Τα τρία ελληνικά ντοκιμαντέρ που συμμετείχαν φέτος στο Διεθνές Διαγωνιστικό ήταν το «Bugboy» του Λουκά Παλαιοκρασσά, το «Αλλού ο δρόμος» της Ειρήνης Βουρλούμη και το «Σωνιέρου 4» του Φωκίωνα Μπόγρη
ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Τρεις ελληνικές ταινίες συμμετείχαν στο φετινό Διεθνές Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Ο Λουκάς Παλαιοκρασσάς στην ταινία του «Bugboy» παρακολουθεί τη ζωή του Γιώργου. Είναι ένας ντροπαλός έφηβος με στραβισμό που δυσκολεύεται να συνδεθεί με τους άλλους μετά το διαζύγιο των γονιών του. Καταφεύγει στον κόσμο των εντόμων και δένεται με έναν γρύλο, την Ιζαμπέλα.
Μέσα από μια πορεία μεταμόρφωσης και αυτοανακάλυψης, μας θυμίζει ότι και τα πιο μικρά πλάσματα μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο. Η ταινία κέρδισε το βραβείο της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου και το Βραβείο του Δήμου Θεσσαλονίκης «Ιστορίες πόλης». Συναντήσαμε τον Λουκά Παλαιοκρασσά, στο πλαίσιο του φεστιβάλ και μιλήσαμε για το ντοκιμαντέρ του:
«Όταν γνώρισα τον Γιώργο βρισκόταν σε μια φάση μοναχική. Δεν είχε πολλούς φίλους, δυσκολευόταν να κάνει φιλικές σχέσεις και έτσι είχε βρει καταφύγιο στον κόσμο των εντόμων. Εκεί παρατηρώντας τα, φροντίζοντάς τα, μάθαινε και για την ίδια τη ζωή. Και μέσα από αυτή τη σχέση με την Ιζαμπέλα, έγινε κάπως ο καθρέφτης της δικιάς του αναζήτησης στο να βρει ποιος είναι και την αίσθηση του ανήκειν.
Ουσιαστικά είναι μια ιστορία ενηλικίωσης όπου βλέπουμε τον Γιώργο πώς ξεκινάει, έχοντας φίλους τα έντομα και πώς μέσα από αυτή τη σχέση βρίσκει το θάρρος να αλλάξει όσα τον κρατάνε πίσω και να περάσει σε αληθινές σχέσεις. Ήταν κάτι που με ενδιέφερε πάρα πολύ να είμαι μαζί του σε αυτά τα πρώτα του βήματα, γιατί ήταν κάτι καινούργιο γι’ αυτόν. Είμαστε εκεί για πρώτη φορά, όταν κάνει το βήμα να αφήσει κάτι πίσω και να βγει από το comfort zone και να δοκιμάσει και τις φιλίες, που βέβαια κι αυτές δεν είναι εύκολο πράγμα. Κι εκεί βρίσκει δυσκολίες. Αλλά είναι νομίζω εντυπωσιακό το πόσο άλλαξε αυτό το παιδί στις φιλικές σχέσεις του, αλλά και στο να βρει το κάλεσμά του».
Το ντοκιμαντέρ «Αλλού ο δρόμος» της Ειρήνης Βουρλούμη εστιάζει στις ζωές τριών βετεράνων οδηγών ταξί που κινούνται στην Αθήνα ως σιωπηλοί ονειροπόλοι και ασχολούνται παράλληλα και με άλλα πράγματα. Ο Κωνσταντίνος πλησιάζει τη σύνταξη μετά από μισό αιώνα στο τιμόνι και ξεκινά κάθε βάρδια με μια τελετή κάτω από την Ακρόπολη. Ο Σάνι, Νιγηριανός ηθοποιός και οικογενειάρχης, αιωρείται ανάμεσα στην πίστη, την κόπωση και την επιθυμία για την τέχνη. Ο Γιώργος, γεννημένος περφόρμερ, τραγουδά ερωτικά λαϊκά σε μικρά νυχτερινά κέντρα, από το 1983. Συνδυάζοντας την παρατήρηση και τη μουσική, η ταινία ερευνά τη ρουτίνα, τη μνήμη και την επιθυμία σε μια πόλη σμιλεμένη από την κρίση και την επιμονή:
«Έκανα έξι μήνες να βρω τους τρεις χαρακτήρες της ταινίας μου. Έκανα πάνω από 50 συνεντεύξεις. Έψαχνα για ανθρώπους που ήταν δημιουργικοί. Είναι μια ταινία για τα όνειρα. Ο κάθε χαρακτήρας παλεύει να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα σε μια χώρα και σε μια πόλη που έχει βιώσει πολύ δύσκολα πράγματα. Είναι μια ταινία για την ελπίδα» επισημαίνει η Ειρήνη Βουρλούμη.
Ο Κώστας Στεφανάκης υπήρξε ένας από τους χαρακτηριστικούς δευτεραγωνιστές του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς έπαιξε σε δεκάδες ταινίες του Όμηρου Ευστρατιάδη, του Νίκου Κούνδουρου, του Θόδωρου Αγγελόπουλου και του Κώστα Γκουσγκούνη.
Ο Φωκίων Μπόγρης στο ντοκιμαντέρ «Σωνιέρου 4», παρακολουθεί την κινηματογραφική διαδρομή του, ξεδιπλώνοντας παράλληλα 50 χρόνια ελληνικού σινεμά. Έχοντας στη διάθεσή του ένα πλούσιο αρχειακό υλικό και τις μαρτυρίες συναδέλφων και φίλων, ανασυνθέτει την πορεία του αυτοδίδακτου ηθοποιού που έφυγε από τη ζωή το 2024.