Η Βουλγαρία, η Ισπανία, η Σλοβενία και η Αυστρία βρίσκονται στην κορυφή της λίστας
Αν θέλετε να ζήσετε στη φύση αυτό το καλοκαίρι, εξερευνώντας τοπία ανέγγιχτα από τον άνθρωπο, που φιλοξενούν εκατοντάδες διαφορετικά είδη ζώων και πτηνών, αυτή λίστα μπορεί να σας βοηθήσει να κάνετε την ιδανική επιλογή.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Απαριθμεί τα 75 καλύτερα εθνικά πάρκα της (πηγή στα Αγγλικά) Ευρώπης με βάση κριτήρια όπως ο αριθμός των προστατευόμενων περιοχών, η βιοποικιλότητα και η ηλεκτρική διασύνδεση.
Το Εθνικό Πάρκο Ρίλα της Βουλγαρίας, με 28 προστατευόμενες περιοχές, σε υψόμετρο 1.400 μέτρων, βρίσκεται στην κορυφή της λίστας, σύμφωνα με τη βρετανική ιστοσελίδα για ποδηλατικές και εκδρομές πεζοπορίας Love Velo.
Το κύριο αξιοθέατο αυτού του πάρκου είναι οι "επτά λίμνες", λεκανοπέδια βυθισμένα σε ένα πυκνό πευκοδάσος.
Οι ποδηλάτες ενθουσιάζονται από το σκληρό ορεινό ανάγλυφο και τις ελικοειδείς διαδρομές μέσα στην άγρια φύση.
Στη δεύτερη θέση της λίστας βρίσκεται η οροσειρά της Σιέρα Νεβάδα στην Ισπανία, η οποία συνδυάζει αφρικανικά και ευρωπαϊκά τοπία.
Το μεγάλο της υψόμετρο σημαίνει ότι διανύοντας μόλις εκατό περίπου χιλιόμετρα, μπορείτε να μεταβείτε από τις χιονισμένες κορυφές στις ζεστές παραλίες της Μεσογείου.
Για τους ποδηλάτες, η κλίση του πάρκου προσφέρει ευκαιρία τόσο για ήπια οδήγηση σε κοιλάδες όσο και επίπονη ανάβαση σε μεγάλο υψόμετρο.
Το Εθνικό Πάρκο Triglav της Σλοβενίας, στην τρίτη θέση, προσελκύει λάτρεις των υδάτινων σπορ, καθώς μπορούν να κάνουν ράφτινγκ στον ποταμό Soča μήκους 138 χιλιομέτρων ή να περιπλανηθούν στις Άλπεις.
Στην τέταρτη θέση άλλη μια ισπανική συμμετοχή, το Εθνικό Πάρκο Cabañeros.
Ένα μικρότερο πάρκο σε σύγκριση με τα προηγούμενα, αλλά διαθέτει σημαντική βιοποικιλότητα με περισσότερα από 220 είδη πτηνών, σύμφωνα με την έκθεση, μεταξύ των οποίων ο ισπανικός αυτοκρατορικός αετός και ο μαυρόγυπας.
"Βρίσκεται στην Καστίλλη-Λα Μάντσα, και είναι ένα από τα καλύτερα εναπομείναντα παραδείγματα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματος στην Ευρώπη", αναφέρεται.
Το Hohe Tauern της Αυστρίας συμπληρώνει την πρώτη πεντάδα. Με την εντυπωσιακή έκταση των 185.600 εκταρίων, είναι το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο στις Άλπεις και ένα από τα μεγαλύτερα σε όλη την κεντρική Ευρώπη.
Περιβάλλεται από περισσότερους από 300 παγετώνες που σε περισσότερες από 30 κορυφές άνω των 3.000 μέτρων και το ψηλότερο βουνό της Αυστρίας, το Grossglockner, στα 3.798 μέτρα.
Παρ' όλα αυτά, όσον αφορά την έκταση, οι σκανδιναβικές χώρες έρχονται στην κορυφή. Το τεράστιο πάρκο Urho Kekkonen της Φινλανδίας, που έρχεται στην ένατη θέση της λίστας, έχει έκταση 255.100 εκτάρια, ενώ το Lemmenjoki βρίσκεται στη 13η θέση και έχει έκταση 285.000 εκτάρια.
Ωστόσο, και τα δύο επισκιάζονται από τα σουηδικά Fulufjället (25η θέση) και Abisko (23η θέση), τα οποία εκτείνονται σε 38 εκατομμύρια εκτάρια και σχεδόν 8 εκατομμύρια εκτάρια, αντίστοιχα.
Αυτό που ξεχωρίζει επίσης τα σκανδιναβικά πάρκα είναι η πλήρης απουσία τεχνητού φωτισμού, πράγμα που σημαίνει ότι οι επισκέπτες όχι μόνο βρίσκονται μακριά από τον πολιτισμό, αλλά είναι πολύ πιο πιθανό να απολαύσουν και τον έναστρο ουρανό.
Ωστόσο, για όσους προτιμούν το υψόμετρο, η Γαλλία και η Ιταλία είναι οι προορισμοί που πρέπει να επιλέξουν.
Κάθε χώρα διαθέτει δύο εθνικά πάρκα με μέσο υψόμετρο πάνω από 2.000 μέτρα: Η Γαλλία με τα Vanoise (2.378 μέτρα) και Écrins (2.056 μέτρα) και η Ιταλία με τα Gran Paradiso (2.135 μέτρα) και Stelvio (2.041 μέτρα).
Αν και όχι στα κορυφαία σημεία, η Γερμανία είχε έξι πάρκα στην λίστα των 75: Berchtesgaden, Harz, Bayerischer Wald - με ορεινά και δασώδη χαρακτηριστικά - και Müritz, Sächsische και Schwarzwald, με περισσότερες λίμνες και λόφους.
Σύμφωνα με το Love Velo, τιμωρήθηκαν ελαφρώς στην κατάταξη λόγω μεγαλύτερου ανθρώπινου αποτυπώματος από ό,τι σε άλλα πάρκα.
Όλο και περισσότερα πάρκα στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν αυξημένη πίεση λόγω του υπερτουρισμού ή της κλιματικής αλλαγής
Μια από τις πιο πρόσφατες πράξεις-ορόσημα της ΕΕ ήταν ο νόμος για την αποκατάσταση της φύσης.
Σε ισχύ από τον Αύγουστο του 2024, είναι ο πρώτος κανονισμός του μπλοκ που απαιτεί από τις χώρες όχι μόνο να προστατεύουν το περιβάλλον αλλά και να το αποκαθιστούν.
Τα κράτη μέλη αναμένεται πλέον να υποβάλουν τα σχέδιά τους έως τον Σεπτέμβριο του 2026, εξηγώντας ποιες περιοχές σκοπεύουν να αποκαταστήσουν και να προστατεύσουν και πώς σκοπεύουν να το πράξουν.