Οι τιμές κατοικίας αυξάνονται 20,5% το 2025, ενώ οι μισθοί μόνο 1%. Στις Βαλεαρίδες και τη Μαδρίτη απαιτείται ο μεγαλύτερος οικονομικός κόπος για πρόσβαση σε στέγη.
Η αγορά κατοικίας στην Ισπανία γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Το 2025, ένας εργαζόμενος έπρεπε να διαθέσει εξ ολοκλήρου το αντίστοιχο 8,4 ετών μικτού μισθού για να αποκτήσει μια μεταχειρισμένη κατοικία 80 τετραγωνικών μέτρων, σύμφωνα με μελέτη των Fotocasa και InfoJobs.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Το στοιχείο αυτό συνιστά σοβαρή επιδείνωση της πρόσβασης στην κατοικία σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Μέσα σε μόλις 12 μήνες, η προσπάθεια που απαιτείται για την αγορά κατοικίας αυξήθηκε κατά 16 μισθούς, από 7,1 έτη το 2024 σε 8,4 έτη το 2025.
Πίσω από αυτή την επιδείνωση βρίσκεται το ολοένα μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ μισθών και τιμών κατοικίας. Ενώ οι προσφερόμενοι μισθοί αυξήθηκαν κατά 1% το 2025, η τιμή των μεταχειρισμένων κατοικιών εκτινάχθηκε κατά 20,5%, φτάνοντας σε μέσο όρο τα 2.879 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
«Η Ισπανία βιώνει τη χειρότερη κρίση προσβασιμότητας στη στέγη στην ιστορία της. Ποτέ στο παρελθόν οι πολίτες δεν είχαν χρειαστεί να διαθέσουν τόσα πολλά χρόνια εισοδήματος για να αγοράσουν κατοικία», δηλώνει η Μαρία Μάτος, διευθύντρια Μελετών και εκπρόσωπος της Fotocasa.
Μαδρίτη και Βαλεαρίδες, οι πιο απρόσιτες αγορές
Οι περιφερειακές ανισότητες παραμένουν πολύ έντονες. Οι Βαλεαρίδες είναι η αυτόνομη κοινότητα όπου η πρόσβαση στην κατοικία είναι πιο δύσκολη. Εκεί, ένας κάτοικος χρειάζεται να διαθέσει 15,1 έτη ολόκληρου του μικτού μισθού του για να αγοράσει μια μέση κατοικία, δηλαδή 181 μηνιαίους μισθούς.
Πολύ κοντά βρίσκεται η Μαδρίτη, όπου η απαιτούμενη δαπάνη φτάνει τα 15 έτη μισθών. Επιπλέον, είναι η περιφέρεια όπου η κατάσταση επιδεινώθηκε περισσότερο το 2025: ο χρόνος που απαιτείται για την αγορά κατοικίας αυξήθηκε κατά 34 μήνες σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.
Πάνω από τα δέκα έτη μισθών απαιτούνται επίσης σε κοινότητες όπως τα Κανάρια Νησιά και η Χώρα των Βάσκων, ενώ η Καταλονία πλησιάζει αυτό το όριο με 9,4 έτη. Στον αντίποδα βρίσκονται η Καστίλη-Λα Μάντσα και η Εξτρεμαδούρα, όπου η αγορά κατοικίας απαιτεί περίπου τέσσερα έτη μικτού μισθού.
Μόνο 17 επαρχίες επιτρέπουν την αγορά κατοικίας με λιγότερα από 5 έτη μισθών
Σε επίπεδο επαρχίας, οι Βαλεαρίδες βρίσκονται ξανά στην κορυφή της κατάταξης με 15,1 έτη μισθών που απαιτούνται για την απόκτηση κατοικίας. Ακολουθούν η Μαδρίτη (15 έτη), η Μάλαγα (12,9 έτη), η Γκιπούθκοα (11,7 έτη), η Σάντα Κρουθ δε Τενερίφε (11,3 έτη) και η Βαρκελώνη (10,2 έτη).
Αντίθετα, η Χαέν είναι η πιο προσιτή επαρχία της χώρας. Οι κάτοικοί της χρειάζονται τρία έτη ολόκληρου του μικτού μισθού τους για να αγοράσουν μια κατοικία 80 τετραγωνικών μέτρων. Ξεχωρίζουν επίσης η Σιουδάδ Ρεάλ, η Τερουέλ, το Τολέδο, η Σαμόρα και η Άβιλα, όπου η απαιτούμενη προσπάθεια παραμένει κάτω από τα τέσσερα έτη.
Σύμφωνα με τη μελέτη, μόλις 17 ισπανικές επαρχίες επιτρέπουν την απόκτηση κατοικίας διαθέτοντας λιγότερα από πέντε έτη ολόκληρου του μικτού μισθού.
Ένα ολοένα μεγαλύτερο χάσμα μεταξύ μισθών και κατοικίας
Οι συντάκτριες της έκθεσης προειδοποιούν ότι η αύξηση των μισθών δεν είναι αρκετή για να αντισταθμίσει την άνοδο της αγοράς ακινήτων. «Η αύξηση του 1% που καταγράφηκε το 2025 απέχει πολύ από την άνοδο των τιμών της κατοικίας», σημειώνει η Μόνικα Πέρεθ, διευθύντρια Επικοινωνίας και Μελετών της InfoJobs. Κατά την άποψή της, αυτό το χάσμα αναγκάζει τους πολίτες να αφιερώνουν ολοένα περισσότερα χρόνια εργασίας και αποταμίευσης για να αποκτήσουν ιδιόκτητη κατοικία.
Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κατοικία απομακρύνεται προοδευτικά από την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, ιδιαίτερα στις πιο πιεσμένες αγορές, όπου η προσπάθεια που απαιτείται για την αγορά κατοικίας σχεδόν διπλασιάζεται σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο.