Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ο «Ολιγαρκής» Ρούτε: Το νέο «γεράκι» της Ευρώπης

euronews_icons_loading
O M. Ρούτε συνομιλεί με τον Ε. Μακρόν και τον Α. Μπάμπις
O M. Ρούτε συνομιλεί με τον Ε. Μακρόν και τον Α. Μπάμπις   -   Πνευματικά Δικαιώματα  John Thys/Copyright 2020 The Associated Press. All rights reserved
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ο πρωταγωνιστής αυτής της Ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής είναι αδιαμφισβήτητα ο Μαρκ Ρούτε.

Ο πρωθυπουργός της Ολλανδίας έχει αναλάβει το ρόλο, στον οποίο είχαμε συνηθίσει να βλέπουμε, μέχρι πρόσφατα, την Άνγκελα Μέρκελ:

το ρόλο του Ευρωπαίου ηγέτη που απαιτεί αυστηρές προϋποθέσεις για να «ανοίξει το πουγκί του».

Φυσικά, δεν είναι μόνος του.

Οι χώρες του Βορρά, που ήταν πάντα υπέρ της δημοσιονομικής πειθαρχίας, τώρα πλέον έχουν σχηματίσει τη δική τους ομάδα και έχουν δεχθεί ένα όνομα που τις χαρακτηρίζει.

Είναι η ομάδα των «Τεσσάρων Ολιγαρκών» (the Frugal Four), με μέλη τις Ολλανδία, Δανία, Αυστρία και Σουηδία.

Τι θέλουν οι Τέσσερις Ολιγαρκείς

Οι Τέσσερις Ολιγαρκείς έκαναν την επίσημη εμφάνισή τους με ένα άρθρο του Καγκελάριου της Αυστρίας, Σεμπάστιναν Κουρτς, στους Financial Times, ενόψει της έκτακτης Συνόδου των 27, τον Φεβρουάριο του 2020, για τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.

Σε αυτό το άρθρο, ο Κουρτς σημειώνει:

«Το ότι είμαστε "ολιγαρκείς" δε σημαίνει ότι είμαστε λιγότερο δεσμευμένοι στην Ε.Ε. από ότι τα κράτη μέλη που ζητούν μεγαλύτερο προϋπολογισμό».

Αυτό που πρεσβεύουν είναι ότι η ΕΕ πρέπει να «απλώνει τα πόδια της μέχρι εκεί που φτάνει το πάπλωμα», κυρίως μετά το brexit που στέρησε σημαντικούς πόρους από τον ευρωπαϊκό κορβανά. Πρακτικά, επιμένουν να διατηρηθεί ο προϋπολογισμός της ΕΕ στο 1% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ και να υπάρχει «σύστημα μόνιμων διορθώσεων για να προστατευτούν μεμονωμένα κράτη από υπερβολικά βάρη».

Οι 4 Ολιγαρκείς σημειώνουν ότι ουσιαστικά τα βάρη του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού τα σηκώνουν λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων είναι και οι δικές τους.

Γεγονός είναι ότι Ολλανδία, Δανία, Αυστρία, Σουηδία, μαζί με τη Γερμανία, καταβάλλουν το 75% των καθαρών πληρωμών στην ΕΕ.

«Υπάρχουν και όρια» ξεκαθαρίζει ο Κουρτς στο άρθρο στους FT και ζητά να «συνδεθούν οι δαπάνες με όρους που θα στηρίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή των οδηγιών της ΕΕ και τη διατήρηση του κράτους δικαίου.»

Ο «σκληρός» Ρούτε, με τα τζιν και το ποδήλατο

Σε αυτή την Ευρωπαϊκή Σύνοδο, την ομάδα των 4 Ολιγαρκών ανέλαβε να εκπροσωπεί ο Μαρκ Ρούτε.

Διατηρώντας το χαμόγελο και την καλή του διάθεση μπροστά στους δημοσιογράφους, δεν είχε κανένα πρόβλημα να παραδεχθεί ότι Α. Μέρκελ και Ε. Μακρόν εγκατέλειψαν τις συζητήσεις με τους 4 αργά το βράδυ του Σαββάτου.

Τα δάνεια θα πρέπει να συνοδεύονται και από μεταρρυθμίσεις. Όμως αν κάποιες χώρες, οι περισσότερες χώρες, θέλουν μέρος από τα δάνεια να δοθεί ως επιχορήγηση, τότε, παιδιά, πρέπει να ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει. Έχουμε κάνει σχετικές προτάσεις.
Μαρκ Ρούτε
πρωθυπουργός Ολλανδίας

Αυτό που ουσιαστικά απαιτούν οι 4 για να δώσουν το «πράσινο φως» για το Ταμείο Ανάκαμψης, των 750 δισ. ευρώ, μοιάζει πολύ με τον μηχανισμό εποπτείας που υπήρχε στην Ελλάδα την εποχή των Μνημονίων.

Δηλαδή, να υπάρχουν όροι για την εκταμίευση των κεφαλαίων, να υπάρχει έλεγχος και αξιολόγηση για την εφαρμογή των όρων, και αν διαπιστωθεί ότι οι όροι δεν πληρούνται τότε ένα κράτος να μπορεί να βάζει βέτο στην εκταμίευση των ποσών.

Από την πλευρά της, η Ιταλία, που καταλαβαίνει ακριβώς τι σημαίνει αυτό έχει διακηρύξει ότι «δε θα γίνει όπως η Ελλάδα»

Η σύγκρουση με τον Ρούτε είναι πολύ σκληρή. Οι θέσεις του είναι πολύ σκληρές. Επιμένει στο αίτημά του. Το αίτημά του για βέτο, να υπάρχει δηλαδή ομοφωνία και εμπλοκή του συμβουλίου κατά τη φάση υλοποίησης του προγράμματος. Είναι αίτημα αυθαίρετο από νομικής και από πολιτικής πλευράς και δεν είναι ιδιαίτερα πρακτικό.
Τζιουζέπε Κόντε
πρωθυπουργός Ιταλίας

Κοιτάζοντάς τον, πάντως, δεν αποκομίζει κανείς την αίσθηση του «σκληρού κακού». Ο Μαρκ Ρούτε, 50αρης και εργένης, κυκλοφορεί με τζιν και ποδήλατο, είναι συνήθως χαμογελαστός και ευπροσήγορος.

Αυτά δεν τον εμπόδισαν να κερδίσει μία ακόμα σκληρή μάχη, αυτή των εθνικών εκλογών τον Μάρτιο του 2017, κατά τις οποίες η Ευρώπη κινδύνευσε να δει στην πρώτη θέση τον ακροδεξιό και ευρωσκεπτικιστή Γκέερτ Βίλντερς.

Ο Ρούτε κέρδισε τη μάχη, αυτό όμως δε σημαίνει ότι ακροατήριό του, στο εσωτερικό της Ολλανδίας δεν παραμένει ιδιαίτερα επιφυλακτικό για πολλές πολιτικές της ΕΕ.

Σε ένα τέτοιο ακροατήριο θα είναι δύσκολο να «πουλήσει» ένα πακέτο διάσωσης- μαμούθ, για το οποίο θα κληθούν να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι Ολλανδοί.

Πολλώ δε μάλλον, που έχει μπροστά του νέες εθνικές εκλογές, τον Μάρτιο του 2021.