Στη Βουδαπέστη, η ιστορικά χαμηλή στάθμη του Δούναβη αποκάλυψε άθικτη μοτοσικλέτα της Βέρμαχτ, DKW NZ 350-1. Πού χρησιμοποιήθηκε; Είναι οι νεκροί το πλήρωμα; Η Euronews φωτίζει την υπόθεση.
Ποτέ άλλοτε η στάθμη του νερού στον Δούναβη δεν είχε πέσει τόσο χαμηλά. Τα λιγοστά νερά φέρνουν στο φως όσα επί δεκαετίες παρέμεναν κρυμμένα στον πυθμένα του ποταμού, ανάμεσά τους και μια μοτοσικλέτα της Βέρμαχτ τύπου DKW NZ 350-1 από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα αρχικά DKW προέρχονται από τη λέξη «Dampfkraftwagen», επωνυμία μιας παλαιάς γερμανικής μάρκας αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, που είχε έδρα τη σαξονική πόλη κινητήρων Τσόπαου και αργότερα πέρασε στην Auto Union.
Η μοτοσικλέτα εντοπίστηκε στην κοίτη του ποταμού, στο κέντρο της ουγγρικής πρωτεύουσας Βουδαπέστης, στο ύψος του κτιρίου του ουγγρικού κοινοβουλίου. Για τους εργαζομένους του εκεί Ινστιτούτου και Μουσείου Στρατιωτικής Ιστορίας πρόκειται για πραγματικό εύρημα του αιώνα. Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, το όχημα έχει διατηρηθεί σχεδόν ακέραιο· η λάσπη του Δούναβη λειτούργησε ως φυσικό συντηρητικό.
Η μοτοσικλέτα που βρέθηκε είναι μοντέλο που σχεδιάστηκε ειδικά για τον πόλεμο και άρχισε να παράγεται από το 1944. Διέθετε δίχρονο κινητήρα 11,5 ίππων. Χάρη στην αντοχή και την αξιοπιστία τους, οι μοτοσικλέτες ήταν ιδιαίτερα δημοφιλείς στις μονάδες. Το DKW 350-1 αναγνωρίζεται εύκολα από τη μεταλλική πλαϊνή βαλίτσα αποσκευών, στοιχείο που φέρει και το μοντέλο που ανασύρθηκε από τον Δούναβη.
Μέχρι το τέλος του πολέμου, το 1945, κατασκευάστηκαν περίπου 12.000 μονάδες. Η προγενέστερη έκδοση DKW (πηγή στα Γερμανικά) NZ 350 έπιανε, σύμφωνα με τον ADAC, μέγιστη ταχύτητα 105 χλμ./ώρα. Στις δυνάμεις της Βέρμαχτ οι μοτοσικλέτες χρησιμοποιούνταν συνήθως ως οχήματα διαβιβάσεων, αναγνώρισης ή αγγελιαφόρων.
Τη μοτοσικλέτα παρήγαγε η Auto Union AG, κατασκευαστής αυτοκινήτων και μοτοσικλετών που ιδρύθηκε το 1932 και ήταν τότε ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός μετά την Opel. Η Auto Union AG προέκυψε από τη συγχώνευση αρκετών μαρκών, μεταξύ των οποίων και η Audi.
Στα προηγούμενα μοντέλα του κατασκευαστή τα τμήματα του πλαισίου συνδέονταν με βίδες. Στη σειρά NZ άρχισαν να ενώνονται με συγκόλληση. Επειδή η διαδικασία απαιτούσε υψηλή κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας, μπορούσε να πραγματοποιείται μόνο τη νύχτα, όταν το ηλεκτρικό δίκτυο δεν ήταν επιβαρυμένο από άλλες χρήσεις.
Στον πυθμένα του Δούναβη βρέθηκαν επίσης γερμανικές αντιαρματικές νάρκες Tellermine 35, που τότε χρησιμοποιούνταν κατά των αρμάτων, υπολείμματα χειροβομβίδων και βλήματα πυροβολικού. Σύμφωνα με το ουγγρικό Στρατιωτικό Ιστορικό Ινστιτούτο, είναι πιθανό το συγκεκριμένο τμήμα του Δούναβη να χρησιμοποιήθηκε ως «χώρος απόρριψης πολεμικών υλικών».
Από τον Μάρτιο του 1944 γερμανικά στρατεύματα πολιορκούσαν τη Βουδαπέστη. Μεταξύ Οκτωβρίου 1944 και Φεβρουαρίου 1945 ακολούθησε η Μάχη της Βουδαπέστης μεταξύ του σοβιετικού Κόκκινου Στρατού και των γερμανικών και ουγγρικών δυνάμεων. Περίπου 30.000 Γερμανοί, πάνω από 17.000 Ούγγροι και περίπου 80.000 Σοβιετικοί και Ρουμάνοι στρατιώτες σκοτώθηκαν. Στις 13 Φεβρουαρίου 1945 παραδόθηκαν οι εναπομείνασες γερμανικές μονάδες.
Μετά τον πόλεμο οι εγκαταστάσεις παραγωγής της DKW αποσυναρμολογήθηκαν και μεταφέρθηκαν στη Σοβιετική Ένωση ως μέρος των πολεμικών επανορθώσεων. Στη Μόσχα και σε άλλα εργοστάσια παράγονταν με αυτόν τον εξοπλισμό, έως το 1951 και σε μεγάλες ποσότητες, το σχεδόν πανομοιότυπο μοντέλο ISCH-350.
Κάτω από τη μοτοσικλέτα βρέθηκαν ανθρώπινα λείψανα. Τη περισυλλογή ανέλαβε ο οργανισμός Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge, ο οποίος δηλώνει ότι πρόκειται για τα οστά δύο στρατιωτών της Βέρμαχτ. Το πλήρωμα της μοτοσικλέτας; Οι μεταλλικές τους ταυτότητες έχουν διατηρηθεί σε καλή κατάσταση, επομένως θα μπορέσουν να ταυτοποιηθούν. Οι δύο νεκροί πρόκειται να ταφούν στο γερμανικό στρατιωτικό νεκροταφείο στο Μπουδαόρς, δυτικά της Βουδαπέστης. Εκεί είναι θαμμένοι πάνω από 16.000 Γερμανοί στρατιώτες.
Ο Volksbund είναι κοινωφελές σωματείο που, κατ’ εντολή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, αναζητεί, ανασύρει και ενταφιάζει νεκρούς του πολέμου στο εξωτερικό. Περισσότεροι από 5.500 ήταν το 2025.