Κλιμακώνεται η ένταση με το υπουργείο Εσωτερικών – Τα συνδικάτα ζητούν επιπλέον 300 έως 500 εκατ. ευρώ ετησίως και προειδοποιούν με νέες κινητοποιήσεις
Πρόκειται για ένα πολύ ασυνήθιστο ξεκίνημα της κοινωνικής σεζόν για την αστυνομία. Ενώ η δουλειά των αστυνομικών συνήθως είναι να περιφρουρούν τις διαδηλώσεις, αυτή την Τρίτη ήταν οι ίδιοι εκείνοι που κλήθηκαν να βγουν στους δρόμους. Στο Παρίσι, αρκετές εκατοντάδες αστυνομικοί συγκεντρώθηκαν στον κυκλικό κόμβο Σανζ-Ελιζέ – Μαρσέλ-Ντασό, έπειτα από κάλεσμα, μεταξύ άλλων, του συνδικάτου Alliance Police Nationale. Στη συνέχεια, η πορεία κατευθύνθηκε προς την Εθνοσυνέλευση.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Πίσω από αυτή την κινητοποίηση βρίσκεται ένας μακρύς κατάλογος αιτημάτων. Τα συνδικάτα ζητούν, μεταξύ άλλων, αύξηση του ειδικού επιδόματος αστυνομικών καθηκόντων (ISSP), του λεγόμενου «επιδόματος κινδύνου», το οποίο δεν έχει αυξηθεί από το 2019.
Το συνδικάτο Alliance ζητά επίσης πρόσθετους πόρους για το διοικητικό, τεχνικό και επιστημονικό προσωπικό, καθώς και απαντήσεις σχετικά με την εξέλιξη της σταδιοδρομίας και τα επίπεδα στελέχωσης.
Το συνδικάτο εκτιμά ότι η αστυνομία χρειάζεται επιπλέον 300 έως 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Ωστόσο, η κινητοποίηση δεν αφορά μόνο τις αποδοχές. Στα αστυνομικά τμήματα, το αίσθημα εξάντλησης γίνεται ολοένα και πιο έντονο.
Στη Ρεν, ένας αστυνομικός που μίλησε ενόψει της διαμαρτυρίας περιέγραψε μια κατάσταση που έχει γίνει ιδιαίτερα «ανησυχητική». Καταγγέλλει την έλλειψη προσωπικού, τα προβλήματα με τον εξοπλισμό και την απουσία αναγνώρισης μέσω των αποδοχών. «Χρειαζόμαστε εξοπλισμό, χρειαζόμαστε προσωπικό, χρειαζόμαστε αναγνώριση στις αποδοχές μας», λέει, προσθέτοντας ότι οι συνθήκες εργασίας «χειροτερεύουν όλο και περισσότερο».
Η κινητοποίηση αυτή έρχεται έπειτα από αρκετούς μήνες έντασης μεταξύ των συνδικάτων και του υπουργείου Εσωτερικών. Στις 4 Σεπτεμβρίου, τα συνδικάτα Alliance, Un1té και UNSA Police συναντήθηκαν με τον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνέζ. Μετά τη συνάντηση, τα συνδικάτα επέκριναν την έλλειψη επαρκούς προόδου στα δημοσιονομικά αιτήματά τους.
Για το Alliance, η απάντηση της κυβέρνησης απείχε σαφώς από το να είναι επαρκής. Ο γενικός γραμματέας του, Φαμπιέν Βανεμελρίκ, καταδίκασε ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν υπήρχε «τίποτα για το ISSP» και ότι τα μέτρα για το διοικητικό, τεχνικό και επιστημονικό προσωπικό ήταν πολύ λίγα. Στη συνέχεια, το συνδικάτο κάλεσε να μετατραπεί αυτή η οργή σε κινητοποιήσεις στους δρόμους.
Οργή που συσσωρεύεται εδώ και μήνες
Το κίνημα δεν ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο. Στις αρχές του καλοκαιριού, το Alliance ξεκίνησε μια εκστρατεία «μηδενικής πρωτοβουλίας», στην οποία σύντομα προσχώρησε και το Un1té. Το συνδικάτο είχε ορίσει την 15η Σεπτεμβρίου ως το επόμενο στάδιο της κινητοποίησής του, κάνοντας τότε λόγο για μια ενδεχομένως μεγάλης κλίμακας «κοινωνική επιστροφή για την αστυνομία».
Τα συνδικάτα κατηγορούν επίσης την κυβέρνηση για αρκετές αποφάσεις που ελήφθησαν τους τελευταίους μήνες. Μεταξύ αυτών είναι η αύξηση των αποδοχών των αστυνομικών επιτρόπων, η οποία θεωρήθηκε από άλλες κατηγορίες προσωπικού ως μη ισορροπημένο μέτρο σε ένα πλαίσιο δημοσιονομικών περιορισμών. Ένα ακόμη σημείο τριβής είναι η αναβολή για την 1η Ιουλίου 2027 της προαγωγής στον βαθμό του αρχιφύλακα για αρκετές χιλιάδες αστυνομικούς, αντί για την 1η Ιανουαρίου.
Η κυβέρνηση υπό πίεση
Για το υπουργείο Εσωτερικών, η πρόκληση πλέον είναι να εκτονώσει την οργή που έχει συσσωρευτεί με την πάροδο του χρόνου. Τα συνδικάτα έχουν ήδη προειδοποιήσει: θέλουν συγκεκριμένες δεσμεύσεις καθώς ο προϋπολογισμός του 2027 θα τεθεί υπό εξέταση.
Η κινητοποίηση της Τρίτης αποτελεί, επομένως, μια πρώτη δοκιμασία. Έρχεται επίσης μόλις λίγους μήνες πριν από τις επαγγελματικές εκλογές στην Εθνική Αστυνομία, οι οποίες έχουν προγραμματιστεί για τον Δεκέμβριο, γεγονός που αυξάνει την πίεση των συνδικάτων.
Στις πορείες, οι αστυνομικοί αναμένεται να στείλουν ένα μήνυμα που ξεπερνά το ζήτημα των επιδομάτων: θέλουν περισσότερους πόρους για να κάνουν τη δουλειά τους, επαρκή στελέχωση και αναγνώριση ανάλογη με τις συνθήκες και τις απαιτήσεις που αντιμετωπίζουν.
Η οργή είναι πλέον τόσο έντονη, ώστε εκείνοι που συνήθως περιφρουρούν τις διαδηλώσεις βρίσκονται αυτή τη φορά, με τη σειρά τους, στην άλλη πλευρά των κιγκλιδωμάτων.