Οι απόμαχοι του ποδοσφαίρου αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο κατάθλιψης και άγχους, σύμφωνα με νέα έρευνα που εντόπισε αλλαγές στον εγκέφαλό τους.
Οι πρώην ποδοσφαιριστές εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα κατάθλιψης και άγχους, καθώς και δυσκολίες που οι ίδιοι αναφέρουν στη σκέψη και τη λήψη αποφάσεων, σε σύγκριση με υγιή άτομα που δεν έχουν παίξει ποδόσφαιρο, σύμφωνα με νέα έρευνα.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τα πρώτα αποτελέσματα της μελέτης δείχνουν ότι σχεδόν το ένα τρίτο από τους 142 πρώην επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν παρουσίαζαν συμπτώματα τόσο σοβαρά ώστε να κατατάσσονται ως κλινική κατάθλιψη, έναντι μόλις 9% στην ομάδα σύγκρισης. Όσον αφορά το άγχος, το 42% των παικτών ξεπερνούσε το σχετικό όριο, σε σύγκριση με 25% όσων δεν είχαν παίξει.
«Παρότι δεν διαπιστώθηκαν σαφείς διαφορές ανάμεσα σε πρώην παίκτες και μη παίκτες στα τυπικά γνωστικά τεστ, είδαμε σημαντικές διαφορές στα συμπτώματα – όπως άγχος και κατάθλιψη – που ανέφεραν οι συμμετέχοντες, αλλά και στις απεικονίσεις του εγκεφάλου», δήλωσε η Κέιλι Γκρέις Λιντς, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης.
Πρόσθεσε ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν πως μπορεί να υπάρχουν μετρήσιμες επιπτώσεις στην υγεία του εγκεφάλου των πρώην επαγγελματιών ποδοσφαιριστών ήδη στη μέση ηλικία, πολύ πριν εμφανιστούν συνήθως παθήσεις όπως η άνοια.
Στη μελέτη συμμετείχαν 142 πρώην επαγγελματίες ποδοσφαιριστές ηλικίας 30 έως 60 ετών: 126 άνδρες με τουλάχιστον τρία χρόνια ως επαγγελματίες πλήρους απασχόλησης και 16 γυναίκες που είχαν αγωνιστεί στις δύο κορυφαίες κατηγορίες του γυναικείου ποδοσφαίρου στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τα στοιχεία τους συγκρίθηκαν με εκείνα 56 υγιών ατόμων παρόμοιας ηλικίας, χωρίς ιστορικό αθλημάτων επαφής, στρατιωτικής θητείας, κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων ή νευρολογικών προβλημάτων.
Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του Imperial College London και παρουσιάστηκε στο Διεθνές Συνέδριο της Ένωσης για τη Νόσο Αλτσχάιμερ (AAIC) 2026, διαπίστωσε επίσης ότι οι πρώην αθλητές κορυφαίου επιπέδου δήλωσαν μειωμένη ικανότητα προγραμματισμού, συγκέντρωσης, επίλυσης προβλημάτων και διαχείρισης των καθημερινών τους δραστηριοτήτων σε σύγκριση με όσους δεν είχαν παίξει ποδόσφαιρο.
Ωστόσο αυτό φαινόταν μόνο όταν οι ίδιοι περιέγραφαν την εμπειρία τους· οι αντικειμενικές δοκιμασίες μνήμης και σκέψης δεν εντόπισαν σαφείς διαφορές ανάμεσα στις δύο ομάδες.
Οι μαγνητικές τομογραφίες (MRI) αποκάλυψαν διαφορές στη δομή του εγκεφάλου ανάμεσα σε ορισμένους πρώην ποδοσφαιριστές και την υγιή ομάδα σύγκρισης, με ενδείξεις μειωμένου όγκου εγκεφάλου στους παίκτες.
Οι ερευνητές προειδοποίησαν πάντως ότι, παρότι τα αυξημένα συμπτώματα και οι μεταβολές στον όγκο μπορεί να υποδηλώνουν νευροεκφύλιση που σχετίζεται με τραυματισμούς, απαιτείται περαιτέρω δουλειά για να τεκμηριωθεί αυτό με βεβαιότητα.
«Μελέτες όπως αυτή μπορούν να βοηθήσουν παίκτες, κλινικούς γιατρούς και αθλητικούς φορείς να κατανοήσουν καλύτερα τους πιθανούς κινδύνους και να εξετάσουν πώς το παιχνίδι μπορεί να γίνει ασφαλέστερο, επιτρέποντας παράλληλα στα άτομα να κάνουν ενημερωμένες επιλογές» δήλωσε η Μαρία C. Καρίγιο, επικεφαλής επιστημονική υπεύθυνη της Ένωσης για τη Νόσο Αλτσχάιμερ.
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο παίζουν ποδόσφαιρο καθημερινά και, παρότι κάθε σωματική δραστηριότητα είναι συνολικά ωφέλιμη για την υγεία, το άθλημα μπορεί επίσης να αποτελέσει πηγή τραυματισμών στο κεφάλι.
Οι ποδοσφαιριστές εκτίθενται σε επαναλαμβανόμενα χτυπήματα στο κεφάλι λόγω σκόπιμων κεφαλιών της μπάλας χαμηλής έντασης, αλλά και σοβαρών συγκρούσεων του κεφαλιού με το σώμα αντιπάλων ή με το έδαφος.
«Παρακολουθώντας τους συμμετέχοντες σε βάθος χρόνου, ευελπιστούμε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς τα επαναλαμβανόμενα χτυπήματα στο κεφάλι μπορεί να επηρεάζουν τη μακροπρόθεσμη υγεία του εγκεφάλου. Αυτό θα βοηθήσει επίσης να βρεθούν τρόποι περιορισμού των πιθανών κινδύνων στον αθλητισμό» ανέφερε ο Τόμας Παρκ από το UK Dementia Research Institute.