Το κολύμπι στη δουλειά αποκαλύπτει ένα απροσδόκητα πλούσιο μικρό αστικό οικοσύστημα κάτω από τη Ζυρίχη
Όταν έμαθε ότι ορισμένοι Ελβετοί μετακινούμενοι πηγαίνουν στη δουλειά τους κολυμπώντας, ο επαγγελματίας της πληροφορικής Mischa Gurov (πηγή στα Αγγλικά) θυμάται ότι το βρήκε «υπέροχα ελβετικό – και λίγο τρελό».
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σήμερα, ο Ρώσος στην καταγωγή είναι ένας από αυτούς.
Αφού μετακόμισε στη Ζυρίχη το 2019, αποφάσισε να ανταλλάξει τα γεμάτα τραμ και τρένα με μια δροσερή βουτιά στην παλιά τάφρο της πόλης.
Όταν ο καιρός είναι με το μέρος του, παίρνει τα μέσα μεταφοράς μέχρι το κέντρο, αλλάζει σε μαγιό και, με τα προσωπικά του αντικείμενα σε αδιάβροχη τσάντα, πηδά στον Schanzengraben («τείχισμα-τάφρος») για το τελευταίο 1,35 χιλιόμετρο της διαδρομής του.
«Είναι ο καλύτερος τρόπος να ξεκινάς μια εργάσιμη ημέρα», λέει ο Mischa στο Euronews Earth. «Μερικές φορές βλέπω την ανατολή του ηλίου στη λίμνη πριν από το κολύμπι μου ή παρατηρώ κύκνους να κάνουν το πρωινό τους μπάνιο. Άλλες φορές, αρκετά ψάρια κολυμπούν μαζί μου για πολλά μέτρα – είναι πραγματικά ένα ιδιαίτερο αίσθημα αρμονίας.»
Μέχρι στιγμής φέτος έχει κολυμπήσει πάνω από 60 χιλιόμετρα. Όμως τα χαμηλά επίπεδα νερού, λόγω της ξηρασίας του φετινού καλοκαιριού, του έδωσαν μια νέα οπτική για τη διαδρομή του.
«Μέρος της πόλης που δύσκολα φαίνεται από τον δρόμο»
Κατά μήκος του καναλιού υπάρχουν τραμ, ποδήλατα, γραφεία και άνθρωποι που κινούνται μέσα στη Ζυρίχη.
Όμως, παίρνοντας μαζί του μια υποβρύχια κάμερα σε μια πρόσφατη διαδρομή, ο Mischa ανακάλυψε «ψάρια, παλιούς πέτρινους τοίχους και ένα κομμάτι της πόλης που είναι πολύ πιο δύσκολο να το δεις από τον δρόμο».
«Συνειδητοποίησα ότι η φύση δεν βρίσκεται απαραίτητα κάπου μακριά, σε έναν ωκεανό, τροπικό δάσος ή βουνό. Μερικές φορές υπάρχει ολόκληρος κόσμος που ζει σχεδόν απαρατήρητος κάτω από μια γέφυρα που οι άνθρωποι διασχίζουν κάθε μέρα», λέει.
Κατάφερε μάλιστα να φωτογραφίσει ένα μεγάλο ψάρι που αργότερα – με τη βοήθεια του οργανισμού διαχείρισης απορριμμάτων και προστασίας των υδάτων της πόλης Entsorgung + Recycling Zürich (ERZ) – αναγνώρισε ως μία από τις πιο σπάνιες καφέ πέστροφες του Schanzengraben.
Αυτά τα ψάρια χρειάζονται καθαρό, δροσερό, πλούσιο σε οξυγόνο νερό για να επιβιώσουν, επομένως η παρουσία τους αποτελεί απόδειξη της ποιότητας του νερού. Όμως η αδιαφορία για τον κρυμμένο τους κόσμο μπορεί να θέσει αυτή την ποιότητα σε κίνδυνο.
500 αποτσίγαρα σε 30 μέτρα του Schanzengraben
Ο Mischa εδώ και χρόνια εξοργίζεται με τα σκουπίδια που αφήνονται σε μέρη που αγαπά.
Ζώντας στο Λονδίνο το 2018, ξεκίνησε μια εκστρατεία-αίτημα κατά της ρίψης σκουπιδιών για να καθαριστούν το Richmond Park και ο ποταμός Τάμεσης.
Το ίδιο πρόβλημα έχει γίνει πλέον δύσκολο να αγνοηθεί και στη Ζυρίχη.
Στις αρχές του καλοκαιριού αποφάσισε να διαπιστώσει πόσα αποτσίγαρα θα μπορούσε να μαζέψει σε ένα μικρό τμήμα δίπλα στον Schanzengraben. Σε 30 λεπτά, σε μήκος περίπου 30 μέτρων, μάζεψε πάνω από 500.
Τα αποτσίγαρα είναι το πιο συχνά πεταμένο αντικείμενο στην Ελβετία: πάνω από έξι δισεκατομμύρια καταλήγουν κάθε χρόνο στο περιβάλλον, με το κόστος καθαρισμού να υπολογίζεται σε 53 εκατ. ελβετικά φράγκα (56 εκατ. ευρώ). Στο νερό, οι τοξικές ουσίες που απελευθερώνουν μπορεί να είναι θανατηφόρες για τα ψάρια.
Ο Mischa απομακρύνει επίσης μεγαλύτερα κομμάτια σκουπιδιών από το νερό, όταν μπορεί να τα φτάσει με ασφάλεια.
Πιστεύει ότι πιο αυστηρή ρύθμιση, με βαρύτερα πρόστιμα για ρίψη σκουπιδιών, θα μπορούσε να αποθαρρύνει την αμελή συμπεριφορά και να αντισταθμίσει το κόστος καθαρισμού που σήμερα επωμίζονται οι φορολογούμενοι. Προς το παρόν, η ρίψη σκουπιδιών στην Ελβετία επισύρει επιτόπια πρόστιμα από 80 έως 250 ελβετικά φράγκα (85–266 ευρώ).
Χρησιμοποιώντας την κάμερά του υποβρύχια, έγινε σαφές για τι ακριβώς αγωνίζεται: «Κάτω και δίπλα στο νερό δεν υπήρχαν μόνο πεταμένα αντικείμενα. Υπήρχαν ψάρια, πουλιά και ένα εντυπωσιακά πλούσιο μικρό αστικό οικοσύστημα επίσης.»
Αυτό δεν έκανε παρά να ενισχύσει ακόμη περισσότερο την αποφασιστικότητά του να κρατήσει καθαρό αυτό το κρυμμένο κομμάτι της Ζυρίχης – και να ενθαρρύνει όσους περνούν από πάνω να κάνουν το ίδιο.
«Το να κρατάμε την Ελβετία καθαρή είναι κοινή ευθύνη»
Δεν εξαρτώνται από τα υδάτινα δίκτυα της Ζυρίχης μόνο η υδρόβια ζωή και οι ανορθόδοξοι μετακινούμενοι.
Η λίμνη της Ζυρίχης παρέχει περίπου το 70 τοις εκατό του πόσιμου νερού της πόλης.
Κάθε καλοκαίρι οι κάτοικοι της πόλης δροσίζονται στα 18 επίσημα Sommerbäder (θερινά λουτρά) γύρω από την πεντακάθαρη λίμνη και τον ποταμό Λίμματ – με 4.500 ανθρώπους να σπεύδουν μάλιστα να συμμετάσχουν στο ετήσιο κολύμπι των δύο χιλιομέτρων, το Limmatschwimmen.
Ο Mischa, όμως, θέλει περισσότεροι άνθρωποι να τον ακολουθήσουν στη διαδρομή του προς τη δουλειά. Το πιο ζεστό και ξηρό καλοκαίρι που έχει καταγραφεί ποτέ στην Ελβετία προκάλεσε πολλαπλασιασμό των φυκών στα υδάτινα δίκτυα της Ζυρίχης – αλλά όταν απευθύνθηκε στην πόλη, του είπαν ότι πολύ λίγοι άνθρωποι κολυμπούν στον Schanzengraben για να δικαιολογηθεί το υψηλό κόστος καθαρισμού.
Για τον Mischa, το να διατηρεί το νερό καθαρό δεν αφορά μόνο την προστασία του οικοσυστήματος που έχει μάθει τόσο καλά – σημαίνει ότι όλοι πρέπει να κάνουν το δικό τους μέρος για να φροντίσουν έναν πόρο από τον οποίο εξαρτάται και τον οποίο απολαμβάνει ολόκληρη η πόλη.
«Το να κρατάμε την Ελβετία καθαρή είναι κοινή ευθύνη», λέει ο Mischa.
«Το πρόβλημα με τα σκουπίδια δεν μπορεί να λυθεί μόνο από τους καθαριστές, τις αρχές ή μεμονωμένους εθελοντές. Λειτουργεί μόνο αν όλοι κάνουμε το δικό μας μέρος – πολίτες, κοινότητες, επιχειρήσεις και αρχές.»
Οι κάτοικοι της Ελβετίας μπορούν να συμμετάσχουν στην Εθνική Ημέρα Καθαρισμού της IGSU (πηγή στα Αγγλικά) (Ομάδα Ενδιαφέροντος για ένα Καθαρό Περιβάλλον) στις 18 και 19 Σεπτεμβρίου 2026.
Για τη δική του συμβολή, στις 7 το πρωί εκείνης της ημέρας ο Mischa σχεδιάζει να κολυμπήσει σε όλο το μήκος του Schanzengraben φορώντας ένα κράνος στολισμένο με 1.000 πεταμένα αποτσίγαρα και μια ελβετική καμπάνα: «Χτυπώντας συμβολικά το περιβαλλοντικό καμπανάκι και εκφράζοντας μια διαμαρτυρία ενάντια στη δηλητηρίαση των “φίλων” μου» – των ψαριών που τον συνοδεύουν κάθε μέρα στη διαδρομή προς τη δουλειά.