Αυτό το περιεχόμενο δεν είναι διαθέσιμο στην περιοχή σας

Πορτογαλία: Το νησί του Αρχιπελάγους των Αζορών που δεν κατάλαβε πανδημία

euronews_icons_loading
Πορτογαλία: Το νησί του Αρχιπελάγους των Αζορών που δεν κατάλαβε πανδημία
Πνευματικά Δικαιώματα  PATRICIA DE MELO MOREIRA/AFP
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Στο βορειότερο και μικρότερο από τα νησιά του Αρχιπελάγους των Αζορών, η ζωή κυλά αργά και ήρεμα. Το Κόρβο είναι στην ουσία ένα χωριό περιτριγυρισμένο από τον Ατλαντικό Ωκεανό.

Όπως περιγράφει ο ξεναγός Φερνάντο Καμάρα, «η ζωή στο Κόρβο είναι ήσυχη. Ζούμε καλά. Δεν υπάρχει άγχος, το στρες δεν υφίσταται εδώ».

Διοικητικά, οι Αζόρες ανήκουν στην Πορτογαλία, άρα είναι ευρωπαϊκό έδαφος. Όμως, όσο στην Πορτογαλία και γενικότερα στην Ευρώπη ο κορονοϊός καλπάζει, οι κάτοικοι των Αζορών και ιδίως του Κόρβο λένε χαριτολογώντας πως στα 1.300 χιλόμετρα από τις ευρωπαϊκές ακτές δεν τους πλησιάζει... ούτε η πανδημία.

«Αυτή τη στιγμή, το Κόρβο είναι παράδεισος. Είναι ένα μοναδικό μέρος στον κόσμο. Είχαμε μόνο ένα περιστατικό κορονοϊού στο νησί κι αυτό ήρθε απ' έξω, από τα ηπειρωτικά, και εντοπίστηκε. Συνεχίσαμε να ζούμε κανονικά εδώ, ενώ τηρούσαμε τους κανόνες που εξέδωσε το υπουργείο Υγείας», λέει η δασκάλα Κάρλα Σάντος.

Ο πληθυσμός του Κόρβο είναι 430 άτομα, οπότε στον εμβολιασμό δεν υπήρξε προτεραιοποίηση και η εξήγηση, κατά τον δήμαρχο Ζοζέ Μανουέλ Σίλβα, είναι απλή: «Έχουμε μόνο έναν φούρνο ή ένα φαρμακείο για παράδειγμα, επομένως οι άνθρωποι αναπόφευκτα διασταυρώνονται στα ίδια μέρη κάθε μέρα».

Αν και το εμβόλιο δεν είναι υποχρεωτικό, η αποδοχή του στο Κόρβο υπηρξε σχεδόν καθολική. Ένα κλειστό γυμναστήριο μετατράπηκε σε εμβολιαστικό κέντρο και όλοι οι κάτοικοι πέρασαν από εκεί.

«Οι κάτοικοι του Κόρβο δεν βίωσαν την πανδημία στο νησί. Ήταν, ας πούμε, μια αποζήμίωση για την απομόνωσή τους, για τη σκληρή τους ζωή και για άλλα προβλήματα», σύμφωνα με τον γιατρό Αντόνιο Σαλγκάδο.

Η ζωή κυλά κανονικά στο Κόρβο ακόμη κι εν μέσω πανδημίας. Τα εστιατόρια, τα σχολεία και τα καταστήματα λειτουργούν κανονικά. Τα μόνα στοιχεία που μαρτυρούν τη μοναδικότητα της εποχής είναι οι μάσκες και η παντελής έλλειψη τουριστών.