Σύντομα διαλείμματα κίνησης μειώνουν σημαντικά τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, δείχνει νέα μελέτη.
Η καθιστική συμπεριφορά, δηλαδή κάθε δραστηριότητα με χαμηλή δαπάνη ενέργειας όταν κάποιος κάθεται, γέρνει ή είναι ξαπλωμένος για τουλάχιστον 30 λεπτά, συνδέεται με δυσμενή αποτελέσματα για την υγεία.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Όσοι περνούσαν τα μεγαλύτερα διαστήματα συνεχόμενης καθιστικής ζωής διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο, εμφάνισης καρκίνου συνολικά, καρκίνων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και καρκίνων που συνδέονται με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS Medicine (πηγή στα Αγγλικά).
Για κάθε επιπλέον ώρα παρατεταμένης καθιστικής συμπεριφοράς, ο κίνδυνος θανάτου από καρκίνο αυξανόταν κατά 10%, διαπίστωσαν οι ερευνητές.
Το ενθαρρυντικό είναι ότι ένας περίπατος, οι δουλειές του σπιτιού ή ένα σύντομο τρέξιμο μειώνουν αυτόν τον κίνδυνο.
Η αντικατάσταση μίας ώρας καθιστικής ζωής με ελαφριά σωματική δραστηριότητα, όπως σιδέρωμα πουκαμίσου, πλύσιμο πιάτων ή περπάτημα, μείωσε τον κίνδυνο θανάτου από καρκίνο κατά 12%. Η μείωση του χρόνου καθιστικής ζωής κατά 30 λεπτά μέσω άσκησης μέτριας έντασης, όπως σφουγγάρισμα ή γρήγορο περπάτημα, περιόρισε τον κίνδυνο κατά 8%, ενώ πέντε λεπτά έντονης δραστηριότητας, για παράδειγμα τρέξιμο ή παιχνίδι μπάσκετ, τον μείωσαν κατά 22%.
«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι επιπτώσεις της καθιστικής συμπεριφοράς στην υγεία μπορεί να εξαρτώνται όχι μόνο από τον συνολικό χρόνο καθιστικής ζωής, αλλά και από το αν αυτός ο χρόνος συσσωρεύεται σε παρατεταμένα διαστήματα ή διακόπτεται από δραστηριότητα», ανέφεραν οι συγγραφείς.
Πρόσθεσαν ότι προηγούμενες πειραματικές μελέτες έχουν δείξει πως η διακοπή της παρατεταμένης καθιστικής στάσης με σύντομα διαστήματα δραστηριότητας μπορεί να βελτιώσει τις μεταβολικές αποκρίσεις σε σχέση με το συνεχές κάθισμα χωρίς διάλειμμα.
«Οι τρέχουσες οδηγίες για την υγεία δίνουν μεγάλη έμφαση στη μέτρια ή έντονη άσκηση, αλλά τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η ήπια κίνηση δεν πρέπει να παραβλέπεται», έγραψαν οι συγγραφείς.
Υψηλά ποσοστά καθιστικής ζωής
Η καθιστική συμπεριφορά αντιστοιχεί σε περίπου 55% του χρόνου εγρήγορσης τόσο στα παιδιά όσο και στους ενήλικες, βάσει στοιχείων αυτοαναφοράς, σημείωσαν οι συγγραφείς.
Στην Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας του 2018, οι χώρες συμφώνησαν σε έναν παγκόσμιο στόχο μείωσης της σωματικής αδράνειας κατά 15% έως το 2030 σε σύγκριση με το 2010.
Ωστόσο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι οι χώρες δεν βρίσκονται σε σωστή πορεία επίτευξης του στόχου και εκατομμύρια ενήλικες παγκοσμίως δεν φτάνουν τα συνιστώμενα επίπεδα σωματικής δραστηριότητας.
Το 2024 ο ΠΟΥ προειδοποίησε ότι, αν συνεχιστεί η τάση, τα επίπεδα σωματικής αδράνειας αναμένεται να αυξηθούν ακόμη περισσότερο και να φτάσουν το 35% έως το 2030.
Η σωματική αδράνεια είναι πιο συχνή στις γυναίκες παγκοσμίως, με ποσοστό 34% έναντι 29% στους άνδρες. Άτομα άνω των 60 ετών είναι επίσης λιγότερο δραστήρια από τους νεότερους ενήλικες, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της προώθησης της σωματικής δραστηριότητας σε μεγαλύτερες ηλικίες.