Οι κατασκευαστές αεροπλάνων πρέπει, όπως και οι αυτοκινητοβιομηχανίες, να υποχρεωθούν να στραφούν στην ηλεκτροκίνηση, λέει ο επιδραστικός Ολλανδός ερευνητής Μάρτεν Στάινμπουχ.
Η Ολλανδία ωθεί τον κόσμο προς τις ηλεκτρικές πτήσεις πιο γρήγορα από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.
Ένα από τα πρώτα επιβατικά αεροπλάνα στον κόσμο που λειτουργούν με μπαταρία κατασκευάζεται από τη νεοφυή εταιρεία Elysian Aircraft στην Ολλανδία. Η ανάπτυξη βρίσκεται ήδη σε προχωρημένο στάδιο: «Θα υπάρχουν έξι κινητήρες. Και έχουμε αναδιπλούμενες άκρες στα φτερά, ώστε να χωράμε στην τρέχουσα υποδομή πυλών των αεροδρομίων, επειδή τα φτερά είναι πολύ μεγάλα», εξηγεί ο συνιδρυτής Daniel Jacobson.
Η μείωση των εκπομπών από ορυκτά καύσιμα είναι η πιο πιεστική πρόκληση που αντιμετωπίζει ο κόσμος και η αεροπορία συμβάλλει σημαντικά. «Με το να μπορούμε να μεταφέρουμε 90 επιβάτες αρχικά για 800 χιλιόμετρα και στη συνέχεια για 1.000 χιλιόμετρα, μπορείς να μηδενίσεις τις εκπομπές από τις μισές πτήσεις στον κόσμο», λέει ο Jacobson. «Πρόκειται για ένα τεράστιο μέρος της παγκόσμιας αεροπορικής δραστηριότητας. Και μειώνεις τις συνολικές εκπομπές από την αεροδιαστημική βιομηχανία κατά 20 τοις εκατό.»
Πρέπει η Ευρωπαϊκή Ένωση να στηρίζει τα ηλεκτρικά αεροπορικά ταξίδια; Τι μπορούν να διδαχθούν τα ηλεκτρικά αεροπλάνα από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα; Πότε θα μπορούν οι απλοί επιβάτες να πετούν με ηλεκτρικό αεροπλάνο;
Η Euronews Earth συνομίλησε με τον Maarten Steinbuch, έναν αναγνωρισμένο καθηγητή μηχανολογίας στο Eindhoven University of Technology, για να ακούσει την εμπεριστατωμένη άποψή του για το μέλλον των ηλεκτρικών πτήσεων.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε τις αεροπορικές να μειώσουν μόνες τους τις εκπομπές τους
Η αεροπορία συμβάλλει κατά έξι τοις εκατό στην υπερθέρμανση του πλανήτη, αν ληφθούν υπόψη τόσο το CO2 όσο και οι υπόλοιπες εκπομπές. Στις πλούσιες χώρες, η αεροπορία ευθύνεται για ένα πολύ μεγαλύτερο μερίδιο (πηγή στα Αγγλικά), σύμφωνα με τα δεδομένα που έχει εξετάσει η εκστρατεία Stay Grounded.
Ο κλάδος της αεροπορίας γνωρίζει φυσικά τον αντίκτυπό του και έχει δώσει υποσχέσεις για μείωση των εκπομπών. Ο International Civil Aviation Organization (ICAO), ο οργανισμός του ΟΗΕ που είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση της διεθνούς αεροπορίας, υιοθέτησε τον στόχο της «ουδέτερης ως προς τον άνθρακα ανάπτυξης από το 2020». Ωστόσο, οι εκπομπές CO2 από τη διεθνή αεροπορία έχουν αυξηθεί από το 2020, καθώς ο στόχος εστιάζει στην αντιστάθμιση των εκπομπών CO2 του κλάδου αντί να δεσμεύεται σε πραγματικές μειώσεις εκπομπών.
Το Climate Action Tracker αξιολογεί τον στόχο του ICAO για ουδέτερη ως προς τον άνθρακα ανάπτυξη από τα επίπεδα του 2020 ως «ιδιαίτερα ανεπαρκή».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λέει ο καθηγητής Steinbuch, επικεντρώνεται στο να βοηθήσει την «τρέχουσα αεροπορία» να «γίνει όσο το δυνατόν πιο βιώσιμη». Όμως, αντί να στηρίζει τη μείωση των εκπομπών από τα σημερινά αεροπλάνα, η Επιτροπή θα έπρεπε να υποστηρίζει μια στροφή προς αεροπλάνα μηδενικών εκπομπών – ηλεκτρικά. «Δεν έχει δοθεί ακόμη αρκετή προσοχή στο να γίνει μια επανάσταση στην ηλεκτροποίηση του εναέριου χώρου. Άρα προς το παρόν πρόκειται περισσότερο για εξέλιξη και όχι ακόμη για επανάσταση.»
Θα γίνουν τα ηλεκτρικά αεροπλάνα τόσο συνηθισμένα όσο τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα;
Τα ηλεκτρικά οχήματα υιοθετήθηκαν σε ολόκληρη την Ευρώπη πιο γρήγορα απ’ όσο προέβλεπαν πολλοί. Οι πωλήσεις αυξάνονταν κάθε χρόνο από το 2020 έως το 2025, με ένα στα τέσσερα αυτοκίνητα που πουλήθηκαν παγκοσμίως το 2025 να είναι ηλεκτρικό, σύμφωνα με τον International Energy Agency. Ως αποτέλεσμα, περίπου το πέντε τοις εκατό του παγκόσμιου στόλου αυτοκινήτων είναι πλέον ηλεκτροκίνητο, υποκαθιστώντας 1,2 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου την ημέρα το 2025.
Η αλλαγή αυτή δεν έγινε ως δια μαγείας, αλλά επειδή οι αυτοκινητοβιομηχανίες πιέστηκαν μέσω κυβερνητικής πολιτικής. «Είδα, στην ηλεκτροποίηση των επιβατικών αυτοκινήτων, ότι το να είσαι αυστηρός με τις ημερομηνίες μέχρι τις οποίες οι κατασκευαστές αυτοκινήτων θα έπρεπε στην πράξη να διαθέτουν επαρκή αριθμό μοντέλων ηλεκτρικών αυτοκινήτων βοήθησε πραγματικά», λέει ο καθηγητής Steinbuch.
Πιστεύει ότι αν παρόμοιες απαιτήσεις επιβάλλονταν στους κατασκευαστές αεροπλάνων, θα βλέπαμε ουσιαστική αλλαγή. «Χρειαζόμαστε νομοθεσία που να ορίζει ότι ένα μέρος ενός στόλου θα μπορούσε να ηλεκτροποιηθεί σε αυτό ή εκείνο το έτος. Να προωθηθεί αυτό και μέσω της νομοθεσίας.»
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει επίσης να επιταχύνει τον ρυθμό με τον οποίο πιστοποιούνται τα νέα σχέδια αεροπλάνων. Η ασφάλεια πρέπει φυσικά να είναι «η πρώτη, δεύτερη και τρίτη» προτεραιότητα, αλλά «θα βοηθούσε αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέβαλλε λίγο μεγαλύτερη προσπάθεια, ώστε αυτές οι διαδικασίες να μπορούν να επιταχυνθούν και να δοθεί χώρος σε scale-ups να αναπτυχθούν τόσο σε ό,τι αφορά την υποδομή για την ηλεκτροποίηση των αεροπορικών πτήσεων, όσο και για την παραγωγή και τις νεοφυείς επιχειρήσεις που κατασκευάζουν νέα αεροπλάνα.»
Πότε θα είναι διαθέσιμες σε όλους μας οι ηλεκτρικές πτήσεις;
Βλέποντας τους ιδιοκτήτες των αεροπορικών εταιρειών χαμηλού κόστους να γίνονται ισχυροί εκατομμυριούχοι, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι η αεροπορία θα χάσει την κυριαρχία της στην αγορά.
Αλλά ο καθηγητής Steinbuch λέει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για αισιοδοξία πως οι ηλεκτρικές πτήσεις θα είναι συνηθισμένες όχι σε πολύ μακρινό μέλλον – και ότι υπάρχει ένα καθοριστικό στοιχείο.
«Δεν είναι όνειρο, είναι κάτι πολύ πραγματικό και το σημαντικότερο μέρος της ανάπτυξης είναι οι μπαταρίες. Οι μπαταρίες είναι το κεντρικό στοιχείο. Σε όλο τον κόσμο δαπανώνται δισεκατομμύρια ευρώ και δολάρια για την ανάπτυξή τους. Γιατί; Επειδή όλοι γνωρίζουν ότι οι μπαταρίες είναι το Άγιο Δισκοπότηρο για τη μετάβαση τόσο στις μεταφορές όσο και στην ενέργεια.»
Οι μπαταρίες είναι τόσο κρίσιμες επειδή τροφοδοτούν τα ηλεκτρικά αεροπλάνα και η διάρκεια ζωής τους καθορίζει πόσο μακριά μπορούν να πετάξουν. «Αν βγουν στην αγορά στερεοηλεκτρολυτικές μπαταρίες με διπλάσια χωρητικότητα – έως και 500 βατώρα ανά κιλό – το ηλεκτρικό πέταγμα θα προσελκύσει το ενδιαφέρον πολύ περισσότερων ανθρώπων. Και αυτό το σημείο θα έρθει σύντομα.»
Πόσο σύντομα; «Πιστεύω ότι γύρω στο 2032, μέσα σε έξι χρόνια, ίσως δούμε τα πρώτα αεροπλάνα με αυτονομία 500 χιλιομέτρων για μεταφορά φορτίου και επιβατών, με πέντε θέσεις – σε πολύ μικρή κλίμακα, αλλά θα είναι μια αρχή για εξειδικευμένες χρήσεις.» Τρία χρόνια αργότερα, το 2035, «θα μπορούσαμε να δούμε εννιαθέσια, ίσως και 20θέσια, να πετούν με αυτονομία 500 χιλιομέτρων. Τα αεροπλάνα με 80 ή 90 θέσεις θα είναι πιο κοντά στο 2040 ή και αργότερα.»