Γαλλική εταιρεία ανακύκλωσης: ενισχύει τα κέρδη της και μειώνει τη ρύπανση στην κλωστοϋφαντουργία, επαναχρησιμοποιώντας φθαρμένα αθλητικά παπούτσια
Οι εποχές που αν φορούσες αθλητικά παπούτσια δεν σε άφηναν να μπεις σε κανένα κομψό μαγαζί έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σήμερα, τόσο πολλοί νέοι, μεσήλικες και μεγαλύτεροι φορούν αθλητικά παπούτσια, που αυτά έχουν γίνει πανταχού παρόντα σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής.
Έτσι, όταν τα αγαπημένα σας παπούτσια φτάνουν, όπως φαίνεται, στο τέλος του φυσικού κύκλου ζωής τους, για μία εταιρεία στα ανατολικά του Παρισιού αυτό είναι το σημείο εκκίνησης για μια εντελώς νέα δραστηριότητα.
Κάθε εβδομάδα, εκατοντάδες χρησιμοποιημένα sneakers φτάνουν σε ένα εργαστήριο στη γαλλική πρωτεύουσα, όπου το προσωπικό καλείται να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα: μπορεί αυτό το παπούτσι να σωθεί;
Εδώ κάνει την εμφάνισή της η SneakCœurZ.
Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός ξεχωρίζει τα παπούτσια για να διαπιστώσει ποια μπορούν κυριολεκτικά να μεταπωληθούν, να αναδιανεμηθούν ή να απορριφθούν.
Ο γενικός διευθυντής και συνιδρυτής της, Μοχαμέντ Μπουχατέμ, λέει ότι πέρυσι μεταπώλησαν 2.000 ζευγάρια από τα 30.000 ζευγάρια μεταχειρισμένων αθλητικών παπουτσιών που συνέλεξαν και τώρα θέλουν να ανεβάσουν ταχύτητα.
«Τα επόμενα τρία χρόνια, στόχος είναι να τριπλασιάσουμε ή ακόμη και να τετραπλασιάσουμε αυτούς τους όγκους και να περάσουμε σε βιομηχανική κλίμακα», λέει ο Μπουχατέμ. «Σήμερα δεν υπάρχει άλλο εγχείρημα τέτοιου μεγέθους στον κλάδο των sneakers. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να βιομηχανοποιήσουμε τόσο τις διαδικασίες όσο και τη συλλογή αθλητικών παπουτσιών για επαναχρησιμοποίηση.»
Επιπλέον, ο οργανισμός αναφέρει ότι αναδιανέμει περισσότερα από 7.000 ζευγάρια σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη και έχει συμβάλει στη δημιουργία 19 θέσεων εργασίας.
Το έργο της ομάδας αναδεικνύει ένα ολοένα και πιο σοβαρό πρόβλημα αποβλήτων στο Παρίσι, που αναγνωρίζεται ευρέως ως μία από τις παγκόσμιες πρωτεύουσες της μόδας και της πολυτέλειας.
Ο Refashion, η κυβερνητικά αναγνωρισμένη οικο-οργάνωση της Γαλλίας για τα είδη ένδυσης, τα λευκά είδη και τα υποδήματα, αναφέρει ότι το 2024 πουλήθηκαν στη χώρα 259 εκατομμύρια ζευγάρια παπουτσιών.
Υποστηρίζει, ωστόσο, ότι μόνο περίπου το ένα τρίτο των μεταχειρισμένων υφασμάτων και υποδημάτων συλλέγονται χωριστά, ενώ μεγάλο μέρος από τα υπόλοιπα μένει στις ντουλάπες ή πετιέται μαζί με τα οικιακά απορρίμματα.
Στο εργαστήριό της στο Σαμπ-σιρ-Μαρν, οι εργαζόμενοι της SneakCœurZ εξετάζουν τα μεταχειρισμένα παπούτσια και ελέγχουν ποια μπορούν να διασωθούν.
Τα ζευγάρια που περνούν το τεστ καθαρίζονται από τη σόλα προς τα πάνω, απολυμαίνονται στο εσωτερικό τους και, σε ορισμένες περιπτώσεις, λευκαίνονται με υπεριώδη ακτινοβολία πριν επιστρέψουν στην κυκλοφορία.
«Τα δομικά στοιχεία του παπουτσιού είναι αυτά που καθορίζουν αν μπορούμε να το ανακαινίσουμε ή όχι», σύμφωνα με τον υπεύθυνο του εργαστηρίου, Πολ Ντεφάουες Αμπαντί.
«Ένα φθαρμένο λουράκι με βέλκρο δεν είναι απαγορευτικό. Ούτε ένα κορδόνι είναι απαγορευτικό. Η βρωμιά δεν είναι ποτέ απαγορευτική», λέει. «Αυτό που μετράει πραγματικά είναι η φθορά των δομικών υλικών, ιδίως της εξωτερικής σόλας.»
Ευρηματικά βήματα
Η Γαλλία έχει επιχειρήσει να απαντήσει στο ζήτημα των αποβλήτων από τη «fast fashion» τόσο με νομοθεσία όσο και με ρητορική.
Ο αντι-σπατάλη νόμος του 2020 απαιτεί τα απούλητα μη διατροφικά προϊόντα να επαναχρησιμοποιούνται, να δωρίζονται ή να ανακυκλώνονται αντί να καταστρέφονται.
Οι αρχές εισήγαγαν, τον Νοέμβριο του 2023, ένα κρατικά επιδοτούμενο μπόνους επισκευής για ρούχα και παπούτσια. Παράλληλα, οι νομοθέτες εξακολουθούν να επεξεργάζονται ένα νομοσχέδιο που στοχεύει στη μείωση του περιβαλλοντικού αποτυπώματος της κλωστοϋφαντουργίας.
Τα διακυβεύματα δύσκολα θα μπορούσαν να είναι μεγαλύτερα, καθώς η βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης συγκαταλέγεται στις πιο ρυπογόνες παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, ο τομέας της μόδας και των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων ευθύνεται για έως και 8% των παγκόσμιων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αναφέρει ότι τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα ήταν, το 2020, η τρίτη μεγαλύτερη πηγή υποβάθμισης των υδάτων και χρήσης γης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.