Ο Νορβηγός πρωθυπουργός Γιόνας Γκαρ Στέρε στο Παρίσι υπέγραψε νέα διμερή αμυντική συμφωνία με τον Εμανουέλ Μακρόν
Σε ομιλία που εκφώνησε στις αρχές Μαρτίου στη στρατηγική βάση της Ιλ-Λονγκ, κοντά στη Μπρεστ, ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν παρουσίασε μια επικαιροποιημένη εκδοχή του γαλλικού πυρηνικού δόγματος.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Εκεί ο αρχηγός του κράτους μίλησε για μια «προωθημένη αποτροπή», με τη συμμετοχή αρκετών πρόθυμων ευρωπαϊκών χωρών, διευκρινίζοντας παράλληλα ότι η τελική απόφαση θα παραμείνει αποκλειστικά γαλλική. Οκτώ χώρες είχαν ενταχθεί αμέσως σε αυτή την πρωτοβουλία: η Γερμανία, η Πολωνία, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Κάτω Χώρες, το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Σουηδία και η Δανία.
Η Νορβηγία είναι η 9η χώρα που προσχωρεί στην πρωτοβουλία, την οποία χαιρέτισε ο πρωθυπουργός Γιόνας Γκαρ Στέρε στην ομιλία του μετά την υπογραφή που πραγματοποιήθηκε στο Ελιζέ την Τετάρτη.
"Για πολλά χρόνια, τα γαλλικά πυρηνικά όπλα συνδέονταν αποκλειστικά με την ασφάλεια της ίδιας της Γαλλίας. Η Γαλλία ανοίγει σήμερα έναν διάλογο με τους στενούς της συμμάχους για το πώς τα πυρηνικά της όπλα μπορούν επίσης να συμβάλουν στην ευρύτερη ευρωπαϊκή ασφάλεια και στην αποτροπή απέναντι σε στρατιωτικές απειλές." δήλωσε. "Επιθυμούμε να συμμετάσχουμε σε αυτόν τον διάλογο μαζί με τους βόρειους γείτονές μας, καθώς και εταίρους όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία και η Πολωνία." πρόσθεσε.
Από την πλευρά του, ο Εμανουέλ Μακρόν ευχαρίστησε τον Νορβηγό πρωθυπουργό που "έδωσε τη συγκατάθεσή του ώστε η χώρα του να ενταχθεί σε αυτή την προωθημένη πυρηνική αποτροπή".
Τόνισε ότι "αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα στην εταιρική μας σχέση, που θα οδηγήσει σε μια ιδιαίτερα φιλόδοξη συνεργασία. Είναι μια κοινή απαίτηση που θέσαμε προς όφελος της συλλογικής μας ασφάλειας στην Ευρώπη."
Τι προβλέπει η συμφωνία με τις 9 χώρες;
Η εταιρική σχέση δομείται γύρω από τρεις επιχειρησιακούς και συμβατικούς πυλώνες, στους οποίους οι υπογράφουσες χώρες συνεισφέρουν άμεσα.
Ο πρώτος αφορά την έγκαιρη προειδοποίηση, με ενίσχυση της ανταλλαγής πληροφοριών και της ανίχνευσης βαλλιστικών ή διαστημικών απειλών, συμπεριλαμβανομένων αυτών εκτός των συνόρων της ΕΕ.
Ο δεύτερος πυλώνας αφορά την αντιαεροπορική άμυνα. Οι σύμμαχοι θα μπορούν να κινητοποιούν τα μαχητικά τους αεροσκάφη και τα συστήματα εδάφους-αέρος, προκειμένου να προστατεύσουν τα μέσα της γαλλικής αποτροπής, ιδίως τις στρατηγικές αεροπορικές δυνάμεις.
Τέλος, το τρίτο σκέλος προβλέπει μια ενισχυμένη εδαφική παρουσία, με τη δυνατότητα η Γαλλία να αναπτύσσει προσωρινά ορισμένες στρατηγικές δυνάμεις ή τεχνικές υποδομές στο έδαφος των εταίρων χωρών.
Βασισμένη στις αρχές του γαλλικού δόγματος, αυτή η διευρυμένη αποτροπή στηρίζεται στην κεντρική έννοια της στρατηγικής υποστήριξης. Ωστόσο, σε αντίθεση με το μοντέλο πυρηνικού επιμερισμού του ΝΑΤΟ (όπου αμερικανικά όπλα αποθηκεύονται στο έδαφος συμμάχων), η γαλλική συμφωνία διατηρεί απόλυτο διαχωρισμό ως προς τον έλεγχο του οπλισμού.
Η συμφωνία αποκλείει οποιαδήποτε κοινή λήψη της τελικής απόφασης, του επιχειρησιακού σχεδιασμού ή της εκτέλεσης των πληγμάτων. Η εξουσία να δώσει εντολή για χρήση πυρηνικών όπλων παραμένει αποκλειστικό προνόμιο του Γάλλου προέδρου.