Νέα μελέτη διαπιστώνει ότι ακόμη και το ελάχιστο φως από την οθόνη κινητού σε χαμηλή φωτεινότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου συνδέεται με πιθανώς επιβλαβείς αλλαγές στη δομή και στη λειτουργία της καρδιάς.
Η φωτορύπανση κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ύπνου, ακόμη και σε επίπεδα αντίστοιχα με το φως του φεγγαριού ή το φως που περνά από χαραμάδα πόρτας, επιβαρύνει την ανθρώπινη καρδιά, σύμφωνα με νέα μελέτη (πηγή στα Αγγλικά) που δημοσιεύθηκε στο European Heart Journal.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
«Η έκθεση σε υψηλότερα επίπεδα φωτός τη νύχτα συνδέεται με αναδιαμόρφωση της καρδιάς», δήλωσε ο Lu Qi από το Πανεπιστήμιο Tulane στη Νέα Ορλεάνη, ΗΠΑ, ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας, σε δελτίο Τύπου (πηγή στα Αγγλικά). «Πρόκειται για αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς, τις οποίες βλέπουμε συνήθως ως αντίδραση σε χρόνιο στρες ή βλάβη στην καρδιά».
Ενώ αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το ανθρώπινο σώμα προσαρμόζεται σε αυτό το στρες, «τελικά αποδυναμώνει την καρδιά και μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια», είπε.
Γι’ αυτό, η διατήρηση των υπνοδωματίων όσο γίνεται πιο σκοτεινών «πρέπει να θεωρείται μία από τις πιθανές στρατηγικές για την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων από τους κλινικούς γιατρούς και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής», πρόσθεσε ο Qi.
Στη μελέτη συμμετείχαν 11.071 άτομα, τα οποία εκτέθηκαν για μία εβδομάδα σε διαφορετικά επίπεδα φωτός κατά τη διάρκεια της νύχτας, από σχεδόν απόλυτο σκοτάδι έως διάφορες εντάσεις φωτισμού, συμπεριλαμβανομένου φωτισμού αντίστοιχου με οθόνη τηλεφώνου σε χαμηλή φωτεινότητα ή με το φως που περνά από μισάνοιχτη πόρτα.
Τρία χρόνια αργότερα, οι συμμετέχοντες υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία καρδιάς, ώστε να εξεταστούν τυχόν αλλαγές στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς τους.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι στα άτομα που εκτέθηκαν στα υψηλότερα επίπεδα νυχτερινού φωτισμού τα τοιχώματα της αριστερής κοιλίας της καρδιάς πάχυναν, μειώνοντας τον διαθέσιμο χώρο μέσα στην κοιλία. Διαπιστώθηκαν επίσης ενδείξεις ότι η ικανότητα της καρδιάς να διαστέλλεται και να συστέλλεται κατά τον καρδιακό παλμό ήταν μειωμένη, μια πρώιμη ένδειξη διαταραχής της καρδιακής λειτουργίας.
«Το σκοτάδι αξίζει να αναγνωριστεί ως ζωτικό σημείο, εξίσου απαραίτητο για την καρδιαγγειακή υγεία με τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και τον καθαρό αέρα», σημειώνουν σε συνοδευτικό άρθρο ο καθηγητής Thomas Münzel από το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο της Μάιντς στη Γερμανία και οι συνεργάτες του.
Απευθύνονται στους κλινικούς γιατρούς, προτρέποντάς τους να ρωτούν για το περιβάλλον ύπνου: «πόσο σκοτεινό είναι το υπνοδωμάτιο, αν ο ασθενής εργάζεται σε νυχτερινές βάρδιες και πόση χρήση οθονών γίνεται μετά τη δύση του ήλιου», λένε, συστήνοντας τη χρήση συσκοτιστικών κουρτινών, φωτισμού σε θερμές αποχρώσεις δίπλα στο κρεβάτι και την κάλυψη των μικρών φωτεινών ενδείξεων αναμονής σε οικιακές ηλεκτρονικές συσκευές.
Ρόλο έχουν και οι δήμοι, καθώς η φωτορύπανση είναι «μία από τις λίγες περιβαλλοντικές απειλές που οι πόλεις μπορούν να ελέγξουν άμεσα και οικονομικά», προσθέτουν, προτείνοντας φωτιστικά με κάλυψη, λαμπτήρες θερμού φάσματος και φωτισμό δρόμων με ρύθμιση έντασης ή με αισθητήρες κίνησης ως «ενεργειακά αποδοτικούς και φιλικούς προς το κλίμα» τρόπους περιορισμού της έκθεσης στο φως.