Κριτική στο Das Mühlwald: μπορεί ένα οικογενειακό θέρετρο να κάνει το νήπιο να κοιμηθεί όλη νύχτα

«Όλες τις βρεφικές κρέμες που χρειάζεστε θα τις βρείτε στο εστιατόριο». Τον κοίταξα απορημένη τον άντρα μου. «Όχι, όχι», είπαμε. «Δεν τρώει κρέμες».

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Είναι λογικό η υπάλληλος υποδοχής να υπέθεσε ότι ο γιος μου, που τεχνικά είναι ακόμη μωρό, τρώει βρεφικές τροφές. Μόνο που δεν είναι το τυπικό μωρό 13 μηνών. Τρώει ολόκληρα πιάτα με ζυμαρικά, σκαρφαλώνει σε σκάλες (κυρίως υπό επίβλεψη) και κοιμάται ελάχιστα. Γιατί να κοιμηθεί, όταν μπορεί να αδειάζει γυάλινα βαζάκια από τα ντουλάπια ή να φωνάζει πάνω από τον φράχτη στους γείτονες;

Αν και μπορεί να ακούγεται σαν μικρός ανεμοστρόβιλος, ο γιος μου έχει, ευτυχώς, υπέροχο χαρακτήρα. «Μιλάει» σε όλους, μοιράζει απλόχερα αγκαλιές και φιλιά και χαμογελά συνέχεια. Έχει όμως και πάρα πολλή ενέργεια. Έτσι, όταν μάθαμε για το Das Mühlwald, ένα θέρετρο αφιερωμένο στο να προσφέρει στις οικογένειες ποιοτικό χρόνο μαζί, μας κίνησε το ενδιαφέρον.

Οι περισσότεροι ταξιδιώτες πηγαίνουν σε ξενοδοχεία για να χαλαρώσουν και να «αποσυνδεθούν». Δεδομένης της θορυβώδους, ατίθαστης φύσης του Σαντιάγο, πάντα φοβάμαι μήπως χαλάσει την ήρεμη ατμόσφαιρα που επιδιώκουν τα περισσότερα ξενοδοχεία. Στο Das Mühlwald δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή αν ενοχλούσε κάποιον άλλον – γιατί όλοι ήταν εκεί με παιδιά.

Όταν ο Σαντιάγο αποφάσισε να πειραματιστεί με το πόσο κοντά στην άκρη του τραπεζιού μπορεί να ισορροπήσει ένα πιάτο και, όπως ήταν αναμενόμενο, αυτό έσκασε στο πάτωμα, το προσωπικό σερβιρίσματος το καθάρισε αμέσως χωρίς φασαρία ή γκρίνια. Όταν έκανε τσαλαβούτι στην πισίνα, τα παιδιά γύρω του μπήκαν στο παιχνίδι. Το Das Mühlwald μας έδωσε τον χώρο να είμαστε οικογένεια, με όλη τη φασαρία, την κούραση και την απρόβλεπτη ακαταστασία μας.

Οι Δολομίτες προσφέρουν το ιδανικό φόντο στον χώρο παιχνιδιού

Το Das Mühlwald (πηγή στα Αγγλικά) βρίσκεται στο Τρεντίνο, την βορειοανατολικότερη επαρχία της Ιταλίας. Αν και, με μόλις τέσσερα τοις εκατό του πληθυσμού εδώ να μιλά ιταλικά, έχεις την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στη Γερμανία.

Μόλις κάναμε check-in, ανταμειφθήκαμε με μια συγκλονιστική θέα στα επιβλητικά βουνά των Δολομιτών, την ώρα που προσπαθούσαμε να εμποδίσουμε τον Σαντιάγο να χωθεί ανάμεσα στα κάγκελα του μπαλκονιού. Τα βουνά, που ήταν ακόμη χιονισμένα στις κορυφές, αποτελούν φόντο για την εξωτερική πισίνα, τον χώρο παιχνιδιού και τη μικρή φάρμα με ζώα για χάδια. Περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μας στους κήπους, καθώς η θερμοκρασία έφτανε τους 30 βαθμούς όσο ήμασταν εκεί. Ωστόσο ήταν εύκολο να καταλάβεις πόσο ελκυστική είναι η περιοχή όλον τον χρόνο, τόσο δημοφιλής που είναι σε σκιέρ και σνοουμπόρντερ.

Το δωμάτιό μας ήταν αρκετά τυπικό, αλλά ξεχώριζε χάρη στη φροντίδα με την οποία είχε εξοπλιστεί με ό,τι χρειαζόμασταν – κρεβατάκι, κάδο για πάνες και πόντσο για τον Σαντιάγο, καθώς και αφράτα μπουρνούζια για εμάς τους γονείς. Στο check-in μας έδωσαν μια μακριά λίστα με αντικείμενα που μπορείτε να δανειστείτε από το ξενοδοχείο. Για τα μωρά, υπάρχουν διαθέσιμες συσκευές ενδοεπικοινωνίας, θερμαντήρες μπιμπερό και βραστήρες. Για τα μεγαλύτερα παιδιά, εξοπλισμός πισίνας, σακίδιο πλάτης-κάθισμα και καροτσάκι μπορούν να φανούν πολύ χρήσιμα.

Πέντε όροφοι εσωτερικών χώρων παιχνιδιού με μαλακές κατασκευές και δύο πισίνες

Ο Σαντιάγο χρειάζεται πάρα πολλή κίνηση και ερεθίσματα. Δύσκολα του τα προσφέρουμε όλα αυτά στο σπίτι, αλλά εδώ υπήρχαν τόσα πράγματα να τον απασχολούν που οι μέρες πέρασαν γρήγορα και, δόξα τω Θεώ, το βράδυ ήταν εξαντλημένος.

Οι εσωτερικοί χώροι παιχνιδιού απλώνονται και στους πέντε ορόφους, με τσουλήθρες και σκοινιά για να σκαρφαλώνουν τα μεγαλύτερα παιδιά από τον έναν όροφο στον άλλο. Λατρέψαμε τη μεγάλη εσωτερική πίστα αγώνων, όπου ο Σαντιάγο μπορούσε να πηδά συνεχώς πάνω και κάτω από οχήματα με δύο, τρεις και τέσσερις ρόδες χωρίς να υποστεί (σοβαρούς) τραυματισμούς. Το τραπέζι του πινγκ πονγκ ήταν πολύ δημοφιλές στους μπαμπάδες, που έμοιαζαν να προπονούν τα παιδιά τους για την κινεζική Ολυμπιακή ομάδα.

Η εξωτερική και η θερμαινόμενη εσωτερική πισίνα ήταν εξαιρετικές, όπως και η τεράστια νεροτσουλήθρα, στην οποία ο άντρας μου, παρά τις αντίθετες υποδείξεις στις πινακίδες, δεν έχανε ευκαιρία να κατεβάζει τον Σαντιάγο. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν υπήρχαν ναυαγοσώστες ή προσωπικό στον χώρο, οπότε πρέπει να έχετε τα παιδιά σας διαρκώς υπό στενή επιτήρηση. Το ότι κάθε χώρος διέθετε σταθμό με νερό και τουαλέτες ήταν μια πολύ πρακτική λεπτομέρεια – πολύ πιο χαλαρωτική από το να πρέπει να πείσεις τα παιδιά να γυρίσουν στο δωμάτιο.

Κάναμε βάρδιες για να απολαύσουμε τον χώρο σπα αποκλειστικά για ενήλικες και τις εξαιρετικές θεραπείες μασάζ. Αν το παιδί σας είναι άνω των δύο ετών, δεν θα χρειαστεί καν να κάνετε εναλλαγές, καθώς μπορείτε να το αφήσετε όλη μέρα στο kids club· εκεί θα το ταΐσουν κιόλας, ώστε να μπορέσετε να απολαύσετε ένα γεύμα με ησυχία.

Αν θέλετε να βγείτε για μισή ή ολόκληρη μέρα, το φυλλάδιο που σας δίνουν στο check-in περιλαμβάνει αναλυτικές πληροφορίες για την τοπική περιοχή. Νοικιάσαμε ηλεκτρικά ποδήλατα και κάναμε μια υπέροχη βόλτα μέσα από τους κοντινούς μηλεώνες, την παραγωγή για την οποία φημίζεται το Νότιο Τιρόλο, ανεβοκατεβαίνοντας σε ήπιους λόφους. Ο Σαντιάγο λάτρεψε το καθισματάκι του πίσω και εμείς νιώσαμε ασφαλείς και άνετα, καθώς η γύρω περιοχή είναι ήσυχη, με ελάχιστη κίνηση.

Το εστιατόριο ήταν πιο χαλαρό απ’ όσο περίμενα

Είχα φανταστεί ότι το εστιατόριο θα ήταν θορυβώδες και χαοτικό, όμως, πέρα από σπασμένα πιάτα και λιωμένο φαγητό, οι ώρες των γευμάτων ήταν στην πραγματικότητα αρκετά ήρεμες. Κάθε οικογένεια έχει το ίδιο τραπέζι σε κάθε γεύμα, με καρεκλάκι και σαλιάρα ήδη στη θέση τους για εμάς.

Το πρωινό και το μεσημεριανό είναι σε μορφή μπουφέ, με πολλές υγιεινές επιλογές, συμπεριλαμβανομένης μιας μηχανής χυμών ώστε να φτιάχνετε μόνοι σας smoothies, αλλά και πιο απολαυστικές επιλογές. Λάτρεψα το σπιτικό γερμανικό ψωμί και τα κουλούρια pretzel, που σερβίρονταν ζεστά, κατευθείαν από τον φούρνο. Ο μπουφές με γλυκά το απόγευμα ήταν από τα ωραιότερα σημεία της ημέρας. Ένα πιάτο λιχουδιές που απολαμβάναμε δίπλα στην πισίνα ήταν ιδανικό για να γεμίσει ο Σαντιάγο ενέργεια και να πάρουμε κι εμείς τη δόση ζάχαρης που χρειαζόμασταν για να αντέξουμε μέχρι το βράδυ.

Το βραδινό ξεκινά με μπουφέ σαλατών για όλους και στη συνέχεια τα παιδιά μπορούν να συνεχίσουν με ζυμαρικά, κοτομπουκιές και, φυσικά, παγωτό. Οι ενήλικες επιλέγουν ορεκτικό, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο από το μενού που τους δίνεται στο πρωινό. Δοκιμάσαμε μια νόστιμη ποικιλία γερμανικών και ιταλικών πιάτων, με καλές επιλογές τόσο για χορτοφάγους όσο και για όσους τρώνε κρέας.

Οικογενειακή επιχείρηση, φιλική προς τις οικογένειες

Το Das Mühlwald ανήκει και λειτουργεί από την οικογένεια Tauber και η παρουσία τους ήταν αισθητή. Τα τρία παιδιά τους έτρεχαν συχνά γύρω γύρω και η μαμά Sara μάλιστα με σέρβιρε ένα βράδυ στο μπαρ. Όταν ξέρεις ότι πίσω από το ξενοδοχείο βρίσκονται γονείς που «ξέρουν από πρώτο χέρι», εξηγείται γιατί το Das Mühlwald κάνει τόσο εύκολη τη διαμονή για οικογένειες.

Το να έχεις ένα παιδί που δεν κοιμάται μπορεί να οδηγήσει σε παραλήρημα και χάος, αλλά είναι και, προφανώς, εξουθενωτικό. Το να βρίσκεσαι μαζί με άλλους κατάκοπους γονείς, σε μια κοινή αποστολή να κρατήσετε τα παιδιά χαρούμενα, ασφαλή και απασχολημένα, δημιουργεί ένα έντονο αίσθημα συντροφικότητας και αλληλοκατανόησης.

Και τώρα το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου: ο Σαντιάγο κοιμήθηκε όλο το βράδυ; Δυστυχώς, όχι. Άλλωστε, το να περάσει από τρεις ώρες ύπνου σε δώδεκα μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο θα ήταν υπερβολική απαίτηση. Παρ’ όλα αυτά, γιορτάσαμε τις μικρές μας νίκες: τα εύκολα βραδινά «βάλε-ξάπλωσε», επειδή ήταν τόσο κουρασμένος, και λιγότερα νυχτερινά σόλο πάρτι χορού.

Η Ruth Wright και η οικογένειά της ήταν φιλοξενούμενοι του Das Mühlwald (πηγή στα Αγγλικά). Δωμάτια με πλήρη διατροφή και υπηρεσίες φροντίδας παιδιών ξεκινούν από 150 € ανά ενήλικα, με έκπτωση 30-80% για τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους.