Η επιχειρηματική δραστηριότητα στην ευρωζώνη επιβραδύνεται απότομα τον Μάιο, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων δυόμισι ετών.
Η οικονομία της Ευρώπης λυγίζει υπό το βάρος του πολέμου στο Ιράν.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η τελευταία έρευνα για τον δείκτη υπευθύνων προμηθειών (PMI), η πιο έγκαιρη μηνιαία ένδειξη για την οικονομία της Ευρώπης, έδειξε ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα στην ευρωζώνη συρρικνώνεται με τον ταχύτερο ρυθμό από τον Οκτώβριο του 2023.
Η Γαλλία κατρακύλησε στη βαθύτερη συρρίκνωσή της από τα lockdown για την Covid τον Νοέμβριο του 2020.
Η επιβράδυνση της ευρωζώνης εντείνεται
«Τα προσωρινά στοιχεία της έρευνας PMI για τον Μάιο δείχνουν ότι η οικονομία της ευρωζώνης υφίσταται ολοένα βαρύτερο πλήγμα από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή», δήλωσε ο Κρις Γουίλιαμσον, επικεφαλής οικονομολόγος επιχειρήσεων στην S&P Global Market Intelligence.
Πρόσθεσε ότι «η παραγωγή έχει πλέον συρρικνωθεί για δύο συνεχόμενους μήνες, με τον ρυθμό πτώσης να επιταχύνεται τον Μάιο στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δυόμισι και πλέον ετών».
Ο σύνθετος δείκτης PMI παραγωγής της S&P Global για την ευρωζώνη υποχώρησε στις 47,5 μονάδες τον Μάιο από 48,8 τον Απρίλιο, σημειώνοντας χαμηλό 31 μηνών και δεύτερο συνεχόμενο μήνα κάτω από το όριο των 50 μονάδων που διαχωρίζει την ανάπτυξη από τη συρρίκνωση.
Ο τομέας των υπηρεσιών, που αντιστοιχεί στο μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής της ευρωζώνης, δέχθηκε το κύριο πλήγμα. Ο προκαταρκτικός δείκτης PMI υπηρεσιών υποχώρησε στις 46,4 μονάδες από 47,6, στο χειρότερο επίπεδο από τον Φεβρουάριο του 2021 και αρκετά χαμηλότερα από την εκτίμηση της αγοράς για 47,7.
Ο Γουίλιαμσον πρόσθεσε ότι ο τομέας των υπηρεσιών «δέχεται ιδιαίτερα ισχυρό χτύπημα από την έκρηξη του κόστους ζωής που προκαλεί ο πόλεμος», κυρίως μέσω των υψηλότερων τιμών ενέργειας, οι οποίες συμπιέζουν την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών.
Η μεταποίηση άντεξε καλύτερα, με τον δείκτη στις 51,4 μονάδες, όμως και εκεί η δυναμική εξασθενεί, καθώς οι νέες παραγγελίες μειώθηκαν για πρώτη φορά εδώ και μήνες.
Η Γαλλία σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση
Τα πιο ανησυχητικά στοιχεία προήλθαν από τη Γαλλία. Ο σύνθετος δείκτης PMI κατρακύλησε στις 43,5 μονάδες τον Μάιο από 47,6 τον Απρίλιο, πολύ χαμηλότερα από τις 47,7 μονάδες που ανέμεναν οι οικονομολόγοι.
«Η προκαταρκτική έρευνα PMI για τη Γαλλία τον Μάιο δίνει μια εξαιρετικά δυσοίωνη εικόνα», δήλωσε ο Τζο Χέιζ, επικεφαλής οικονομολόγος στην S&P Global Market Intelligence.
«Οι πληθωριστικές επιπτώσεις του σοκ στις τιμές του πετρελαίου συνεχίζουν να διαχέονται, με τους δείκτες τιμών τόσο στη μεταποίηση όσο και στις υπηρεσίες να κινούνται και πάλι ανοδικά», πρόσθεσε.
Ο δείκτης δραστηριότητας υπηρεσιών, που κυριαρχεί στη γαλλική οικονομία, υποχώρησε στις 42,9 μονάδες από 46,5, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 66 μηνών.
Η βιομηχανική παραγωγή, που είχε προσφέρει μια πρόσκαιρη ανάσα τον Απρίλιο, γύρισε απότομα προς τα κάτω, με τον υποδείκτη παραγωγής να χάνει πάνω από έξι μονάδες και να επιστρέφει σε ζώνη συρρίκνωσης.
Οι εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα της S&P Global απέδωσαν ευθέως την κατάσταση στο κόστος του πολέμου.
«Το ανησυχητικό είναι ότι μια ευρύτερη άνοδος του συνολικού επιπέδου τιμών στην οικονομία αυξάνει τον κίνδυνο περαιτέρω καταστροφής της ζήτησης», πρόσθεσε ο Χέιζ.
«Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία είναι ότι είδαμε τις νέες παραγγελίες του ιδιωτικού τομέα να καταρρέουν τον Μάιο, κάτι που μας δίνει σαφή ένδειξη ότι αυτό το σοκ έχει αυξήσει ουσιαστικά τους κινδύνους ύφεσης για τη δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης».
Οι γαλλικές επιχειρήσεις έγιναν απαισιόδοξες για το επόμενο δωδεκάμηνο για πρώτη φορά από τον Νοέμβριο του 2024, ενώ ο βαθμός απαισιοδοξίας ήταν ο υψηλότερος από το ξέσπασμα της πανδημίας Covid-19 τον Απρίλιο του 2020.
Η Γερμανία φρενάρει, αλλά η συρρίκνωση επεκτείνεται
Η Γερμανία, η βιομηχανική μηχανή του μπλοκ, δεν έμεινε ανεπηρέαστη.
Ο σύνθετος δείκτης PMI ανέβηκε οριακά στις 48,6 μονάδες από 48,4, σε υψηλό δύο μηνών, παραμένει όμως σαφώς σε ζώνη συρρίκνωσης.
Ο δείκτης PMI στη μεταποίηση υποχώρησε σε χαμηλό τετραμήνου, στις 49,9 μονάδες, με την ανάπτυξη της βιομηχανικής παραγωγής να σχεδόν παγώνει και τις νέες παραγγελίες να μειώνονται για πρώτη φορά από τον Δεκέμβριο του 2025.
Οι επιχειρήσεις αρχίζουν επίσης να προχωρούν σε πιο επιθετικές περικοπές θέσεων εργασίας.
Η απασχόληση στη Γερμανία μειώθηκε με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων περίπου 18 μηνών, με αιχμή τις δραστικές περικοπές στο προσωπικό των βιομηχανιών. Ο πληθωρισμός του κόστους εισροών επιταχύνθηκε σε υψηλό τριάμισι ετών.
«Η αναστάτωση από το ουσιαστικό κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ συνεχίζει να περνά στις τιμές, με τον πληθωρισμό του κόστους εισροών να επιταχύνεται περαιτέρω λόγω των δευτερογενών επιπτώσεων από τις υψηλότερες τιμές ενέργειας και τις ελλείψεις στην προσφορά», δήλωσε ο Φιλ Σμιθ, αναπληρωτής διευθυντής Οικονομικών στην S&P Global Market Intelligence.
Ένα πληθωριστικό σοκ που η ΕΚΤ δεν μπορεί να αγνοήσει
Τα στοιχεία PMI του Μαΐου δεν αφορούσαν μόνο την ανάπτυξη.
Ο πληθωρισμός του κόστους εισροών σε όλη την ευρωζώνη επιταχύνθηκε για έβδομο συνεχόμενο μήνα, φθάνοντας σε υψηλό τριάμισι ετών. Οι τιμές που χρεώνονται για αγαθά και υπηρεσίες αυξήθηκαν με τον ταχύτερο ρυθμό των τελευταίων 38 μηνών.
Στη Γαλλία, ο πληθωρισμός των τιμών παραγωγής έφτασε σε υψηλό τριετίας. Στη Γερμανία, ο δείκτης τιμών εισροών στη μεταποίηση έχει εκτοξευθεί προς τα επίπεδα που είχαν καταγραφεί κατά την ενεργειακή κρίση του 2022.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με αυτό που ο Γουίλιαμσον περιέγραψε ως «ένα ολοένα πιο δύσκολο δίλημμα για τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής».
Οι αγορές χρήματος προεξοφλούν πιθανότητα άνω του 80% για μια αύξηση επιτοκίων κατά 25 μονάδες βάσης στην επόμενη συνεδρίαση της ΕΚΤ, με ακόμη δύο αυξήσεις να αναμένονται έως το τέλος του έτους, την ώρα που τα στοιχεία για την ανάπτυξη επιδεινώνονται απότομα.
Το κόστος της αναστάτωσης στα Στενά του Ορμούζ
Πριν από δύο μήνες η Ευρώπη εξακολουθούσε να αναπτύσσεται. Σήμερα η οικονομική της δραστηριότητα εκπέμπει τα πιο έντονα σήματα ύφεσης εδώ και χρόνια.
Το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ δεν αποτελεί πλέον απλώς έναν γεωπολιτικό τίτλο· αποτυπώνεται άμεσα στην πραγματική οικονομία της ευρωζώνης και η ΕΚΤ έχει όλο και λιγότερο χρόνο για να αποφασίσει ποια πλευρά του διλήμματος θα υπερασπιστεί.