Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Υπάρχει νομική βάση για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία;

Υπάρχει νομική βάση για στρατιωτική επέμβαση στη Συρία;
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Ερώτηση του Μπρούνο, από το Παρίσι:

«Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, υπάρχει νομική βάση για μια στρατιωτική επέμβαση στη Συρία»;

Απάντηση από τον Θεόδωρο Χρηστάκη, καθηγητή Διεθνούς Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Γκρενόμπλ-Αλπ και διευθυντή στο Κέντρο Διεθνούς Ασφάλειας και Ευρωπαϊκών Μελετών της Γκρενόμπλ:

«Δεν υπάρχει στην πραγματικότητα καμιά νομική βάση για μια επικείμενη στρατιωτική επέμβαση ενάντια στη Συρία. Με άλλα λόγια, μια τέτοια επέμβαση θα ήταν ξεκάθαρα μια ωμή παραβίαση των αρχών του διεθνούς δικαίου.

Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, τα κράτη δεν πρέπει να χρησιμοποιούν βία, στις διεθνείς σχέσεις.

Υπάρχουν δύο εξαιρέσεις: στην πρώτη περίπτωση, αν συντρέχουν λόγοι νόμιμης άμυνας. Είναι προφανές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Γαλλία δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτό το επιχείρημα, γιατί δεν έχουν δεχτεί επίθεση. Στη δεύτερη περίπτωση, αν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δώσει έγκριση για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωσή μας, τουλάχιστον, προς το παρόν.

Λαμβάνοντας υπόψη το αδιέξοδο, η βρετανική κυβέρνηση δημοσίευσε στις 29 Αυγούστου μια έκθεση που υποστηρίζει το δόγμα της ανθρωπιστικής επέμβασης και την ευθύνη προστασίας του συριακού λαού, που θα μπορούσε να αποτελέσει νομική βάση για την επέμβαση.

Καμιά διεθνής συνθήκη δεν εγκρίνει χρήση στρατιωτικής δράσης σ’ αυτή τη βάση. Ούτως ή άλλως, η σημερινή πρακτική είναι πολύ ξεκάθαρη: τα κράτη αντιτίθενται διαρκώς, με συντριπτική πλειοψηφία, στην επείγουσα εφαρμογή ενός κανονισμού που θα επιτρέπει την ανθρωπιστική επέμβαση, χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Ο λόγος είναι απλός. Όλοι φοβούνται την κατάχρηση αυτού του κανονισμού. Ξέρουν πολύ καλά ότι το ανθρωπιστικό επιχείρημα έχει συχνά χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν, για να δικαιολογήσει ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.

Η ίδια η Γαλλία, υποστήριζε πάντα σθεναρά τη αποφυγή ένοπλης δράσης. Πριν δέκα χρόνια, η Γαλλία ήταν αντίθετη σε στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ, χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Και στις υπόλοιπες στρατιωτικές επεμβάσεις, όπως στην Ακτή Ελεφαντοστού, τη Λιβύη και το Μάλι, η Γαλλία βασίστηκε πάντα σε έγκυρα νομικά επιχειρήματα.

Ο βομβαρδισμός της Συρίας, χωρίς έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, θα αποτελούσε τεράστια στροφή για τη γαλλική πολιτική. Ενέχει όμως τεράστιους κινδύνους.

Ολοκληρώνω την άποψή μου, συμπληρώνοντας ότι το γαλλο-αμερικανικό επιχείρημα, ότι θα πρέπει να τιμωρήσουμε την παραβίαση του διεθνούς δικαίου, -στη συγκεκριμένη περίπτωση, την προσφυγή του συριακού καθεστώτος, σύμφωνα με τη Γαλλία, στα χημικά όπλα – με μια στρατιωτική επέμβαση, δεν είναι πειστικό. Δεν μπορούμε να απαντήσουμε στις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, με ακόμη χειρότερες παραβιάσεις.

Αντί να κάνουν αυτό, η Γαλλία και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα έπρεπε να προσπαθήσουν να βρουν μια λύση στην τρομερή συριακή σύγκρουση, μέσω του ιδιαίτερα αποτελεσματικού, διπλωματικού μηχανισμού που διαθέτουν».

Εάν θέλετε κι εσείς να θέσετε κάποιο ερώτημα στην ενότητα U-talk, πατήστε το κουμπί που ακολουθεί.