωτές.

Σύμφωνα με τη Διονυσία Φασούλα του Ινστιτούτου αγροτικών ερευνών της Κύπρου:«Όλοι θυμόμαστε από την παιδική μας ηλικία πόσο εκπληκτική γέυση είχε η ντομάτα, εκείνης της εποχής ή άλλα λαχανικά με πόση νοσταλγία θυμόμαστε τα αρώματα και της γεύσης εκείνης της εποχής. επομένως με το να εστιαζόμαστε στις παραδοσιακές ποικιλίες και να τις φέρνουμε πίσω στην καλλιέργεια επωφελούνται οι μικρομεσαίοι παραγωγοί, μετά αυτά πάνε στα σούπερ μάρκετ και επωφελούνται οι καταναλωτές οι οποίοι βλέπουν πολύ μεγαλύτερη ποικιλία, περισσότερα αρώματα, περισσότερη ποιότητα».

Οι ερευνητές λένε ότι οι νέες αυτές καλλιέργειες θα μπορούσαν να γίνουν μια πραγματικότητα της αγοράς στην Ευρώπη μέσα σε 5 χρόνια.

Ρομπότ εξερευνούν πλημμυρισμένα ορυχεία

euronews_icons_loading
Ρομπότ εξερευνούν πλημμυρισμένα ορυχεία
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τη δεκαετία του 1960, οι ιθύνοντες έκλεισαν και πλημμύρισαν αυτό το ορυχείο πηγματίτη, στην Καατιάλα στην κεντρική Φινλανδία. Σήμερα είναι μια απίστευτη εμπειρία για όσους κάνουν καταδύσεις και θέλουν να εξερευνήσουν τις υποβρύχιες στοές του. Εδώ, η επιστημονική ομάδα παράλληλα τεστάρει ένα πρωτότυπο που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πρότζεκτ UNEXMIN.

«Θέλουμε να ερευνήσουμε πλημμυρισμένα ορυχεία, γιατί σπάνια εγκαταλείπονται, επειδή τα ορυκτά έχουν εξαντληθεί. Έχουν αφεθεί στην τύχη τους για οικονομικούς λόγους. Μπορεί να υπάρχουν ακόμη κάποια ορυκτά αξίας ή κάποια νέα ορυκτά που μπορούμε να ανακαλύψουμε» εξηγεί ο Γιούσι Ααλτόνες, ηλεκτρόλογος μηχανικός στο Πολυτεχνείο του Τάμπερε.

Το αποτέλεσμα της διεθνούς ερευνητικής ομάδας είναι αυτή η ρομποτική συσκευή που είναι μια μεταλλική σφαίρα, με καινοτομίες τελευταίας τεχνολογίας. Έχει διάμετρο 60 εκατοστά και έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να αντέχει την πίεση σε 500 μέτρα βάθος.

«Μπορεί να μείνει πολύ περισσότερο χρόνο υποβρυχίως από τους δύτες. Μπορεί να λειτουργεί ακόμη και για πέντε ώρες σε πολύ μεγαλύτερα βάθη από ότι μπορούν να φτάσουν οι δύτες, γιατί δεν χρειάζεται μηχανήματα υποστήριξης της ζωής όπως οι άνθρωποι. Μόνο ηλεκτρικό ρεύμα» επισημαίνει ο Νόρμπερτ Ζαζόν, συντονιστής του πρότζεκτ Unexmin, επίκουρος καθηγητής στο Ινστιτούτο Ορυκτολογίας-Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο του Μισκόλτς.

Αυτή η μελέτη πεδίου θα μας δείξει πώς λειτουργεί το ρομπότ σε φυσικό περιβάλλον. Ο βραχυπρόθεσμος στόχος είναι να γίνει το ρομπότ εντελώς αυτόνομο: να μπορεί να μπει στο ορυχείο, να το χαρτογραφήσει και να επιστρέψει στη βάση του. Χρειάζονται βέβαια να γίνουν κάποιοι επιπλέον έλεγχοι, ώστε να τελειοποιηθεί. Αναμένεται να είναι έτοιμο στους επόμενους μήνες.

Και από την Φινλανδία, στην Πορτογαλία, στο Πόρτο. Σ' αυτό το εργαστήριο, βλέπουμε πώς σχεδιάζεται το ρομπότ. Πού βρίσκεται το σόναρ, τα ραντάρ λέιζερ, οι κάμερες και οι αισθητήρες που βοηθούν το ρομπότ να αντιληφθεί το περιβάλλον. Όλα αυτά τα όργανα λειτουργούν χάρις σε μπαταρίες που βρίσκονται μέσα στη σφαίρα.

«Στο εσωτερικό του, έχουμε έναν υπολογιστή υψηλής απόδοσης με διαστάσεις που ήταν αδύνατον να έχουμε πριν μερικά χρόνια. Έχουμε αναπτύξει αυτά τα λέιζερ και άλλα συστήματα, τα οποία μας επέτρεψαν να ικανοποιήσουμε σημαντικά στοιχεία, όπως η σμίκρυνση» αναφέρει ο Αλφρέντο Μαρτίνς, ερευνητή ρομποτικής και αυτόνομων συστημάτων στο INESC TEC/ISEP.

Αυτό το τεχνολογικό κέντρο στην Πορτογαλία έχει μια εξαιρετική μονάδα ελέγχου. Οι επιστήμονες χρησιμοποιούν αυτή την πισίνα που έχει βάθος πέντε μέτρα για να επεξεργαστούν λειτουργίες της υποβρύχιας συσκευής σε ελεγχόμενες συνθήκες.

Οι ερευνητές που ανέπτυξαν τη ρομποτική συσκευή στοχεύουν η εμπορική της χρήση να έχει να κάνει με υπηρεσίες χαρτογράφησης χώρων. Το ενδιαφέρον είναι ήδη μεγάλο και δεν περιορίζεται μόνο σε χώρους ορυχείων.

«Υπάρχει τώρα ένα περιβαλλοντικό θέμα σε ένα ουκρανικό αλατωρυχείο και θέλουν όταν ολοκληρώσουμε το πρότζεκτ να πάμε εκεί και να δούμε τι συμβαίνει με τα αλατωρυχεία τους, που καταρρέουν. Είναι πολύ επικίνδυνο να στείλουν ανθρώπους να δουν ποιο είναι το πρόβλημα» τονίζει ο Νόρμπερτ Ζαζόν, συντονιστής του πρότζεκτ Unexmin, επίκουρος καθηγητής στο Ινστιτούτο Ορυκτολογίας-Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο του Μισκόλτς.

Ρομπότ εξερευνούν πλημμυρισμένα ορυχεία