Πιο συχνά δρομολόγια τρένων από το Λονδίνο προς Παρίσι, Βρυξέλλες και Άμστερνταμ καθώς αυξάνεται ο ανταγωνισμός για την Eurostar
Το να πάρει κανείς τρένο από το Λονδίνο προς την ηπειρωτική Ευρώπη θα μπορούσε σύντομα να γίνει πολύ πιο απλό.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Μια νέα ανάλυση του Politico (πηγή στα Αγγλικά) δείχνει ότι οι υπηρεσίες υψηλής ταχύτητας μεταξύ του London St Pancras και προορισμών όπως το Παρίσι, οι Βρυξέλλες και το Άμστερνταμ θα μπορούσαν έως το τέλος της δεκαετίας να αναχωρούν ακόμη και κάθε 15 λεπτά, καθώς η Eurostar αντιμετωπίζει ολοένα μεγαλύτερο ανταγωνισμό από εταιρείες όπως η Virgin Trains και η ιταλική Trenitalia.
Σήμερα, η Eurostar πραγματοποιεί περίπου 25 καθημερινά ταξίδια μετ’ επιστροφής, αλλά ελπίζεται ότι ο αριθμός αυτός θα αυξηθεί στα 55 έως το τέλος της δεκαετίας του 2020, κάτι που αντιστοιχεί σε τέσσερις αναχωρήσεις την ώρα.
Από την έναρξη λειτουργίας του το 1994, το τούνελ της Μάγχης, απ’ όπου διέρχονται τα διασυνοριακά τρένα, λειτουργεί κάτω από τη μέγιστη χωρητικότητά του, παρά τις φήμες ότι άλλοι φορείς θα ξεκινούσαν δικά τους δρομολόγια.
Τώρα, αυτό φαίνεται πως μπορεί να αλλάξει.
Την περασμένη εβδομάδα, η Virgin Trains έλαβε άδεια από το Office for Rail and Road (ORR) να εκτελεί δρομολόγια στη γραμμή, αν και δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει πρόσβαση στο ίδιο το τούνελ.
Παρόλα αυτά, ο Martin Jones, αναπληρωτής διευθυντής του ORR, ανέφερε ότι το γεγονός πως η Virgin μπορεί να χρησιμοποιεί γραμμές υψηλής ταχύτητας στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην ηπειρωτική Ευρώπη αποτελεί «ένα σημαντικό επόμενο βήμα για την ενίσχυση του ανταγωνισμού και της ανάπτυξης στην αγορά των διεθνών σιδηροδρομικών υπηρεσιών».
Αν η Virgin εξασφαλίσει πλήρη πρόσβαση, σκοπεύει να ξεκινήσει δρομολόγια έως το 2030, και ενδεχομένως να πλαισιωθεί από την Trenitalia, τον κρατικό σιδηρόδρομο της Ιταλίας, που ελπίζει να εκτελεί περίπου 10 ταξίδια μετ’ επιστροφής την ημέρα από το 2029.
Ο ιταλικός φορέας παρήγγειλε νωρίτερα αυτόν τον μήνα 19 νέα τρένα υψηλής ταχύτητας, αξίας 2 δισ. ευρώ, και εκτιμάται ότι κάποια από αυτά θα χρησιμοποιηθούν για διεθνή δρομολόγια από και προς το Λονδίνο.
Ήδη από το 2010, ο γερμανικός κρατικός σιδηρόδρομος Deutsche Bahn είχε επίσης εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη χρήση της γραμμής, αλλά αυτό εγκαταλείφθηκε μετά το Brexit, αν και οι ιδιοκτήτες φαίνεται τώρα να αναθεωρούν.
Η αύξηση των δρομολογίων προς την Ευρώπη δεν είναι απλή υπόθεση
Όποιες εταιρείες καταφέρουν τελικά να εκτελούν δρομολόγια στη γραμμή θα χρειαστεί να ξεπεράσουν μια σειρά από ρυθμιστικά εμπόδια.
Οι φορείς εκμετάλλευσης χρειάζονται ξεχωριστές εγκρίσεις σε κάθε χώρα από την οποία διέρχονται, καθώς και για το τούνελ της Μάγχης. Χρειάζονται επίσης χώρο σε ένα αμαξοστάσιο με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Πέρυσι, το ORR παραχώρησε τις τελευταίες θέσεις στο αμαξοστάσιο Temple Mills, που χρησιμοποιεί η Eurostar, στη Virgin.
Αυτό δεν έχει αποθαρρύνει τους υποψήφιους ανταγωνιστές, μεταξύ των οποίων η Gemini Trains, η οποία θέλει να εκτελεί 11 τρένα την ημέρα έως το 2030. Η βρετανική νεοφυής εταιρεία εξετάζει το ενδεχόμενο να ανοίξει δικό της αμαξοστάσιο εκτός Λονδίνου, αν και προς το παρόν δεν διαθέτει ούτε τρένα ούτε πρόσβαση στις γραμμές.
Η Eurostar κοιτάζει επίσης μπροστά, έχοντας παραγγείλει έως και 50 νέα τρένα, με παράδοση στις αρχές της δεκαετίας του 2030, που θα βοηθήσουν την εταιρεία να φτάσει σε νέους προορισμούς όπως η Φρανκφούρτη και η Γενεύη.
Ένα ζήτημα που αντιμετωπίζουν όλες οι εταιρείες που ενδέχεται να δραστηριοποιηθούν στη γραμμή είναι ο περιορισμένος χώρος στο St Pancras, όπου η χωρητικότητα των καθισμάτων σημαίνει ήδη ότι δεν βρίσκουν όλοι οι επιβάτες θέση πριν επιβιβαστούν στο τρένο τους για την ηπειρωτική Ευρώπη.
Ζήτημα αποτελούν και οι ίδιες οι γραμμές. Η βρετανική γραμμή υψηλής ταχύτητας μπορεί να εξυπηρετεί έως οκτώ διεθνή τρένα την ώρα, ενώ στην ηπειρωτική Ευρώπη θα πρέπει να εξασφαλιστούν διαδρομές πριν από οποιαδήποτε αύξηση στον αριθμό των τρένων.