Ο πάστορας Τζέσι Τζάκσον υπήρξε εξέχων αγωνιστής για τα πολιτικά δικαιώματα και διεκδίκησε δύο φορές, το 1984 και το 1988, το χρίσμα των Δημοκρατικών για την προεδρία των ΗΠΑ.
Ο αμερικανός ηγέτης του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα και δύο φορές υποψήφιος για την προεδρία, πάστορας Τζέσι Τζάκσον, πέθανε σε ηλικία 84 ετών.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Την είδηση επιβεβαίωσε η οικογένειά του, ανακοινώνοντας ότι έφυγε ήσυχα από τη ζωή, περιτριγυρισμένος από αγαπημένα πρόσωπα.
«Η αταλάντευτη προσήλωσή του στη δικαιοσύνη, την ισότητα και τα ανθρώπινα δικαιώματα συνέβαλε στη διαμόρφωση ενός παγκόσμιου κινήματος για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια», ανέφερε η οικογένεια Τζάκσον. «Ως ακούραστος φορέας αλλαγής, έδωσε φωνή σε όσους δεν είχαν, από τις προεκλογικές του εκστρατείες για την προεδρία τη δεκαετία του 1980 μέχρι την κινητοποίηση εκατομμυρίων πολιτών να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην Ιστορία».
«Ο πατέρας μας ήταν ένας ηγέτης στην υπηρεσία των άλλων, όχι μόνο για την οικογένειά μας, αλλά και για τους καταπιεσμένους, τους άφωνους και τους αόρατους σε όλο τον κόσμο. Τον μοιραστήκαμε με τον κόσμο και, ως αντάλλαγμα, ο κόσμος έγινε μέρος της διευρυμένης οικογένειάς μας».
Στην ανακοίνωση προστίθεται: «Η ακλόνητη πίστη του στη δικαιοσύνη, την ισότητα και την αγάπη ενέπνευσε εκατομμύρια ανθρώπους και σας ζητούμε να τιμήσετε τη μνήμη του συνεχίζοντας τον αγώνα για τις αξίες με τις οποίες έζησε».
Αιτία θανάτου δεν δόθηκε άμεσα στη δημοσιότητα, όμως ο Τζάκσον είχε νοσηλευτεί τον Νοέμβριο για θεραπεία ρύθμισης της αρτηριακής του πίεσης, ενώ βρισκόταν υπό παρακολούθηση για προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση (PSP), «μια σπάνια νευρολογική διαταραχή που επηρεάζει τις κινήσεις του σώματος, το βάδισμα και την ισορροπία, καθώς και τις κινήσεις των ματιών», σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Νευρολογικών Διαταραχών και Εγκεφαλικού των ΗΠΑ.
Το 2017 είχε ανακοινώσει ότι είχε διαγνωστεί με νόσο Πάρκινσον.
Γεννημένος στις 8 Οκτωβρίου 1941 στο Γκρίνβιλ της Νότιας Καρολίνας, ο Τζάκσον αναδείχθηκε τη δεκαετία του 1960 ως ηγετικό στέλεχος της οργάνωσης Southern Christian Leadership Conference του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Το 1965 συμμετείχε στην πορεία για τα δικαιώματα ψήφου που ηγούνταν ο Κινγκ από τη Σέλμα στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα. Ο Κινγκ τον έστειλε στο Σικάγο για να ξεκινήσει την Επιχείρηση Breadbasket, μια πρωτοβουλία της Southern Christian Leadership Conference που πίεζε τις εταιρείες να προσλαμβάνουν μαύρους εργαζομένους.
Ο Τζάκσον βρισκόταν στο πλευρό του Κινγκ στις 4 Απριλίου 1968, όταν ο ηγέτης του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα δολοφονήθηκε στο μοτέλ Lorraine στο Μέμφις του Τενεσί. Σύμφωνα με τη δική του μαρτυρία για τη δολοφονία, ο Κινγκ πέθανε στην αγκαλιά του.
Ίδρυσε δύο οργανώσεις κοινωνικής δικαιοσύνης και ακτιβισμού: την Operation PUSH (αρχικά People United to Save Humanity) το 1971 και, λίγα χρόνια αργότερα, τον Εθνικό Συνασπισμό Ουράνιο Τόξο (National Rainbow Coalition). Υπερασπίστηκε, στις Ηνωμένες Πολιτείες και διεθνώς, τα δικαιώματα των φτωχών και όσων δεν είχαν εκπροσώπηση, σε ζητήματα που κυμαίνονταν από το δικαίωμα ψήφου και τις ευκαιρίες απασχόλησης έως την εκπαίδευση και την υγειονομική περίθαλψη.
Πέτυχε διπλωματικές νίκες με ηγέτες ανά τον κόσμο και, μέσω του συνασπισμού Rainbow/PUSH, μετέφερε τα αιτήματα για περηφάνια και αυτοδιάθεση των Αφροαμερικανών στις αίθουσες συνεδριάσεων των μεγάλων επιχειρήσεων, ασκώντας πίεση στα διευθυντικά στελέχη ώστε να συμβάλουν στη διαμόρφωση μιας πιο ανοικτής και δίκαιης αμερικανικής κοινωνίας.
Όταν διακήρυσσε «I am Somebody» σε ένα ποίημα που επαναλάμβανε συχνά, επιδίωκε να αγγίξει ανθρώπους κάθε χρώματος.
«Μπορεί να είμαι φτωχός, αλλά είμαι Κάποιος· μπορεί να είμαι νέος, αλλά είμαι Κάποιος· μπορεί να ζω με επιδόματα πρόνοιας, αλλά είμαι Κάποιος», έλεγε ο Τζάκσον με τον χαρακτηριστικό του τόνο. Το μήνυμα αυτό το εννοούσε απολύτως και το βίωνε προσωπικά, καθώς είχε αναδυθεί από την αφάνεια στον φυλετικά διαχωρισμένο Νότο για να γίνει ο πιο γνωστός ακτιβιστής για τα πολιτικά δικαιώματα στις ΗΠΑ μετά τον Κινγκ.
Παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας των τελευταίων χρόνων, ο Τζάκσον συνέχισε να διαδηλώνει κατά της φυλετικής αδικίας και στην εποχή του κινήματος Black Lives Matter.
«Ακόμη κι αν κερδίσουμε», είπε στους διαδηλωτές στη Μινεάπολη, πριν καταδικαστεί για φόνο ο αστυνομικός που με το γόνατό του δεν άφηνε τον Τζορτζ Φλόιντ να αναπνεύσει, «θα είναι μια ανακούφιση, όχι όμως νίκη. Συνεχίζουν να σκοτώνουν τον λαό μας. Σταματήστε τη βία, σώστε τα παιδιά. Κρατήστε ζωντανή την ελπίδα».
Ο Ντόναλντ Τραμπ αντέδρασε στις διαδηλώσεις - το μεγαλύτερο κύμα κοινωνικής αναταραχής στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1960 - απειλώντας ότι θα στείλει τον στρατό. Ο Τζάκσον προειδοποίησε ότι αυτό θα οδηγούσε μόνο σε «μια μαζική αντεπίθεση».
«Θα χρειαστεί να πάμε φυλακή, θα αντισταθούμε», είχε δηλώσει τότε στο Euronews. «Η δημοκρατία μας δεν μπορεί να μετατραπεί σε αστυνομικό κράτος».
Το 2024 έδωσε το παρών στο Εθνικό Συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο και σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, εκφράζοντας τη στήριξή του σε ψήφισμα υπέρ της κατάπαυσης του πυρός στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς.
Τον Τζάκσον αφήνουν πίσω του η σύζυγός του, Τζάκλιν, τα παιδιά τους - Σαντίτα, Τζέσι Τζούνιορ, Τζόναθαν, Γιουσέφ, Τζάκλιν και η κόρη τους Άσλεϊ Τζάκσον - καθώς και τα εγγόνια τους.
Οι δημοσιογράφοι μας εργάζονται για την κάλυψη αυτής της έκτακτης είδησης.