Η αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης αυξήθηκε δραματικά μετά την πανδημία- Οι ευρωπαϊκές χώρες αναφέρουν μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά έλλειψης ταλέντων. Η Σλοβακία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, ακολουθούμενη από την Ελλάδα και την Ιαπωνία
Η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζει ραγδαία τον εργασιακό χώρο και η ευρωπαϊκή αγορά εργασίας φαίνεται να δυσκολεύεται να ακολουθήσει.
Η τεχνητή νοημοσύνη και η πληροφορική αναδεικνύονται ως μερικοί από τους πιο δύσκολα καλύψιμους ρόλους για τους εργοδότες και τους υπεύθυνους προσλήψεων, σύμφωνα με την έκθεση 2026 Global Talent Shortage της παγκόσμιας εταιρείας ανθρώπινου δυναμικού Manpower.
Η μελέτη, που διεξήχθη σε 41 χώρες και σε 39.000 εργοδότες, υπογραμμίζει ότι περίπου επτά στις 10 επιχειρήσεις δυσκολεύονται να βρουν το κατάλληλο άτομο για διάφορους ρόλους.
Η Σλοβακία, η Ελλάδα και η Πορτογαλία επηρεάζονται περισσότερο στην Ευρώπη
Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι ευρωπαϊκές χώρες αναφέρουν μερικά από τα υψηλότερα ποσοστά έλλειψης ταλέντων.
Η Σλοβακία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με 87% των διευθυντών που συμμετείχαν στην έρευνα να μην μπορούν να καλύψουν όλους τους απαιτούμενους ρόλους, ακολουθούμενη από την Ελλάδα και την Ιαπωνία με 84%, τη Γερμανία (83%) και την Πορτογαλία (82%), ενώ η Κίνα (48%), η Πολωνία (57%), η Φινλανδία (60%) και η Τσεχική Δημοκρατία (61%) παρουσιάζουν πολύ λιγότερα προβλήματα προσλήψεων.
Η αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης έχει αυξηθεί δραματικά την τελευταία δεκαετία. Από περίπου 40% των διευθυντών που αγωνίζονται να προσλάβουν προσωπικό το 2006 σε 72% το 2026, το ποσοστό εκτινάχθηκε αισθητά μετά την πανδημία COVID-19.
Και όσον αφορά συγκεκριμένους κλάδους, η πρόσληψη είναι δυσκολότερη σε τομείς όπως η πληροφορική (75%), η φιλοξενία (74%), η υγεία (74%) και οι επιστημονικές και τεχνικές υπηρεσίες (73%).
Οι εταιρείες μεγάλου μεγέθους - αυτές που απασχολούν 1.000 εργαζόμενους ή περισσότερους - είναι αυτές που αντιμετωπίζουν τα περισσότερα προβλήματα γενικά, με ποσοστό έλλειψης ταλέντων τουλάχιστον 74%.
Ποια χώρα χρειάζεται ποιες δεξιότητες συγκεκριμένα;
Όσον αφορά τις πιο περιζήτητες ικανότητες, στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται αποκλειστικά στην πληροφορική και την τεχνητή νοημοσύνη.
Οι βρετανικές επιχειρήσεις χρειάζονται άτομα που μπορούν να χρησιμοποιούν μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης (19%), να αναπτύσσουν εφαρμογές (17%) ή να έχουν παραδοσιακές δεξιότητες πληροφορικής και δεδομένων (17%).
Η Γαλλία στερείται επίσης ΑΙ (19%) και ανθρώπων με γνώσεις πληροφορικής και δεδομένων (16%) - αλλά χρειάζεται επίσης προσωπικό με κατασκευαστικές δεξιότητες (16%), ενώ παρόμοια είναι η εικόνα και σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία.
Ωστόσο, δεν πρόκειται μόνο για την τεχνητή νοημοσύνη. Για παράδειγμα, η Σουηδία (26%), οι Κάτω Χώρες (28%), η Τσεχική Δημοκρατία (31%) και η Σλοβακία (31%) θέλουν περισσότερους μηχανικούς.
Την ίδια στιγμή, τα logistics αναδείχθηκαν ως ένας από τους πιο δύσκολους τομείς για πρόσληψη στο Βέλγιο (19%), την Ιρλανδία (18%) και τη Νορβηγία (18%), ενώ η Ελλάδα φαίνεται να είναι η μόνη χώρα που χρειάζεται απεγνωσμένα επαγγελματίες του ανθρώπινου δυναμικού (21%).
Πώς προσπαθούν οι εργοδότες να διορθώσουν την έλλειψη ταλέντων;
Οι περισσότεροι εργοδότες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (για παράδειγμα, εκείνοι στην Κολομβία, την Κόστα Ρίκα, τη Χιλή, το Περού και τον Παναμά) αναζητούν ανθρώπους των πωλήσεων και του μάρκετινγκ. Εξαίρεση αποτελούν η Βραζιλία, η Αργεντινή και το Μεξικό, οι οποίες επικεντρώνονται περισσότερο στη στελέχωση με προσωπικό ΤΝ.
Η πλήρης έρευνα της Manpower, την οποία είδε το Europe in Motion, περιγράφει επίσης ποιες κοινωνικές δεξιότητες αναζητούν οι περισσότεροι εργοδότες: ομαδική εργασία και συνεργασία, εργασιακό ήθος, προσαρμοστικότητα, επίλυση προβλημάτων και διαχείριση χρόνου.
Είναι ενδιαφέρον ότι ο τρόπος με τον οποίο οι περισσότεροι επιχειρηματίες σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ταλέντων είναι να κοιτάξουν πρώτα στο εσωτερικό τους και όχι να προσλάβουν από το εξωτερικό.
Η πιο κοινή απάντηση για την αντιμετώπιση της έλλειψης, σύμφωνα με την έρευνα, είναι, στην πραγματικότητα, η "αναβάθμιση και επανεκπαίδευση των υφιστάμενων εργαζομένων" (27%), ακολουθούμενη από άλλες εσωτερικές λύσεις, όπως η εισαγωγή μεγαλύτερης ευελιξίας στο πρόγραμμα (20%) και υψηλότερων μισθών (19%).
Η διεύρυνση της δεξαμενής ταλέντων με εξωτερική αναζήτηση έρχεται μόλις στην τέταρτη θέση (18%), σε επίπεδο προσφοράς μεγαλύτερης ευελιξίας όσον αφορά τον τόπο εργασίας.