Έκτακτη είδηση
This content is not available in your region

Άμστερνταμ: Το lockdown «πάγωσε» τα κόκκινα φανάρια

euronews_icons_loading
Άμστερνταμ: Το lockdown «πάγωσε» τα κόκκινα φανάρια
Πνευματικά Δικαιώματα  © Valérie Gauriat, euronews
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Τις πρώτες εβδομάδες του καλοκαιριού, η ζωή μοιάζει να επανέρχεται στους δρόμους του Άμστερνταμ. Σχεδόν! Οι διάσημες βιτρίνες είναι εγκαταλειμμένες και ελάχιστες πινακίδες με νέον λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Η Red Light District, η περιοχή με τα κόκκινα φανάρια είναι έρημη. Μάλιστα για πρώτη φορά από τις αρχές του 19ου αιώνα, η πορνεία έχει ποινικοποιηθεί στην Ολλανδία.

Η απεσταλμένη του Euronews, Βαλερί Γκοριά μεταδίδει: «Είμαι στην καρδιά της περιοχής με τα κόκκινα φανάρια, στο Άμστερνταμ. Είναι Σάββατο βράδυ. Άλλοτε θα ήταν αδύνατον να διασχίσεις το δρόμο, λόγω του πλήθους των τουριστών».

Τώρα όλα έχουν παγώσει και οι ιερόδουλες είναι ακόμη εκτός εργασίας, λόγω του κορονοϊού. Αν προσπαθήσουν να επιστρέψουν, κινδυνεύουν με βαριά πρόστιμα και ποινές. Οι ιερόδουλες υποστηρίζουν ότι αυτή η απαγόρευση έχει βάλει τη ζωή τους σε κίνδυνο. Συναντούμε την Στέλλα, σε μια διαδήλωση μπροστά στο δημαρχείο: «Είμαι εδώ γιατί θέλω να ανοίξει η περιοχή. Θέλω να δουλέψω και θέλω να το κάνω με νόμιμο και ασφαλή τρόπο. Γιατί κι εμείς οι ιερόδουλες έχουμε αξία. Είμαστε άνθρωποι. Όπως εσείς».

Η Στέλλα εργάζεται σε έναν από τους πιο διάσημους οίκους ανοχής με βιτρίνες. Συμφωνεί να μας πάει στον χώρο εργασίας της. Ανήκει στην μειονότητα των ιερόδουλων που έχουν εγγραφεί ως ελεύθεροι επαγγελματίες στο Ολλανδικό Εμπορικό Επιμελητήριο. Παίρνει ένα μηνιαίο επίδομα λόγω αναστολής εργασίας από το κράτος, ύψους 1000 ευρώ. Δεν φτάνουν για να καλύψει τα έξοδά της, καθώς οι ιδιοκτήτες κατοικιών βάζουν μεγαλύτερα ενοίκια στις ιερόδουλες: «Το ενοίκιό μου είναι 1500 ευρώ για ένα στούντιο. Εξαιτίας της τωρινής κατάστασης, ζω με κάποιον άλλο για να μοιράζομαι το ενοίκιο, για να μπορέσω να επιβιώσω, χωρίς να χρειάζεται να κάνω κάτι παράνομο. Η κυβέρνηση δεν βλέπει ότι αν κρατήσει τις βιτρίνες κλειστές, θα οδηγήσει πολύ περισσότερα κορίτσια να εργαστούν παράνομα. Αν συνεχίσουν να κρατούν τις βιτρίνες κλειστές, θα βρω κι εγώ έναν παράνομο τρόπο για να ζήσω. Δεν θέλω. Με αναγκάζουν!»

Βλέποντας την Στέλλα, ένας άνδρας που συχνάζει στους οίκους ανοχής, τη ρωτά αν εργάζεται παρά τους περιορισμούς που έχουν τεθεί. Προσπάθησε να κάνει κάτι παρόμοιο με μια ιερόδουλη που δούλευε παράνομα στο ξενοδοχείο που διέμενε. Αλλά τον κορόιδεψαν: «Όταν μπήκα στο δωμάτιο, αυτή πήρε τα λεφτά. Μετά μου είπε ότι πρέπει να τηλεφωνήσει. Βγήκε από το δωμάτιο και εξαφανίστηκε. Εάν κάποια είναι στις βιτρίνες, υπάρχει ένα κουμπί συναγερμού που μπορεί να πατήσει, αν κάτι δεν πάει καλά. Γνωρίζεις λοιπόν ότι υπάρχει ασφάλεια και ηρεμία. Και υπάρχουν βέβαια και ορισμένοι κανόνες υγιεινής που πρέπει να τηρούνται. Τις πετούν έξω από τα δωμάτια, αν δεν χρησιμοποιούν προφυλακτικά και δεν τηρούν τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας».

Η βιομηχανία του σεξ είναι καθόλα νόμιμη στην Ολλανδία. Είναι μάλιστα από τις πλέον οργανωμένες και νομικά ρυθμισμένες στην Ευρώπη. Συμμετέχει επίσημα στο ΑΕΠ της χώρας, καθώς υπόκειται σε πολύ μεγάλη φορολογία. Παρόλα αυτά, τα κριτήρια για να πάρουν κρατικό επίδομα εργασίας κατά τη διάρκεια του κορονοϊού, ήταν πολύ αυστηρά και άφησαν πολλές ιερόδουλες, χωρίς καμιά οικονομική βοήθεια.

Οι οίκοι ανοχής στην περιοχή με τα κόκκινα φανάρια κάλυψαν τις βιτρίνες τους με αφίσες διαμαρτυρίας για την κυβερνητική αδιαφορία. Ο Γιον Μπρόερς δουλεύει στον τομέα αυτό εδώ και μισό αιώνα. Είναι περήφανος για τα δωμάτια - βιτρίνες που νοικιάζει στις ιερόδουλές του για να κάνουν τη δουλειά τους. Τους νοικιάζει και τα διαμερίσματά του για να μείνουν. Η πλειονότητα είναι από την Ανατολική Ευρώπη. Έχουν εγκαταλείψει τις χώρες τους και μένουν μόνιμα στην Ολλανδία. Τώρα ο Γιαν έχει μείνει και αυτός, χωρίς κανένα εισόδημα, καθώς οι γυναίκες αυτές δεν δουλεύουν: «Εάν υπάρξει ένα δεύτερο κύμα, υπάρχει πιθανότητα να παραταθεί το κλείσιμο. Το lockdown επιτρέπει στην κυβέρνηση να μας έχει κλειστούς για μεγάλο χρονικό διάστημα. Γιατί τώρα θέλουν να απαλλαχθούν από την πορνεία. Θέλουν να απαλλαγούν από εμάς. Πιστεύουν ότι θα μείνουμε άφραγκοι και έτσι θα μας πετάξουν εύκολα έξω!»

Το lockdown οδήγησε πολλές ιερόδουλες στη φτώχεια. Πολλές δεν μπορούν να λάβουν κρατική ενίσχυση. Κι αυτές που μπορούν, αυτή η ενίσχυση δεν καλύπτει τα πάγια έξοδά τους. Η Scarlett Cord είναι μία από τις οργανώσεις που προμηθεύει με στοιχειώδη αγαθά και voucher για φαγητό όσες γυναίκες δεν έχουν τα προς το ζην.

Η Σαμάνθα δουλεύει στην περιοχή εδώ και 20 χρόνια. Είναι θυμωμένη γιατί όλα τα άλλα επαγγέλματα, όπως κομμωτήρια, μασάζ, γυμναστήρια, μανικιούρ-πεντικιούρ έχουν αρχίσει να λειτουργούν ενώ η δική της δουλειά όχι. Και τα πράγματα χειροτερεύουν: «Το Άμστερνταμ είναι ένα πολύ όμορφο μέρος. Ο κόσμος όμως, οι τουρίστες έρχονται πάντα για να δουν εμάς. Πρέπει να το παραδεχτούν. Δεν είναι δίκαιο όλοι να δουλεύουν και να βγάζουν χρήματα και εμείς όχι. Μόλις έμαθα από φίλους που δουλεύουν σε ξενοδοχεία, ότι υπάρχουν εκεί γυναίκες που έρχονται να δουλέψουν για μία-δύο εβδομάδες και μετά φεύγουν. Εμείς πληρώνουμε πολλούς φόρους. Και έρχονται άλλες και βγάζουν εύκολα και αφορολόγητα χρήματα. Απαιτούμε να επιστρέψουμε στη δουλειά μας!»

Ολοκληρώνουμε τη διαδρομή μας σε μια από τις αγορές της πόλης. Η Ιρίνα δουλεύει εδώ μια φορά την εβδομάδα. Πουλάει προϊόντα άρτου. Μόνο οι συνάδελφοί της ξέρουν τι κάνει τον υπόλοιπο καιρό για να ζήσει. Για πρώτη φορά συμφώνησε να πει με τι ασχολείται στην κάμερά μας. Είναι ο δικός της τρόπος για να αγωνιστεί ενάντια στην στιγματοποίηση. Μας καλεί στο σπίτι της. Είναι ιερόδουλη. Κατά τη διάρκεια του lockdown κρατούσε επαφές με τους τακτικούς πελάτες της για διαδικτυακό σεξ αλλά και συνεδρίες χαλάρωσης: «Παρέχουμε μια υπηρεσία που χρησιμοποιεί ένας πολύ μεγάλος αριθμός ανδρών της χώρας. Και όπως είδατε με έναν από τους πελάτες μου, χρειάζεται αυτή την επαφή και έχει αξία γι' αυτόν. Δεν έχουν να κάνουν όλα με το σεξ. Είναι πολύ περισσότερα. Οπότε ναι! Είμαστε σημαντικό μέρος της κοινωνίας! Πρέπει να μας λάβετε στα σοβαρά! Κάνετε κάτι για να μας βοηθήσετε!»

Μάλλον η έκκλησή της εισακούστηκε. Η ολλανδική κυβέρνηση αποφάσισε να άρει την απαγόρευση λειτουργίας των οίκων ανοχής από την 1η Ιουλίου.

Γαλλία: Τοπικές εκλογές σε καιρό πανδημίας

euronews_icons_loading
Γαλλία: Τοπικές εκλογές σε καιρό πανδημίας
Μέγεθος Κειμένου Aa Aa

Μια προεκλογική εκστρατεία χωρίς προηγούμενο. Τρεις μήνες μετά τον πρώτο γύρο στο Saint-Genis-Laval, κοντά στη Λυών οι κάλπες στήθηκαν για τον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Η αναμέτρηση θα διεξαχθεί με αυστηρή τήρηση των υγειονομικών κανόνων για την αποτροπή εξάπλωσης του κορωνοϊού.

«Σε κάθε κάλπη τα μέλη της εφορευτικής επιτροπής θα φορούν υποχρεωτικά μάσκες και θα έχουν ασπίδες προσώπους ενώ θα υπάρχουν και αντισηπτικά», ανέφερε ένα εκ των μέλων της εκλογικής επιτροπής.

Όλο το υγειονομικό υλικό παρέχεται από το κράτος. Οι δημόσιοι λειτουργοί που καλούνται να φέρουν εις πέρας αυτήν την εκλογική αναμέτρηση είναι προετοιμασμένοι κατάλληλα πρέπει όμως να προσαρμοστούν σε νέες συνθήκες.

«Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε το γεγονός πως κάποια μέλη των εφορευτικών επιτροπών ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες. Πρέπει λοιπόν να βρούμε άλλους εθελοντές για τα εκλογικά κέντρα», δήλωσε ένα μέλος της εκλογικής επιτροπής.

Η εκστρατεία εν μέσω κορωνοϊού με την τήρηση των μέτρων να είναι απαραίτητη προϋπόθεση είναι μια δύσκολη υπόθεση για τους υποψηφίους.

«Ήρθαμε σε επαφή με άλλο τρόπο, σε μικρές ομάδες, φορώντας μάσκες», ανέφερε μια εκ των υποψηφίων.

«Οι δημόσιες συναθροίσεις έγιναν με μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Οι υποψήφιοι πάντως προτιμούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή τα φυλλάδια για να ενθαρρύνουν τους πολίτες να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία καθώς στον πρώτο γύρο η συμμετοχή ήταν ήδη αρκετά χαμηλή», μεταδίδει ο ανταποκριτής του Εuronews, Γκιγιόμ Πετί.

Δεν υπάρχουν πια πολλές συναντήσεις και το βάρος στρέφεται στα Facebook lives.

Ωστόσο, η εκστρατεία αυτής της μορφή έχει και περιορισμούς.

«Είναι αλήθεια πως μας λείπει η επαφή. Δεν μπορούμε να δούμε το χαμόγελο ή τις αντιδράσεις στα πρόσωπα τον πολιτών. Συνεπώς ναι σου δίνει τη δυνατότητα να έρχεσαι σε επαφή με τον κόσμο αλλά δεν αντικαθιστά την άμεση επαφή, τις συγεντρώσεις και την επίσκεψη στις γειτονιές», δήλωσε ο Ρολάν Κριμέρ απερχόμενος δήμαρχος του Σεν-Ζενί-Λαβάλ.

Υπήρξαν αρκετές επικρίσεις για τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου εν μέσω της έξαρσης των κρουσμάτων στη χώρα.

Ωστόσο, δεν απείχαν απαραίτητα μόνο οι ηλικιωμένοι που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

Όσο πιο νέοι είναι οι ψηφοφόροι τόσο λιγότερο προσήλθαν στις κάλπες.

Γαλλία: Τοπικές εκλογές σε καιρό πανδημίας