Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Ανούσκα Σανκάρ: Μια συναυλία με πρωταγωνιστή το σιτάρ στην Λυών

euronews_icons_loading
Ανούσκα Σανκάρ: Μια συναυλία με πρωταγωνιστή το σιτάρ στην Λυών
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Η Ανούσκα Σανκάρ μάγεψε για άλλη μια φορά με το σιτάρ της, όσους βρέθηκαν στο Auditorium της Λυών. Η 39χρονη μουσικός είχε ετοιμάσει ένα μαγευτικό πρόγραμμα. Η Ινδή βιρτουόζος ερμήνευσε το 2ο κονσέρτο για σιτάρ, συμπράττοντας με την Εθνική Ορχήστρα της Λυών.

Πρόκειται για ένα έργο που είχε συνθέσει ο πατέρας της Ραβί Σανκάρ, ο θρυλικός ερμηνευτής του σιτάρ, που έφυγε από τη ζωή το 2012. Συνδέει την κλασική παράδοση της Ινδίας με την δυτική μουσική: «Είναι πολύ όμορφη εμπειρία, όταν παίζω τη μουσική του πατέρα μου. Είναι σαν να βουτώ λίγο παραπάνω στην καρδιά και το μυαλό του, όταν ερμηνεύω τις συνθέσεις του. Αισθάνεσαι ότι το συγκεκριμένο έργο είναι ολοζώντανο. Έχει να κάνει με τις σχέσεις, ενώ παράλληλα η μουσική του είναι υπέροχη».

Το συγκεκριμένο κονσέρτο ονομάζεται Ράγκα-Μάλα και έκανε πρεμιέρα το 1981. Τα ράγκας είναι παραδοσιακά ινδικά μελωδικά μοτίβα που είναι η βάση για ορχηστρικές συνθέσεις και αυτοσχεδιασμούς: «Τα Ράγκας έχουν χαρακτήρες, αισθήματα, σχέσεις. Και οι συγκεκριμένες μελωδίες έχουν πολλές αποχρώσεις. Υπάρχουν στιγμές της μέρας αλλά και εποχικά σημάδια που μπορούν να συνδεθούν με διαφορετικά ράγκας, ανάλογα με το ρυθμό και τα αισθήματα».

Μας μίλησε και για το δικό της ξεχωριστό σιτάρ: «Αυτό είναι το όμορφο μωρό μου. Είναι λίγο μικρότερο, στο σώμα σε σχέση με τα άλλα σιτάρ, εξαιτίας του σωματικού μου μεγέθους. Καθόμαστε στο πάτωμα για να παίξουμε και πολλά από αυτά τα όργανα είναι πολύ μεγάλα για μένα. Είναι κάπως έτσι λοιπόν σε μένα. Ζήτησα να το κάνουν για το δικό μου μέγεθος. Αλλά αυτό που συνέβη, ως ατύχημα του να έχει γίνει μικρότερο είναι ότι έχει ένα ελαφρύ, φωτεινό, γλυκό ήχο, τον οποίο λατρεύω» και συμπληρώνει:

«Το τέταρτο μέρος περιλαμβάνει περισσότερη παραδοσιακή μουσική της Ινδίας, την οποία λάτρευε ο πατέρας μου. Ακούτε για παράδειγμα μοτίβα που θυμίζουν το Κασμίρ ή το Ρατζαστάν, αλλά και άλλα είδη παραδοσιακής μουσικής από όλη την Ινδία. Και ταυτόχρονα υπάρχουν πολλοί αυτοσχεδιασμοί με το σιτάρ».

Η Ανούσκα Σανκάρ είναι παράλληλα συνθέτρια και παραγωγός. Έχει βρει πλέον το δικό της δρόμο στη μουσική: _«Δεν πήρα μόνο γνώσεις από τον πατέρα μου. Έκανα περιοδείες μαζί του. Έπαιξα μαζί του. Όταν άρχισα η ίδια να γράφω μουσική, ήταν μια συνειδητή απόφαση να μάθω ποια ήμουν, ως συνθέτρια. Ήμουν τελειομανής, εξαιτίας της εκπαίδευσης που μου έδωσε αλλά και του επιπέδου της δικής του ερμηνείας. Θα μπορούσα να έχω σταματήσει και να μην ριψοκινδυνεύω, εξαιτίας του πατέρα μου. Ήταν κάτι που έπρεπε να δουλεύω διαρκώς, ώστε να το ξεπεράσω. Το όμορφο με την έμπνευση είναι όταν έρχονται οι ιδέες, κάθομαι και παίζω. Και ξέρω ότι κάτι θα προκύψει». _

Ο νέος της δίσκος «Love Letters» μόλις κυκλοφόρησε.

Σάλτσμπουργκ: «Μεσσίας» του Μότσαρτ δια χειρός Ρόμπερτ Γουίλσον

euronews_icons_loading
Σάλτσμπουργκ: «Μεσσίας» του Μότσαρτ δια χειρός Ρόμπερτ Γουίλσον
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Από τον Μεσσία του Χέντελ, στον Μεσσία του Μότσαρτ. Ο διάσημος αυστριακός συνθέτης διασκεύασε μισό αιώνα μετά το ορατόριο που γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Βρετανία. Το έργο έκανε πρεμιέρα στην Εβδομάδα Μότσαρτ στο Σάλτσμπουργκ. Την σκηνοθεσία υπέγραψε ο Αμερικανός Ρόμπερτ Γουίλσον, μία από τις σημαντικότερες μορφές του μινιμαλισμού: «Τι μπορώ να κάνω για να δώσω χώρο στη μουσική; Εάν κλείσω τα μάτια μου, αρχίζω να ακούω πιο συγκεντρωμένος. Μπορώ όμως να δημιουργήσω κάτι επί σκηνής με τα μάτια μου ανοικτά;Το όμορφο με την μουσική του Μότσαρτ είναι ότι υπάρχει φως, που φέρνει ελπίδα».

Ο Ρολάντο Βιγιαζόν είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Εβδομάδας Μότσαρτ. Ποια είναι η γνώμη του για τη συγκεκριμένη παράσταση; «Είναι σαν ένας πίνακας ζωγραφικής που εξελίσσεται σε κάτι καινούργιο. Ένας πίνακας που δείχνει διαφορετικές πτυχές. Είναι σαν να μπαίνουμε μέσα σε ένα ζωγραφικό έργο και να βλέπουμε πώς αλλάζει το φως. Μου αρέσει πολύ η εκδοχή του «Μεσσία» του Μότσαρτ και πώς τον μετέφερε από το μπαρόκ στην κλασική περίοδο».

Ένα σημαντικό έργο έρχεται ξανά στο φως. Στα τέλη του 1700, ο Μότσαρτ αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του εκδοχή πάνω στον «Μεσσία» του Χέντελ.

Το ορατόριο μεταφράστηκε στα Γερμανικά και ο Μότσαρτ άλλαξε μέρη της παρτιτούρας αλλά και ορισμένα όργανα σε σχέση με την αρχική εκδοχή. Ο Μαρκ Μινκόφσκι είναι ο μαέστρος: «Ο Μότσαρτ δημιούργησε ένα έργο που αρμόζει περισσότερο συμφωνική ορχήστρα. Επιπλέον πρόσθεσε φως στη σύνθεση, σαν ο Βαν Γκογκ να ζωγράφισε τη Μόνα Λίζα. Πραγματικά, είναι σαν ένας ζωγράφος να πρόσθεσε χρώματα, χρησιμοποιώντας διαφορετικές αρμονίες. Είναι ένας άλλος κόσμος. Αλλά πάντα παραμένει ο Μεσσίας του Χέντελ. Αυτό είναι σίγουρο» και συμπληρώνει: «Έχουμε το Αλληλούια και μετά ακολουθεί η ανάσταση και η ελπίδα. Είναι σίγουρα ένα έργο, που περιέχει πολλά φιλοσοφικά μηνύματα. Είναι ίσως χάρη σ' αυτά που είναι τόσο δημοφιλές και διαχρονικό».

_Ο Μεσσίας του Μότσαρτ θα παρουσιαστεί ξανά στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ στις 24 & 26 Ιουλίου και στο Θέατρο _Champs-Elysées στις 16, 18 & 19 Σεπτεμβρίου.

Σάλτσμπουργκ: «Μεσσίας» του Μότσαρτ δια χειρός Ρόμπερτ Γουίλσον