Λιγότερη πρωτεΐνη: το κλειδί για μεγαλύτερη και πιο υγιή ζωή, σύμφωνα με έρευνα που αμφισβητεί μια από τις πιο κοινές αντιλήψεις για την υγιεινή ζωή
Από τις σκόνες πρωτεΐνης μέχρι τις μπάρες δημητριακών γεμάτες πρωτεΐνη, το λεγόμενο «proteinmaxxing» – μια τάση κατά την οποία οι άνθρωποι καταναλώνουν πολύ υψηλές ποσότητες πρωτεΐνης – έχει εξελιχθεί σε ένα από τα κυρίαρχα trends ευεξίας της δεκαετίας. Καθώς όμως ο παγκόσμιος πληθυσμός γερνά, νέα έρευνα (πηγή στα Αγγλικά) δείχνει ότι η μείωση της πρόσληψης πρωτεΐνης μπορεί να είναι πιο έξυπνος δρόμος προς μια μακρύτερη, πιο υγιή ζωή.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Αφού ανέλυσαν περισσότερες από 300 μελέτες, ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Μάντισον στις Ηνωμένες Πολιτείες διαπίστωσαν ότι, ενώ οι επίσημες συστάσεις συχνά προτείνουν διατροφή πλούσια σε πρωτεΐνη, τα νέα δεδομένα δείχνουν πως η μείωση της πρωτεΐνης μπορεί στην πράξη να περιορίσει τις ασθένειες που συνδέονται με την ηλικία, όπως ο διαβήτης και ο καρκίνος.
Καθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός γερνά ολοένα και περισσότερο, καθίσταται ολοένα πιο επιτακτική η ανάγκη να εντοπιστούν παρεμβάσεις που προάγουν την υγιή γήρανση και μειώνουν το βάρος των ασθενειών που σχετίζονται με την ηλικία.
«Είναι απολύτως ξεκάθαρο ότι η πρωτεΐνη ωφελεί την ανάπτυξη των μυών και την ανταπόκριση στην άσκηση σε άτομα που είναι δραστήρια», δήλωσε σε ανακοίνωση Τύπου ο Ντάντλεϊ Λάμινγκ, επικεφαλής της μελέτης.
«Όμως, επειδή οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σχετικά καθιστικοί, είναι πιθανό να καταναλώνουν πολύ περισσότερη πρωτεΐνη απ’ όση χρειάζονται πραγματικά, κάτι που μάλλον έχει αρνητικές συνέπειες για την υγεία», πρόσθεσε.
Η μελέτη έδειξε ότι μια διατροφή χαμηλή σε πρωτεΐνη βελτιώνει τη μεταβολική λειτουργία, μειώνοντας τον λιπώδη ιστό, αυξάνοντας τη δαπάνη ενέργειας και βελτιώνοντας τη σταθερότητα του σακχάρου στο αίμα.
Σε μελέτες σε ανθρώπους και ζώα, η μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης συνδέθηκε με καλύτερο έλεγχο του σακχάρου και λιγότερο σωματικό λίπος, ακόμη και όταν τα άτομα κατανάλωναν περισσότερες συνολικές θερμίδες.
Αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε μια «προστατευτική ορμόνη» που ονομάζεται FGF21, η οποία αυξάνεται όταν η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι χαμηλή και βοηθά τον οργανισμό να καίει την ενέργεια πιο αποτελεσματικά.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης βοηθά τον οργανισμό να ενεργοποιήσει μια λειτουργία «επισκευής και καθαρισμού», γνωστή ως αυτοφαγία. Αυτή η διαδικασία βοηθά το σώμα να απομακρύνει τα «κυτταρικά σκουπίδια», όπως αλλοιωμένες πρωτεΐνες και φθαρμένα συστατικά, κρατώντας τα κύτταρα πιο νεανικά.
Ωστόσο, η μελέτη υπογραμμίζει ότι η διατροφή χαμηλή σε πρωτεΐνη δεν είναι κατάλληλη για όλους. Ορισμένες ομάδες θα πρέπει να αποφεύγουν τον περιορισμό της πρωτεΐνης, όπως οι έγκυες γυναίκες και τα παιδιά που βρίσκονται στην ανάπτυξη και χρειάζονται πρωτεΐνη, οι ηλικιωμένοι και όσοι αναρρώνουν από σοβαρούς τραυματισμούς.
Πόση πρωτεΐνη συνιστάται;
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) έχουν ορίσει την ενδεικτική πρόσληψη για τον γενικό πληθυσμό στα 0,83 g πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους την ημέρα.
Και οι δύο φορείς συμφωνούν ότι η πρόσληψη έως το διπλάσιο της ενδεικτικής τιμής θεωρείται ασφαλής και τονίζουν ότι τα στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις της πολύ υψηλής πρόσληψης πρωτεΐνης παραμένουν αμφιλεγόμενα.
Η EFSA επισημαίνει επίσης ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα για να καθοριστούν συγκεκριμένες ανάγκες πρωτεΐνης στους ηλικιωμένους και συστήνει να καταναλώνουν τουλάχιστον την ίδια ποσότητα πρωτεΐνης με τους νεότερους ενήλικες.
«Οι πρόσφατες συστάσεις ενθαρρύνουν τον κόσμο να τρώει περισσότερη πρωτεΐνη, αλλά ταυτόχρονα τον ενθαρρύνουν και να γυμνάζεται περισσότερο», σημειώνει ο Λάμινγκ.
«Πιθανότατα πρέπει να εξατομικεύσουμε τις συστάσεις για την πρόσληψη πρωτεΐνης, όχι μόνο με βάση την ηλικία, αλλά και το επίπεδο της σωματικής δραστηριότητας».
Οι συγγραφείς καταλήγουν ότι, παρότι πολλοί άνθρωποι σήμερα καταναλώνουν πολύ περισσότερη πρωτεΐνη από όση χρειάζονται και θα μπορούσαν να ωφεληθούν από τον περιορισμό της, οι κλινικοί ερευνητές πρέπει ακόμη να δουλέψουν ώστε να σχεδιάσουν «κατάλληλες δίαιτες για κάθε άτομο», με βάση την προσωπική του υγεία και τον τρόπο ζωής.