Οι θησαυροφυλακές στην Εμίλια-Ρομάνια βλέπουν τους λογαριασμούς ρεύματος να αυξάνονται και το γάλα να λιγοστεύει
Τα φετινά κύματα καύσωνα στη βόρεια Ιταλία έχουν πλέον αντίκτυπο σε ένα απίθανο στοιχείο του ισολογισμού: τις αποθήκες όπου οι περιφερειακοί δανειστές φυλάσσουν ωριμάζοντα τυριά ως εγγύηση για τα χρήματα που προκαταβάλλουν στους γαλακτοπαραγωγούς.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η Credito Emiliano, γνωστή ως Credem, παίρνει άωρα ή νεαρά κεφάλια Parmigiano Reggiano ως ενέχυρο από το 1953. Η θυγατρική της, Magazzini Generali delle Tagliate, αναλαμβάνει την ωρίμανση του τυριού στο Ρέτζο Εμίλια και στη Μόντενα, διατηρώντας πάνω από μισό εκατομμύριο κεφάλια, αξίας άνω των 300 εκατ. ευρώ.
Οι παραγωγοί λαμβάνουν προκαταβολικά το 60% έως 80% της αξίας κάθε κεφαλιού, καθώς το Parmigiano πρέπει να ωριμάσει τουλάχιστον 12 μήνες και συχνά 24 ή 36, δεσμεύοντας κεφάλαια που οι μικρές γαλακτοκομικές μονάδες δεν μπορούν να στερηθούν.
Η τεχνολογία blockchain επιτρέπει πλέον στους παραγωγούς να ενεχυριάζουν κεφάλια τυριού ενώ το προϊόν παραμένει στις δικές τους εγκαταστάσεις, διπλασιάζοντας τη δανειοδοτική ικανότητα της τράπεζας.
Ωστόσο, η διατήρηση αυτού του αποθέματος στη σωστή θερμοκρασία έχει γίνει αισθητά πιο επικίνδυνη.
Η ημερήσια κατανάλωση ρεύματος στις αποθήκες αυξήθηκε περίπου κατά 30% στο αποκορύφωμα του φετινού καύσωνα, υποχρεώνοντας την τράπεζα να αναβαθμίσει τα συστήματα ψύξης και τους λέβητες, να προσθέσει μόνωση και να επεκτείνει την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.
Καθώς ορισμένα κεφάλια ωριμάζουν έως και τρία χρόνια, κάθε ζεστό καλοκαίρι συσσωρεύει κόστος πολύ πριν το τυρί φτάσει στην αγορά, και το καλοκαίρι του 2026 αναμένεται να εξελιχθεί σε ένα από τα θερμότερα που έχουν καταγραφεί στην Ιταλία.
Πού εμφανίζονται οι ζημιές
Η επιβάρυνση από την ακραία ζέστη ξεκινά από τον στάβλο.
Όταν η θερμοκρασία ξεπερνά τους 40°C, οι αγελάδες ξαπλώνουν περισσότερο και τρώνε λιγότερο, μειώνοντας την παραγωγή γάλακτος έως και κατά 10%.
«Η ακραία ζέστη επηρεάζει την ποιότητα και την ποσότητα του γάλακτος», δήλωσε ο Νίκολα Μπερτινέλι, πρόεδρος του Consorzio Parmigiano Reggiano.
Οι κανόνες αφήνουν ελάχιστα περιθώρια ευελιξίας: το τυρί επιτρέπεται να παραχθεί μόνο σε πέντε επαρχίες, από αγελάδες που τρέφονται με χορτάρι και σανό που καλλιεργούνται εκεί, έτσι μια ξηρή περίοδος πλήττει τόσο την τροφή όσο και το κοπάδι.
Το διακύβευμα είναι μεγάλο: η Ιταλία παρήγαγε 4,19 εκατ. κεφάλια το 2025, που αντιστοιχούν σε τζίρο στην κατανάλωση περίπου 4 δισ. ευρώ, σύμφωνα με το Consorzio Parmigiano Reggiano.
Οι οικονομολόγοι σημειώνουν ότι η επίδραση της ζέστης εμφανίζεται συνήθως με αυτόν τον τρόπο, έμμεσα και με χρονική υστέρηση.
Ο Ρ. Τζισούνγκ Παρκ, οικονομολόγος εργασίας στη Σχολή Wharton, αναφέρει ότι η ζέστη ανάντη της αλυσίδας παραγωγής προκαλεί «μετρήσιμες επιπτώσεις στην αποτίμηση των επιχειρήσεων κατάντη», ένα μοτίβο που γίνεται ορατό όταν ένα διάστημα καύσωνα στον στάβλο μετατρέπεται μήνες αργότερα σε πρόβλημα κόστους για μια τράπεζα.
Μια εργασιακή μελέτη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο διαπίστωσε ότι το πλήγμα στην ανάπτυξη από την ακραία ζέστη είναι μικρότερο στην Ιταλία και την Ισπανία από ό,τι στη Γερμανία, καθώς οι οικονομίες του Νότου είναι καλύτερα προσαρμοσμένες, όμως ένας σχετικά μικρός συνολικός δείκτης μπορεί να κρύβει μεγάλες απώλειες κατά μήκος της αλυσίδας.