Η γενιά του ενοικίου: Γιατί οι Ευρωπαίοι επιλέγουν να μην αγοράζουν σπίτι;

Η ιδιοκατοίκηση ήταν κάποτε το καθοριστικό ορόσημο για κάθε εργαζόμενο ενήλικα με σταθερό εισόδημα.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Όμως, η ραγδαία αύξηση των τιμών των ακινήτων και της ενέργειας, η αστάθεια της απασχόλησης και η ελευθερία της μετακίνησης αλλάζουν σιγά σιγά το πρότυπο στην Ευρώπη.

Τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης μειώνονται σχεδόν στις μισές από τις χώρες που εξέτασε το κτηματομεσιτικό γραφείο Re/Max Europe στην ετήσια έκθεση European Housing Trend.

Ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν δικό τους σπίτι είναι μειωμένος κατά 2% στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Ρουμανία και την Τσεχία, κατά 3% στην Κροατία και την Ουγγαρία, κατά 1% στην Ελλάδα και απότομα κατά 9% στην Τουρκία.

Το αν η διολίσθηση θα συνεχιστεί, μένει να το δούμε, αλλά η ενοικίαση έχει ήδη εδραιωθεί, για παράδειγμα, στο γερμανόφωνο κέντρο της Ευρώπης.

Στην Αυστρία (48%), την Ελβετία (62%) και τη Γερμανία (63%), οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν δικό τους σπίτι. Σημαντικά ποσοστά ενοικιαστών υπάρχουν επίσης στην Ισπανία (25%), τη Γαλλία (36%) και το Ηνωμένο Βασίλειο (27%).

Τα οικονομικά εμπόδια μπορεί να φαίνονται ως ο κύριος παράγοντας που εμποδίζει τους ανθρώπους να αποκτήσουν το δικό τους σπίτι, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας από τους πολλούς. Τα δεδομένα δείχνουν μια ευρύτερη μετατόπιση - η οποία διαμορφώνεται επίσης από τον τρόπο ζωής, την κινητικότητα και τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες.

Τι εμποδίζει τους ανθρώπους να αποκτήσουν ακίνητη περιουσία;

Πρώτα απ' όλα, το 53% όσων δεν σκοπεύουν να αποκτήσουν ακίνητο δηλώνουν ότι αυτό συμβαίνει επειδή είναι απολύτως ικανοποιημένοι με την τρέχουσα κατάστασή τους, σύμφωνα με την Re/Max.

Ο δεύτερος αποτρεπτικός παράγοντας για την αγορά κατοικίας φαίνεται περισσότερο ψυχολογικός παρά πρακτικός: το 21% των ανθρώπων που δεν σχεδιάζουν να αγοράσουν κατοικία λένε ότι είναι επειδή προτιμούν να μην έχουν τις "συνεχείς ευθύνες της ιδιοκτησίας ακινήτων".

Ο τρίτος λόγος είναι η τιμή και τα υψηλά προκαταβολικά έξοδα (19%), συμπεριλαμβανομένων των τελών εγγραφής και των φόρων ακίνητης περιουσίας, τα οποία, σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο και η Ισπανία, κυμαίνονται από 6% έως πάνω από 8% της αξίας του σπιτιού.

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να μαζέψετε χρήματα για μια προκαταβολή στην Ευρώπη;

Υπάρχει, φυσικά, και η προκαταβολή: στην Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση, χρειάζονται κατά μέσο όρο 7,3 χρόνια για να αποταμιευθεί μια προκαταβολή, ενώ, σε χώρες όπως η Γερμανία, αυτό φτάνει σε μια ολόκληρη δεκαετία.

Πολλοί Ευρωπαίοι στρέφονται στην "τράπεζα της μαμάς και του μπαμπά" για να τους βοηθήσει να ανέβουν τη σκάλα των ακινήτων.

Σύμφωνα με την έκθεση, περισσότεροι από το ένα τέταρτο (26%) των Ευρωπαίων βασίστηκαν σε ένα δώρο σε μετρητά για να αγοράσουν την πρώτη τους κατοικία. Το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 38% στην Ελλάδα και στο 36% στη Λιθουανία, ενώ πολύ λιγότεροι στη Φινλανδία και την Ολλανδία (12% έκαστη) έχουν την τύχη να λάβουν την ίδια βοήθεια.

Στην Ισπανία, την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, η εξάρτηση από την οικογενειακή βοήθεια βρίσκεται πιο κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο και κυμαίνεται από 20% έως 26%.

Πρώτα η ευελιξία: Οι νομάδες της Ευρώπης αποφεύγουν την αγορά ακινήτων

Πέρα από τις οικονομικές δυσκολίες, σε πολλές περιπτώσεις, η ενοικίαση είναι μια συνειδητή απόφαση που επηρεάζεται από τον τρόπο ζωής.

Περίπου το 16% των ανθρώπων που προτιμούν το ενοίκιο από την αγορά το κάνουν για να είναι ελεύθεροι να μετακινούνται όπου και όποτε θέλουν.

Το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 50% στη Μάλτα, γεγονός που αντανακλά τον μεγάλο πληθυσμό ξένων κατοίκων της χώρας, και στο 33% στη Φινλανδία.

Οι Millennials αναδεικνύονται ως η πιο νομαδική γενιά, με το 22% να αναφέρει την κινητικότητα ως έναν από τους λόγους για το ενοίκιο, σημαντικά περισσότερο από τους GenZ (11%).

Η Ισπανία και η Γερμανία είναι οι προτιμώμενοι προορισμοί (22%) των Ευρωπαίων που μετακινούνται, ακολουθούμενες από την Ιταλία (15%), την Ελβετία (13%) και το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο ισοδυναμεί με τις ΗΠΑ (11% έκαστη).

Είναι η παρόρμηση για αγορά μεγαλύτερη στις πόλεις ή στις μικρότερες κωμοπόλεις;

Τέλος, οι άνθρωποι που ζουν σε μικρότερες πόλεις αναδεικνύονται ως οι λιγότερο κινητοποιημένοι για την αγορά κατοικίας, με το 17% των ατόμων που ζουν σε πόλεις με λιγότερους από 10.000 κατοίκους να δηλώνουν ότι δεν ενδιαφέρονται για ιδιοκτησία, ποσοστό υψηλότερο από εκείνο των ατόμων που ζουν σε μεγάλες πόλεις (12%) ή σε εξοχικές κατοικίες (14%).

Μεταξύ των κατοίκων των πόλεων που δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν, το 49% δηλώνει ότι είναι ικανοποιημένο με τις τρέχουσες συνθήκες διαβίωσής του, ποσοστό ελαφρώς χαμηλότερο από το 52% των κατοίκων των χωριών που αισθάνονται το ίδιο.

"Οι κάτοικοι των χωριών είναι επίσης πιο πιθανό να εκτιμούν την ευελιξία του ενοικίου (15%) σε σύγκριση με εκείνους των μεγάλων πόλεων (10%), γεγονός που υποδηλώνει ότι στις λιγότερο αστικές περιοχές, η επιλογή του τρόπου ζωής και όχι οι οικονομικοί περιορισμοί μπορεί να παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στη διαμόρφωση της στάσης απέναντι στη στέγαση", αναφέρει η έκθεση.