Τα τρένα ατμού λειτουργούν πλέον αποκλειστικά ως τουριστικό αξιοθέατο τα καλοκαίρια, στη διαδρομή μεταξύ των σταθμών Ρεάλπ και Ομπερβάλντ.
Οι λάτρεις των τρένων θα γιορτάσουν τα 100 χρόνια μιας ιστορικής ελβετικής σιδηροδρομικής γραμμής αυτό το Σαββατοκύριακο.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Παλιές ατμομηχανές θα μεταφέρουν τουρίστες μέσα από το εντυπωσιακό αλπικό τοπίο στο πλαίσιο των εορτασμών.
Το πέρασμα Φούρκα, σε υψόμετρο 2.431 μέτρων, είναι ένα από τα υψηλότερα αλπικά περάσματα της Ελβετίας και είναι διάσημο για τις κλειστές στροφές του που εμφανίζονται στην ταινία Τζέιμς Μποντ του 1964 «Goldfinger».
Όμως πολύ πριν ο ηθοποιός του 007 Σον Κόνερι γυρίσει εκεί μια σκηνή επικίνδυνης καταδίωξης με αυτοκίνητα, ένα ατμοκίνητο τρένο διέσχισε για πρώτη φορά την απότομη και γεμάτη στροφές διαδρομή σε ένα συνεχές ταξίδι, στις 3 Ιουλίου 1926, εγκαινιάζοντας για δεκαετίες έναν ζωτικής σημασίας σιδηροδρομικό σύνδεσμο μεταξύ των περιοχών Ούρι και Βαλαί στην κεντρική Ελβετία.
Παλιές άμαξες και αλπικά τοπία
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μια σήραγγα στη βάση των Άλπεων εκτροχίασε τη σιδηροδρομική κίνηση και οδήγησε στο κλείσιμο της ιστορικής ορεινής διαδρομής μέχρι που ανέλαβαν δράση εθελοντές.
Εκατοντάδες από αυτούς, που έχουν αποκτήσει το παρατσούκλι «πρωτοπόροι» της γραμμής, έχουν αφιερώσει αμέτρητες ώρες για να αποκαταστήσουν, να συντηρήσουν και να λειτουργήσουν τις ιστορικές ράγες και τα τρένα, ώστε να κινούνται όπως πριν από έναν αιώνα.
Το πρώτο τμήμα της γραμμής επαναλειτούργησε ως σιδηρόδρομος κληρονομιάς το 1992 και η διαδρομή των 18 χιλιομέτρων ήταν έτοιμη για ταξίδια το 2010.
Οι ατμοκίνητοι συρμοί λειτουργούν πλέον αποκλειστικά ως τουριστικό αξιοθέατο τα καλοκαίρια, μεταξύ των σταθμών Ρεαλπ και Ομπερβαλντ, όπου οι επισκέπτες μπορούν να επιβιβαστούν σε παλιές άμαξες και να θαυμάσουν το τοπίο με ποτάμια, αλπικά λιβάδια και καταπράσινους βοσκότοπους, όπου παραμένουν ακόμη κηλίδες χιονιού.
Οι τουρίστες τον περασμένο μήνα απόλαυσαν τα ταξίδια τους στη γερμανόφωνη περιοχή, επιβιβαζόμενοι στη «Dampflokomotive». Ο επιβάτης Στέφαν Βιλάρεθ χαρακτήρισε το ταξίδι του «υπέροχο», ενώ ο Κουρτ Γκούλντεμαν, πρώην υπάλληλος των ελβετικών σιδηροδρόμων, εξήρε την ιστορία των μηχανών.
«Σαν ζωντανή μηχανή»
Ο Μπέρνχαρντ Λανγκ, ένας από τους πολλούς ενθουσιώδεις εθελοντές που οδηγούν τις παλιές ατμομηχανές, λέει ότι μπορεί να χρειαστούν χρόνια για να κατακτήσεις αυτή την τέχνη.
«Είναι κάτι σαν ζωντανή μηχανή, οπότε πρέπει κάπως να αποκτήσεις το αίσθημα γι’ αυτήν», είπε. «Να νιώσεις πώς συμπεριφέρεται, πώς κινείται, πώς μυρίζει, πώς ακούγεται.»
Ο Γιάκομπ Κάλερτ, Γερμανός φοιτητής 21 ετών στη μηχανολογία μεταφορών και ο νεότερος υπεύθυνος τρένου, λέει ότι είναι σημαντικό να ακούς τις ατμομηχανές.
«Ακούς κάθε ήχο, ακούς αν όλα είναι όπως πρέπει», είπε. «Μπορείς σχεδόν να αισθανθείς πώς ήταν τότε και πώς είναι τώρα.»
Ο εθελοντής Σέρτζιο Ροβέλι λέει ότι όποιος έχει αφιερώσει τον χρόνο του στο εγχείρημα αυτό, κολλάει.
«Λέμε, στα γερμανικά, ότι όποιος δουλεύει εδώ έχει τον “ιό Φούρκα, την ασθένεια Φούρκα”», σχολίασε χαριτολογώντας. «Μόλις έρθεις εδώ, σου αρέσει και μένεις.»
Ένα εισιτήριο απλής διαδρομής ξεκινά από 46 ελβετικά φράγκα (50 ευρώ) για ένα ταξίδι που διαρκεί λίγο λιγότερο από δυόμισι ώρες. Οι επετειακές εκδηλώσεις ξεκίνησαν την Παρασκευή και συνεχίζονται όλο το Σαββατοκύριακο.