Παραιτήθηκε ο πρόεδρος της ιταλικής ποδοσφαρικής ομοσπονδίας μετά τον αποκλεισμό από το Μουντιάλ

Το ιταλικό ποδόσφαιρο ξεκινά από το μηδέν, ή σχεδόν από το μηδέν. Η τρίτη συνεχόμενη αποτυχημένη απόπειρα πρόκρισης στο Μουντιάλ προκάλεσε έναν πραγματικό σεισμό, που οδήγησε στην παραίτηση του προέδρου της ιταλικής ομοσπονδίας ποδοσφαίρου (FIGC), Γκαμπριέλε Γκραβίνα και του επικεφαλής της ιταλικής αποστολής Τζιανλουίτζι Μπουφόν.

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ

Μια διπλή έξοδος που σηματοδοτεί το τέλος ενός κύκλου και την αρχή μιας επιχείρησης ανασυγκρότησης.

Η παραίτηση Γκραβίνα και η ψηφοφορία στις 22 Ιουνίου

Η απόφαση του Γκαμπριέλε Γκραβίνα οριστικοποιήθηκε μετά την ολοκλήρωση του διοικητικού συμβουλίου της ομοσπονδίας, που συγκλήθηκε την Πέμπτη στην έδρα της FIGC στη Ρώμη. Όπως αναφέρεται στο επίσημο ανακοινωθέν (πηγή στα Ιταλικά), "κατά την έναρξη της συνάντησης, ο Γκαμπριέλε Γκραβίνα ενημέρωσε τα μέλη (...) ότι παραιτήθηκε από τη θέση που του είχε ανατεθεί τον Φεβρουάριο του 2025", επισημοποιώντας έτσι ένα αναπόφευκτο βήμα μετά την αποτυχία της «σκουάντρα ατζούρα».

Παράλληλα, συγκλήθηκε έκτακτη εκλογική συνέλευση για τις 22 Ιουνίου. Η Ομοσπονδία διευκρινίζει ότι η επιλογή έγινε "με πλήρη σεβασμό στο καταστατικό για να εξασφαλιστεί στη νέα διοίκηση ο απαιτούμενος χρόνος για την έναρξη των νέων πρωταθλημάτων", υπογραμμίζοντας την ανάγκη να διασφαλιστεί η συνέχεια στη μεταβατική φάση.

Ο Μπουφόν αποχωρεί από την εθνική

Η κρίση επιδεινώνεται από την αποχώρηση του θρύλου του ιταλικού ποδοσφαίρου Τζιανλουίτζι Μπουφόν, ο οποίος ανέλαβε την ευθύνη για την ήττα από τη Βοσνία.

Ο πρώην αρχηγός της εθνικής ομάδας εξήγησε ότι είχε ήδη πάρει την απόφαση εν βρασμώ ψυχής: "Η παραίτηση ένα λεπτό μετά το τέλος του αγώνα (...) ήταν μια παροορμητική πράξη, μέσα από την καρδιά μου. Αυθόρμητη, όπως τα δάκρυα και αυτός ο πόνος στην καρδιά μου που ξέρω ότι μοιράζομαι με όλους σας".

Στη συνέχεια ο Μπουφόν συνέδεσε την απόφασή του με εκείνη του Γκαμπριέλε Γκραβίνα, τονίζοντας το αίσθημα ευθύνης απέναντι στη νέα πορεία: "Τώρα που ο πρόεδρος Γκραβίνα επέλεξε να κάνει ένα βήμα πίσω, αισθάνομαι ελεύθερος να κάνω ό,τι αισθάνομαι (...) γιατί ο κύριος στόχος ήταν να επιστρέψει η Ιταλία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Και δεν τα καταφέραμε. Είναι σωστό να αφήσουμε σε αυτούς που θα έρθουν μετά την ελευθερία να επιλέξουν".

Στο μήνυμά του, ο θρυλικός τερματοφύλακας και πρωταθλητής κόσμου το 2006, υποστήριξε επίσης τη δουλειά που γίνεται για να ξαναχτιστεί μια ταυτότητα στην εθνική ομάδα: "Προσπάθησα να εκπληρώσω τον ρόλο μου βάζοντας όλη μου την ενέργεια (...) να είμαι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ των διαφόρων ομάδων νέων, προσπαθώντας να δομήσω ένα σχέδιο που ξεκινά από τους πολύ μικρούς και φτάνει μέχρι την εθνική ομάδα κάτω των 21 ετών. Μια διαδρομή που έχει σχεδιαστεί για να επανεκκινήσει το σύστημα, βασισμένη στην αξιοκρατία και το ταλέντο, αλλά διακόπηκε από την αθλητική αποτυχία".

Ο Μπουφόν αποχωρεί από τη θέση του με πικρία αλλά και υπερηφάνεια, επιβεβαιώνοντας τον βαθύ δεσμό με τη φανέλα των Ατζούρι:"Η εκπροσώπηση της εθνικής ομάδας είναι για μένα τιμή και πάθος που με κατατρώει από τότε που ήμουν μικρό παιδί (...) Τα κουβαλάω όλα στην καρδιά μου, με ευγνωμοσύνη, ακόμη και στον επώδυνο επίλογο". Ένας επίλογος που σηματοδοτεί το τέλος ενός ακόμη πυλώνα του ιταλικού ποδοσφαίρου.

Ο ρόλος του Αμπόντι και το μέλλον του Γκατούζο

Πίσω από την παραίτηση του Γκαμπριέλε Γκραβίνα κρύβονται και πολιτικές πιέσεις, ιδίως από τον υπουργό Αθλητισμού Αντρέα Αμπόντι.

Τις ώρες που ακολούθησαν μετά τον αποκλεισμό, ο Αμπόντι είχε ζητήσει ανοιχτά αλλαγή στην κορυφή, φτάνοντας στο σημείο να ζητήσει την παραίτησή του προέδρου.

"Είναι σαφές σε όλους ότι το ιταλικό ποδόσφαιρο πρέπει να επανιδρυθεί και ότι αυτή η διαδικασία πρέπει να ξεκινήσει από την ανανέωση της διοίκησης της FIGC", είπε, μιλώντας για συστημική κρίση που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Εν μέσω της καταιγίδας, ο προπονητής Τζενάρο Γκατούζο παραμένει επίσης σε εκκρεμότητα. Ο ίδιος ο Αμπόντι θέλησε να υπερασπιστεί το έργο του προπονητή.

'Νομίζω ότι ο Γκατούζο έκανε το καθήκον του, στο μέτρο των δυνατοτήτων του (...) Τον ευχαρίστησα, το επιτελείο αλλά και τους παίκτες που έδωσαν τα πάντα', δήλωσε ο υπουργός.

Ταυτόχρονα, ο υπουργός ξεκαθάρισε ότι οι μελλοντικές κινήσειςεναπόκεινται στο σύνολο του ποδοσφαιρικού συστήματος: "Μετά από αυτό θα πρέπει να κινηθούμε ήρεμα και τότε είναι το ποδοσφαιρικό σύστημα που πρέπει να αξιολογήσει πώς θα συνεχίσει". Ένα πέρασμα που αφήνει ανοιχτό κάθε σενάριο, μεταξύ επιβεβαίωσης, αποχαιρετισμού ή ολικής επανάστασης ακόμα και στον πάγκο.

Αναζήτηση για τον νέο προπονητή

Ενώ η FIGC προετοιμάζει την ανανέωση της ανώτατης διοίκησης, ανοίγει και ο πιο επείγων φάκελος: η επιλογή του νέου τεχνικού.

Μεταξύ των Ιταλών υποψηφίων ξεχωρίζουν οι επιστροφές του Ρομπέρτο Μαντσίνι, ήδη πρωταθλητή Ευρώπης το 2021, και του Αντόνιο Κόντε, προπονητές με ξεχωριστά προφίλ και ταυτότητα. Οι Μασιμιλιάνο Αλέγκρι και Σιμόνε Ιντζάγκι παραμένουν επίσης στο παρασκήνιο.

Όμως η κρίση θα μπορούσε να ξετυλίξει πρωτόγνωρα σενάρια. Για πρώτη φορά, η πιθανότητα πρόσληψης ξένου προπονητή παίρνει σάρκα και οστά: ο πρόεδρος της Γερουσίας Ignazio La Russa επικαλέστηκε το όνομα του Ζοζέ Μουρίνιο, μια πρόταση που περιλαμβάνει ονόματα όπως ο Πεπ Γκουαρντιόλα και ο Γιούργκεν Κλοπ. Ο Κάρλο Αντσελότι και ο Κλαούντιο Ρανιέρι είναι επίσης στο κάδρο.

Η αποτυχία στο Παγκόσμιο Κύπελλο και το τέλος μιας εποχής

Η αποχώρηση του Γκαμπριέλε Γκραβίνα από το προσκήνιο κλείνει μια παρένθεση που ξεκίνησε στις 22 Οκτωβρίου 2018, όταν εξελέγη πρόεδρος της FIGC με το 97,2% των ψήφων, λίγους μήνες μετά την κρίση που ακολούθησε την παραίτηση του Κάρλο Ταβέκιο και την αποτυχία πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας.

Μια θητεία που ξεκίνησε με στόχο την ανοικοδόμηση του ιταλικού ποδοσφαιρικού συστήματος μετά από μια από τις πιο μαύρες σελίδες της πρόσφατης ιστορίας του.

Κορυφαία στιγμή παραμένει η 11η Ιουλίου 2021, όταν η Ιταλία, με επικεφαλής τον Ρομπέρτο Μαντσίνι, κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο Γουέμπλεϊ νικώντας την Αγγλία.

Πρόκειται για το αποκορύφωμα της λεγόμενης "εποχής Γκραβίνα", η οποία συνοδεύτηκε επίσης την επιτυχία της ανθεκτικότητας του συστήματος κατά τη διάρκεια της πανδημίας και από την είσοδο του στην εκτελεστική επιτροπή της Uefa τον Απρίλιο του 2021.

Αλλά αυτός ο θρίαμβος αποδείχθηκε ότι ήταν μεμονωμένος. Στις 24 Μαρτίου 2022 ήρθε το πρώτο σοκ: ο αποκλεισμός από τη Βόρεια Μακεδονία που κόστισε στην Ιταλία την παρουσία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ.

Παρόλα αυτά, ο Γκραβίνα παρέμεινε σταθερά επικεφαλής και επανεξελέγη στις 3 Φεβρουαρίου 2025 με ποσοστό 98,68% των ψήφων.

Η τελική κατάρρευση ήρθε με τον τρίτο σερί αποκλεισμό, μετά την ήττα στα πέναλτι από τη Βοσνία: μια ιστορική αποτυχία που σηματοδοτεί το τέλος ενός κύκλου.

Η επιτυχημένη διεκδίκηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2032 στην Ιταλία μαζί με την Τουρκία - δεν στάθηκε αρκετή για να τον σώσει από τον αντίκτυπο μιας αθλητικής κρίσης που έχει γίνει δομική.