Οι πολιτικές φιλοδοξίες δεν σημαίνουν τίποτα αν τα καθαρά ηλεκτρόνια μπλοκάρονται στις ουρές σύνδεσης.
Το “παρωχημένο” ενεργειακό δίκτυο της Ευρώπης δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στην έκρηξη των ανανεώσιμων, όμως οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι υπάρχει μια “άμεση λύση χωρίς παρεμβάσεις” που περιμένει να αξιοποιηθεί.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Προηγούμενες εκθέσεις του ενεργειακού think tank Ember προειδοποιούσαν ότι πάνω από 120 GW σχεδιαζόμενων έργων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας βρίσκονται σήμερα σε κίνδυνο λόγω “στενωπών” και “ανεπαρκούς χωρητικότητας του δικτύου”.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος, ένας σταθμός παραγωγής ισχύος 1 GW θα μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες περίπου 876.000 νοικοκυριών για ένα έτος, αν καταναλώνουν τον ετήσιο μέσο όρο των 10.000 kWh ηλεκτρικής ενέργειας.
Και τα υφιστάμενα φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα περιορίζονται από το ενεργειακό δίκτυο της ηπείρου, το οποίο αρχικά σχεδιάστηκε γύρω από κεντρικές μονάδες άνθρακα.
Αυτό, σε συνδυασμό με την ακαμψία της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας – που εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες για την παραγωγή τους και όχι από την πραγματική ζήτηση – σημαίνει ότι τεράστιες ποσότητες καθαρής ενέργειας σπαταλώνται κάθε χρόνο.
Παρότι η αποθήκευση με μπαταρίες και οι μακροπρόθεσμες επενδύσεις στο ενεργειακό δίκτυο προβάλλονται συχνά ως οι μόνες πραγματικές λύσεις για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, νέα ανάλυση της Ember διαπιστώνει ότι η Ευρώπη θα μπορούσε να προσθέσει 25 GW αιολικής και ηλιακής ισχύος σε επτά χώρες της ΕΕ χωρίς να κατασκευάσει επιπλέον χωρητικότητα δικτύου, μέσω της “υβριδοποίησης”.
Τι είναι η υβριδοποίηση;
Η υβριδοποίηση συνδυάζει τεχνολογίες όπως η αιολική, η ηλιακή και η αποθήκευση πίσω από μία μόνο σύνδεση με το δίκτυο. Σκεφτείτε το σαν τρεις πηγές που μοιράζονται την ίδια “πρίζα” στο ηλεκτρικό δίκτυο.
Η Ember επισημαίνει ότι στην Ευρώπη τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια είναι “ιδιαίτερα κατάλληλα” για υβριδοποίηση, επειδή μεγάλο μέρος της χωρητικότητάς τους στο δίκτυο μένει ανεκμετάλλευτο στη διάρκεια της ημέρας.
Αυτό συμβαίνει επειδή τα υδροηλεκτρικά λειτουργούν σαν μπαταρίες κατ’ απαίτηση: μπορούν να αυξάνουν άμεσα την παραγωγή όταν μεγαλώνει η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας (συνήθως νωρίς το πρωί και νωρίς το βράδυ, όταν ο κόσμος βρίσκεται στο σπίτι) ή να λειτουργούν με χαμηλή ισχύ στις ώρες χαμηλής ζήτησης.
«Προσθέτοντας αιολικά ή φωτοβολταϊκά στο ίδιο σημείο σύνδεσης με ένα υδροηλεκτρικό, οι επενδυτές μπορούν να συνδεθούν στο δίκτυο πιο γρήγορα και οι διαχειριστές να αξιοποιούν τη δικτυακή υποδομή πιο αποδοτικά – διπλασιάζοντας κατά μέσο όρο τη χρήση της – παραμένοντας ταυτόχρονα εντός των ορίων εξαγωγής», εξηγεί η Ελίζαμπεθ Κρεμόνα, υπεύθυνη ενεργειακών υποδομών στην Ember.
Η έκθεση διαπιστώνει ότι σε Αυστρία, Βουλγαρία, Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ρουμανία και Ισπανία (τις βασικές αγορές υδροηλεκτρικών της ΕΕ) η υβριδοποίηση θα μπορούσε να ενσωματώσει το 18% των νέων ανανεώσιμων που αναμένεται να εγκατασταθούν έως το 2030, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη χωρητικότητα δικτύου.
Η υβριδοποίηση προσφέρει μια “άμεση” λύση
Στις επτά αγορές που μελέτησε η Ember, μόνο η Πορτογαλία και η Ισπανία διαθέτουν ειδικούς κανόνες για υβριδικά έργα. Οι υπόλοιπες χώρες δεν έχουν “σαφή ρυθμιστικά πλαίσια”, σύμφωνα με την έκθεση.
Οι ειδικοί ζητούν, επομένως, εθνική νομοθεσία και ταχύτερη προτεραιοποίηση των υβριδικών έργων, ώστε να αρθούν τα εμπόδια στην ανάπτυξη των ανανεώσιμων και να αξιοποιηθεί καλύτερα η υφιστάμενη υποδομή.
«Οι πολιτικές φιλοδοξίες δεν σημαίνουν τίποτα αν τα καθαρά ηλεκτρόνια μένουν εγκλωβισμένα στις ουρές αναμονής για σύνδεση», προσθέτει η Κρεμόνα. «Για τις χώρες που αντιμετωπίζουν συμφόρηση στο δίκτυο, η υβριδοποίηση προσφέρει μια άμεση λύση χωρίς πρόσθετες παρεμβάσεις στο δίκτυο.»