Τα θέατρα του Ουζμπεκιστάν συνδυάζουν την παράδοση, τη δεξιοτεχνία και τις σύγχρονες παραστάσεις, διατηρώντας ζωντανή τη σκηνική κουλτούρα για όλες τις γενιές.
Το ταξίδι αρχίζει στην Τασκένδη, στο Δημοκρατικό Εθνικό Κουκλοθέατρο. Ιδρύθηκε το 1939 και συνεχίζει μία από τις παλαιότερες παραδόσεις εξιστόρησης του Ουζμπεκιστάν, καλωσορίζοντας γενιές παιδιών. Πίσω από τη μικρή σκηνή, οι κουκλοπαίχτες συνδυάζουν κλασικές γαντόκουκλες και μαριονέτες με σχοινιά με σύγχρονες τεχνικές, μετατρέποντας τις παραστάσεις σε εργαστήρια φαντασίας. Οι παραγωγές υπερβαίνουν τα γλωσσικά σύνορα, καθώς ανεβαίνουν στα ουζμπεκικά, τα ρωσικά και τα αγγλικά και προσαρμόζονται για διεθνή φεστιβάλ. Στο παρασκήνιο, τεχνίτες φτιάχνουν σκηνικά και φιγούρες, διαμορφώνοντας παραμύθια που ζωντανεύουν μπροστά στα νεανικά κοινά.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Για πολλούς, η αγάπη για το θέατρο εξελίσσεται σε πάθος ζωής στο Κρατικό Ακαδημαϊκό Θέατρο Μπολσόι Alisher Navoi. Έχοντας χτιστεί τη δεκαετία του '40, παραμένει μία από τις λίγες λυρικές σκηνές στην Κεντρική Ασία και φιλοξενεί σεζόν μπαλέτου και όπερας που γεμίζουν τις αίθουσες. Οι δεξιοτέχνες τεχνίτες της οικογένειας Juraev άφησαν λεπτομέρειες με διάρκεια σε όλο το κτίριο, από το σκαλιστό μάρμαρο μέχρι το εσωτερικό με χειροποίητο τελείωμα. Σήμερα, το θέατρο συνεχίζει να εξελίσσεται, κάνοντας πρόσφατα πρεμιέρα με τον Don Juan στα ιταλικά, γεγονός που αντανακλά ένα όλο και πιο διεθνές κοινό και την επιστροφή στις πρωτότυπες γλώσσες των κλασικών έργων.
Όχι πολύ μακριά, το Κρατικό Μουσικό Θέατρο Mukimi προσφέρει μια άλλη πλευρά της σκηνικής κουλτούρας του Ουζμπεκιστάν. Εδώ, η μουσική κωμωδία και οι παραδοσιακές μελωδίες μοιράζονται τον ίδιο χώρο. Με δική του ορχήστρα, μπαλέτο και σολίστες, το θέατρο παρουσιάζει νέες παραγωγές κάθε χρόνο, ενώ οι παραστάσεις που παίζονται επί μακρόν παραμένουν οι αγαπημένες του κοινού το οποίο αναγνωρίζει τη δική του ζωή στους χαρακτήρες της σκηνής.
Η θεατρική ζωή εκτείνεται πέρα από την πρωτεύουσα. Στη Σαμαρκάνδη, το Περιφερειακό Μουσικό Δραματικό Θέατρο, που ιδρύθηκε το 1914, συνεχίζει μια παράδοση εκατονταετίας. Οι ιστορικές παραγωγές, οι παραστάσεις κωμωδίας και οι συνεργασίες με ξένους σκηνοθέτες αντικατοπτρίζουν τα μεταβαλλόμενα ενδιαφέροντα του κοινού και μια θεατρική κουλτούρα που συνεχίζει να προσαρμόζεται.
Σε όλο το Ουζμπεκιστάν, το θέατρο παραμένει μια ζωντανή παράδοση. Από τις μαριονέτες μέχρι την όπερα, από την κωμωδία μέχρι το δράμα, δημιουργούνται ιστορίες, μεταφέρονται συναισθήματα και οι θεατές φεύγουν με κάτι που διαρκεί πέρα από το τελικό χειροκρότημα.