Ο Βόλφγκανγκ Κουμπίκι προειδοποιεί ότι ο ισλαμισμός, που έχει εισαχθεί και ριζώνει στη Γερμανία, απειλεί την ελευθερία.
Πριν από σχεδόν δέκα χρόνια, στις 12 Ιουνίου 2016, σημειώθηκε στο Ορλάντο, στη Φλόριντα, η πιο καταστροφική και θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση στις ΗΠΑ από την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Στο νυχτερινό κέντρο «Pulse» ο δράστης πυροβόλησε και σκότωσε 49 ανθρώπους, ενώ άλλοι 58 τραυματίστηκαν. Πριν από σχεδόν έξι χρόνια, στις 4 Οκτωβρίου 2020, ένας τρομοκράτης στη Δρέσδη (πηγή στα Γερμανικά) επιτέθηκε με μαχαίρι σε δύο άνδρες· ο ένας πέθανε, ο άλλος τραυματίστηκε σοβαρά και κινδύνεψε η ζωή του. Χθες σημειώθηκε επίσης μια τρομοκρατική επίθεση στο Βερολίνο, κατά την οποία ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και άλλοι τραυματίστηκαν σοβαρά, με τη ζωή τουςνα κινδυνεύει.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η ισλαμιστική τρομοκρατία στρέφεται κατά των ομοφυλόφιλων
Κοινό στοιχείο και των τριών αυτών πράξεων είναι τόσο το κίνητρο όσο και η επιλογή των στόχων: Τα θύματα στο Ορλάντο ήταν θαμώνες ενός νυχτερινού κέντρου για ομοφυλόφιλους, οι άνδρες που δέχθηκαν επίθεση στη Δρέσδη ήταν παντρεμένο ζευγάρι και τα θύματα στο Βερολίνο ήταν επισκέπτες του Christopher Street Day, εκδήλωσης Pride. Και οι τρεις ενέργειες, απ’ όσο γνωρίζουμε, είχαν ισλαμιστικό κίνητρο και στρέφονταν εναντίον ομοφυλόφιλων.
Σε αυτήν την εικόνα ταιριάζει και το γεγονός ότι το αίσθημα ασφάλειας των σεξουαλικών μειονοτήτων έχει επιδεινωθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια. Αυτό δεν οφείλεται μόνο στις προαναφερθείσες επιθέσεις, αλλά και στη συνολική αύξηση του αριθμού αντίστοιχων βίαιων πράξεων. Πέρυσι η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Δίωξης του Εγκλήματος (BKA) κατέγραψε 284 πράξεις βίας λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Το επίπεδο αυτό παραμένει εδώ και χρόνια σταθερά υψηλό, αφού προηγουμένως οι αριθμοί είχαν εκτοξευθεί. Το 2015 είχαν καταγραφεί μόλις 54 ανάλογες ενέργειες.
Η ισοτιμία των ομόφυλων ζευγαριών νίκη της λογικής
Στη Γερμανία δεν υπάρχει κανένας λόγος να αισθάνεται κανείς ηθική ανωτερότητα όσον αφορά τον τρόπο αντιμετώπισης των σεξουαλικών μειονοτήτων. Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες οι ομοφυλόφιλοι άνδρες διώκονταν ποινικά – με την ευλογία και του ανώτατου δικαστηρίου στην Καρλσρούη. Κατά τη διάρκεια του εθνικοσοσιαλισμού αυτή οι διώξεις έφτασαν στο τραγικό αποκορύφωμά τους. Για χιλιάδες ανθρώπους ήταν μόνο η αφετηρία για τον εκτοπισμό τους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπου πολλοί βρήκαν μαρτυρικό θάνατο.
Όσοι επέστρεψαν καταδικάστηκαν σε ζωή μέσα στην ντροπή, καθώς ο λόγος του μαρτυρίου τους παρέμενε ποινικοποιημένος και κοινωνικά στιγματισμένος. Αυτήν την κατάσταση την έχουμε ξεπεράσει, όσο μακρύς και δύσκολος κι αν ήταν ο δρόμος. Η αποποινικοποίηση και, τελικά, η ισοτιμία των ομόφυλων ζευγαριών αποτέλεσαν τη νίκη της ανθρωπιστικής λογικής επί των προκαταλήψεων στη νομοθεσία.
Εβραίοι, γυναίκες, χριστουγεννιάτικες αγορές - η ελευθερία πεθαίνει
Σήμερα, το 2026, ο κίνδυνος για ομοφυλόφιλους και αμφιφυλόφιλους δεν προέρχεται πλέον από το κράτος. Κι όμως, η ελευθερία στη χώρα μας πεθαίνει σήμερα σιγά σιγά. Όχι μόνο για αυτήν την ομάδα ατόμων, αλλά ιδιαίτερα και για τους Εβραίους, των οποίων τα σχολεία και οι παιδικοί σταθμοί χρειάζονται ολοένα και περισσότερη προστασία καθώς γίνονται ολοένα και συχνότερα στόχος βίαιων επιθέσεων. Αλλά και για τις γυναίκες, για τις οποίες η επιστροφή στο σπίτι τη νύχτα μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε επικίνδυνη αποστολή. Και για τον καθένα από εμάς, που πριν από μια επίσκεψη σε κάποιο χριστουγεννιάτικο παζάρι, λαϊκό πανηγύρι ή άλλη μεγάλη εκδήλωση έχει πιάσει τον εαυτό του να νιώθει ένα σφίξιμο στο στομάχι, αναρωτώμενος αν είναι πράγματι φρόνιμο να πάει.
Αριστεροί κύκλοι καλλιεργούν στρεβλή κοσμοθεωρία
Τον τελευταίο καιρό παρατηρείται δυστυχώς μια ανησυχητική τάση όχι μόνο να αρνούνται τα αίτια αυτής της εξέλιξης, αλλά και να διεξάγεται ενεργός αγώνας εναντίον αυτής της διαπίστωσης. Ιδίως σε αριστερούς κύκλους καλλιεργείται μια στρεβλή κοσμοθεωρία, με την οποία επιχειρείται η οικειοποίηση ολόκληρων ομάδων. Για παράδειγμα, για τον φετινό CSD στο Κίελο μεταδόθηκε ότι η ακροαριστερή οργάνωση «TurboKlimaKampfGruppe Kiel» (TKKG) παρενέβη, παρά τη βούληση των διοργανωτών, με επεισόδια κατά των αστυνομικών. Η «αστυνομία ως θεσμός» στηρίζει «ιδίως τις αυταρχικές και δεξιές πτέρυγες αυτού του κράτους» και τις προωθεί, «ώστε η κυρίως ρατσιστική βία να συνεχιστεί και να επεκταθεί», υποστήριξε η οργάνωση για την παρέμβασή της, κατά την οποία αξιοποιήθηκε όλο το ρεπερτόριο των ακροαριστερών συνθημάτων κατά της αστυνομίας («No Cops», «All Cops Are Bastards»).
Μεγαλύτερος κίνδυνος για ένα φιλελεύθερο, ανοιχτό τρόπο ζωής μας ο ισλαμισμός
Αλλά και σε πιο μετριοπαθείς αριστερούς κύκλους υπάρχουν αυτές οι τάσεις και μια άρνηση να κατονομαστεί ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον φιλελεύθερο και ανοιχτό τρόπο ζωής εκεί όπου βρίσκεται: στον ισλαμισμό. Πρόκειται για μια παρεξηγημένη μορφή ανοχής που οδηγεί εκεί. Όμως δεν είναι ένδειξη πρόοδου να επιδιώκεις να είσαι ελκυστικός σε εκείνους που από τα βάθη της ψυχής τους μισούν και πολεμούν κάθε μορφή ανοιχτής κοινωνίας. Οι ισλαμιστές θα ταίριαζαν πολιτισμικά πολύ περισσότερο με τις σκοτεινότερες ώρες της γερμανικής ιστορίας.
Ακριβώς επειδή έχουμε ξεπεράσει αυτήν την περίοδο, μας μισούν. Δεν πρέπει, λοιπόν, να πέφτουμε στην πλάνη να πιστεύουμε ότι η τρομοκρατική ενέργεια στο Βερολίνο στρεφόταν μόνο εναντίον μιας συγκεκριμένης ομάδας. Όχι, στρεφόταν εναντίον όλων μας. Στόχευε τα επιτεύγματα της φιλελεύθερης δημοκρατίας μας και του τρόπου ζωής μας, ανεξάρτητα από το ποιον αγαπάμε ή με ποιον διασκεδάζουμε. Δεν αντέχουν την ελαφρότητα της δυτικής ζωής και γι’ αυτό θέλουν να την καταστρέψουν. Λησμονημένες πλέον επιθέσεις όπως εκείνη στη Δρέσδη, η επίθεση στο μουσικό φεστιβάλ στο Άνσμπαχ, η επίθεση στο Μνημείο του Ολοκαυτώματος το 2025 ή η επίθεση στο Κέντρο Τεκμηρίωσης του Εθνικοσοσιαλισμού στο Μόναχο εντάσσονται σε αυτή τη σειρά.
Ο ισλαμισμός μεγαλώνει στη γειτονιά μας
Μένει να ελπίζουμε ότι, μετά από αυτό το φρικτό γεγονός, περισσότεροι άνθρωποι θα βρουν μέσα τους το θάρρος να αντιμετωπίσουν ορισμένες διαπιστώσεις που μπορεί να τους είναι δυσάρεστες. Σε αυτές περιλαμβάνεται η αναγνώριση του ισλαμισμού ως του κινδύνου που πράγματι είναι. Περιλαμβάνεται επίσης η συνειδητοποίηση ότι είναι απολύτως απαραίτητο να ελέγχουμε και να αποφασίζουμε ποιος μεταναστεύει εδώ και ποιος όχι. Και η πικρή αλήθεια ότι ο ισλαμισμός εδώ και καιρό δεν περιορίζεται στο να έρχεται σε εμάς, αλλά – όπως στο Βερολίνο – μεγαλώνει εδώ, στη δική μας γειτονιά. Αφενός επειδή κλείσαμε τα μάτια στην πολιτική ένταξης και ανεχθήκαμε την ανάπτυξη παράλληλων κοινωνιών, χωρίς να χρησιμοποιούμε αποφασιστικά τα υφιστάμενα νομικά εργαλεία για να το αντιμετωπίσουμε.
Το παράδειγμα της Δανίας: το πολιτικό κέντρο πρέπει να λύσει τα προβλήματα
Αφετέρου, επειδή αφήσαμε για πολύ καιρό ανενόχλητους τους προπομπούς της τρομοκρατίας, τους ισλαμιστές κήρυκες μίσους μαζί με τις οργανώσεις που τους στηρίζουν. Και επειδή επιτρέψαμε ο περιορισμός της καθημερινής ελευθερίας να μην έχει θέση στον δημόσιο διάλογο και όσοι έθεταν αυτό το ζήτημα να τίθενται συλλήβδην υπό την υποψία ότι «κάνουν το παιχνίδι των ακροδεξιών». Τίποτα, όμως, δεν εξυπηρετεί τόσο πολύ τους ακροδεξιούς όσο η αδυναμία του πολιτικού κέντρου να ονομάζει τα προβλήματα και να τα λύνει. Αυτήν την κατάσταση μπορεί κανείς να την ξεπεράσει. Η Δανία έδειξε τον δρόμο.
Η επίθεση στην Christopher Street Day με συγκλονίζει. Δεν ήταν όμως επίθεση μόνο στην εκδήλωση Christopher Street Day. Το περιστατικό στο Βερολίνο ήταν επίθεση στην ελευθερία. Στην ελευθερία να επιλέγεις τη δική σου πίστη ή να μην έχεις καμία. Στην ελευθερία να αγαπάς τον άνθρωπο που αγαπάς. Στην ελευθερία να επισκέπτεσαι χωρίς φόβο μια συναυλία, ένα λαϊκό πανηγύρι ή μια χριστουγεννιάτικη αγορά. Το μέλλον της χώρας μας δεν θα κριθεί από το πόσο συγκλονισμένοι είμαστε μετά από κάθε επίθεση, αλλά από το αν θα βρούμε το θάρρος να κατονομάζουμε με ειλικρίνεια τα προβλήματα και να τα αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά.