Σε μια χώρα με περισσότερη άμμο παρά χώμα, η διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας δεν είναι και τόσο απλή υπόθεση. Επομένως, τι χρειάζεται για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας σε τοπικό επίπεδο;
Με μόλις 2% αρόσιμη γη, έντονη ζέστη και σπάνιες βροχοπτώσεις να περιορίζουν την τοπική γεωργία, το Κατάρ δεν είχε άλλη επιλογή από το να βασιστεί στις εισαγωγές για τη διατροφή του πληθυσμού του. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Όταν οι εφοδιαστικές αλυσίδες διακόπηκαν κατά τη διάρκεια του αποκλεισμού που επιβλήθηκε στο μικρό κράτος του Κόλπου το 2017, η αυτάρκεια κατέστη απαραίτητη για την επιβίωση του Κατάρ. Με οδηγό την Εθνική Στρατηγική για την Επισιτιστική Ασφάλεια 2024–2030, το Κατάρ έχει αρχίσει να παράγει.
Σε αυτό το επεισόδιο της σειράς Qatar in Motion, η Laila εξερευνά τον τρόπο με τον οποίο η χώρα αναδιαμόρφωσε τους κανόνες της γεωργίας μέσω στρατηγικού οράματος, τεχνολογίας αιχμής και καινοτομίας, για να επαναπροσδιορίσει τα όρια του εφικτού στην έρημο.