Μηλίτης: Ο κρυμμένος θησαυρός της Αστούριας

Από Cristina Giner  & euronews
Μηλίτης: Ο κρυμμένος θησαυρός της Αστούριας
Πνευματικά Δικαιώματα  euronews   -  

Η Πράσινη Ισπανία κρύβει πολλά μυστικά! Ένα από αυτά είναι ο μηλίτης της.

Είναι αδύνατο αποκτήσετε την πραγματική αίσθηση της Αστούριας χωρίς να επισκεφθείτε τις καλλιέργειες μήλων και τους μύλους μηλίτη.

Σε αυτό το επεισόδιο ανακαλύπτουμε πώς φτιάχνεται αυτό το ρόφημα με βάση το μήλο!

Πηγαίνουμε στη Βιλαβιτσιόζα, το επίκεντρο της παραγωγής μηλίτη Αστούριας, με ονομασία προέλευσης.

Η περιοχή είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός μηλίτη στην Ισπανία και τέταρτος στην Ευρώπη.

Γόνιμο έδαφος, που ποτίζεται από τις μεγαλύτερες εκβολές ποταμού της περιοχής, η Βιλαβιτσιόζα είναι ένας παράδεισος οπωρώνων με μηλιές.

Ένας από τους οπωρώνες ανήκει ανήκει στον Οβίντιο Τομάς, έναν έμπειρο καλλιεργητή μήλων.

Εξηγεί ότι στην Αστούριας «υπάρχουν περίπου 500 ποικιλίες. Στα συγκεκριμένα χωράφια έχουμε οκτώ ή δέκα με ονομασία προέλευσης»

Μόνο 76 ποικιλίες αναγνωρίζονται για την παραγωγή μηλίτη με ετικέτα Ονομασίας Προέλευσης.

Ο Οβίντιο Τομάς λέει πως το μήλο για μηλίτη πρέπει να είναι σαν τάρτα, «ξινό και ζουμερό»

Κάθε μήλο έχει διαφορετική γεύση.

Στη συνέχεια, από την επεξεργασία θα δημιουργηθούν φυσικοί, βιολογικοί, παγωμένοι ή αφρώδεις μηλίτες…

Όπως ακριβώς συμβαίνει σε μια μονάδα παραγωγής μηλίτη, μια από τις παλαιότερες στην περιοχή.

Ο Τάνο Κολάντα, που είναι παραγωγός μηλίτη στη μονάδα El Gaitero, ανήκει στην τέταρτη γενιά κατασκευαστών μηλίτη.

Διαλέγει τις ποικιλίεw, tην σωστή ποσότητα οξύτητας, γλυκά και πικρά μήλα.

«Ανάλογα με τον μηλίτη, βρίσκουμε διαφορετικές ποικιλίες. Υπάρχει ένας άλλος μηλίτης που δεν φτιάχνεται από ποικιλίες αλλά από χημικά φυσικά χαρακτηριστικά. Αν θέλω μια ποσότητα οξύτητας και πικρίας ανακατεύω τρεις, τέσσερις, έξι, οκτώ ή δέκα ποικιλίες για να πάρω αυτό που θέλω», εξηγεί ο Τάνο.

Στη μονάδα υπάρχει ένα ιστορικό κελάρι με περιλαμβάνει παλιά βαρέλια, που χτίστηκε το 1898.

Πίσω στον 19ο αιώνα, η εταιρεία είχε την ιδέα να παράξει αφρώδη φυσικό μηλίτη:

«Σε αυτό το κελάρι ζυμώθηκε ο μηλίτης, μετά το αέριο (από τη ζύμωση) προστέθηκε ξανά πριν από την εμφιάλωση για να γίνει αφρώδης. Με αυτόν τον τρόπο ο μηλίτης διατηρήθηκε για το ταξίδι, για να εξαχθεί στην Αμερική», σημειώνει ο Τάνο.

Σήμερα φτιάχνεται με δεύτερογενή ζύμωση.

Όπως λέει ο παραγωγός Τάνο Κολάντα: «Στους 18 μήνες τα περιστρέφουμε, ένα όγδοο στροφής κάθε μέρα, για να πέσει η μαγιά, που μπορούμε να τη δούμε, έτσι ώστε ο μηλίτης να είναι καθαρός χωρίς μαγιά, να μην είναι θολός».

Αυτή η διαδικασία κάνει έναν εξαιρετικό μηλίτη με αφρό και χρυσαφένιο χρώμα…

«Μπορώ να γευτώ την οξύτητα, λίγη πικράδα και ένα γλυκό φινίρισμα, και αυτό οφείλεται στο μήλο που έχουμε δει», λέει ικανοποιημένος ο Τάνο.

Ακόμα στη Βιλαβιτσιόζα, επισκεπτόμαστε έναν οικογενειακό μύλο μηλίτη, όπου η παράδοση έχει μετατραπεί σε καινοτομία.

«Έχουμε πολλές ποικιλίες εδώ, πράσινες, κόκκινες, μεγάλες, μεσαίες και μικρές ποικιλίες, ένα μείγμα από όλα», λέει ο Τίνο Κορτίνα, υπεύθυνος της μονάδας Cortina.

Ο Τίνο μας δείχνει την παραδοσιακή χειρονακτική διαδικασία κατά την οποία τα μήλα συμπιέζονται σε χυμό και μεταφέρονται στα βαρέλια για ζύμωση

Πρόκειται για μια οικογενειακή εταιρεία με ρίζες στην παράδοση, που αγκαλιάζει όμως την καινοτομία…

Άρχισαν να φτιάχνουν «παγωμένο μηλίτη».

Φτιάχνεται με παγωμένο χυμό μήλου για να αναδείξει τη φυσική ζάχαρη.

Ένα γλυκό ρόφημα που ανακάλυψε τυχαία ο Τίνο. Η γεύση του τον έφερε πίσω στα παιδικά του χρόνια…

«Μου θύμισε το άρωμα των μήλων που φύλαγε η γιαγιά μου στο σιτοβολώνα τον χειμώνα. Αυτό το άρωμα με έκανε κάπως να ψάξω να βρω τρόπο να φτιάξω παγωμένο μηλίτη στην Αστούριας», λέει ο Τίνο.

Αλλά ο παραδοσιακός μηλίτης είναι αναμφίβολα ο πιο δημοφιλής στην περιοχή. Δεν είναι μόνο ένα ποτό, είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας της Αστούριας.

Σερβίρεται σε μικρές ποσότητες για τον αερισμό του, με ένα ασυνήθιστο και μοναδικό τελετουργικό.

Πρέπει να σηκώσεις το μπουκάλι ψηλά και να έχεις μεγάλη απόσταση από το ποτήρι μέσα στο οποίο θα ρίξεις τον μηλίτη.

Είναι αναμφίβολα μια εμπειρία.

Όπως είπε ο συγγραφέας της Αστούριας Βαλεντίν Αντρές: «Αν με το μήλο χάσαμε τον παράδεισο, μπορεί να επιστρέψουμε σε αυτόν μέσω του μηλίτη»