Το νέο πρότζεκτ του JR τιμά τις πραγματικές και σύνθετες σύγχρονες ανθρώπινες ζωές και επιδιώκει να δημιουργήσει νέους κοινωνικούς δεσμούς.
Το πιο πρόσφατο πρότζεκτ του JR, του γνωστού Γάλλου καλλιτέχνη του δρόμου και φωτογράφου, παρουσιάζεται στο Palazzo Ca’ da Mosto, γνωστό και ως Venice Venice Hotel, στο πλαίσιο της 61ης Διεθνούς Έκθεσης Τέχνης της Μπιενάλε Βενετίας 2026.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Η εγκατάσταση είναι εμπνευσμένη από τον πίνακα«Ο Γάμος στην Κανά» του Πάολο Βερονέζε από το 1563. Η πρόσοψη του ξενοδοχείου έχει μετατραπεί σε επιφάνεια για τη μεγάλη, προσωρινή καλλιτεχνική εγκατάσταση του JR, με τίτλο «Il Gesto».
Η εγκατάσταση αναδεικνύει το χαρακτηριστικό ύφος του JR, που μετατρέπει κλασικά έργα σε σύγχρονες αναδημιουργίες.
Το «Il Gesto» περιλαμβάνει φωτογραφίες και ηχογραφήσεις 176 ανθρώπων από την κοινότητα Refettorio Paris, μια γαστρονομική και πολιτιστική πρωτοβουλία κατά της σπατάλης τροφίμων. Εθελοντές, σεφ και φιλοξενούμενοι ενώνονται για να δημιουργήσουν μια συλλογική σύνθεση, ενώ παράλληλα γιορτάζονται οι προσωπικές ιστορίες και διαδρομές τους.
Από το 1563 μέχρι σήμερα
Το «Il Gesto» αντλεί έμπνευση από τη σκηνή του συμποσίου στον Γάμο στην Κανά, όπου το κρασίμετατρέπεται σε νερό, και την επανερμηνεύει ως μια καίρια κοινωνική μεταμόρφωση.
Αυτό αντικατοπτρίζει τη δουλειά που γίνεται στο Refetterio Paris για τη μείωση της σπατάλης τροφίμων, μετατρέποντας τα πλεονάζοντα τρόφιμα σε εκλεπτυσμένα γεύματα, ενισχύοντας παράλληλα τις ανθρώπινες σχέσεις και την κοινωνική ένταξη.
Αντί για τις σκηνοθετημένες εικόνες αφθονίας στον Γάμο στην Κανά, το τραπέζι στο «Il Gesto» αναδεικνύει τις πραγματικές και συχνά περίπλοκες ζωές των ανθρώπων σήμερα, λειτουργώντας ως μεταφορά για την ισότητα.
Η εγκατάσταση λειτουργεί επίσης ως ζωντανό αρχείο που καταγράφει τις φωνές και τις ζωές ανθρώπων στο περιθώριο της κοινωνίας και διαφυλάσσει την αξιοπρέπειά τους, με κάθε πορτρέτο να συνοδεύεται από ηχογράφηση.
Αυτό προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο στην εμπειρία, καθώς οι επισκέπτες μπορούν ταυτόχρονα να διαβάζουν, να ακούν και να εξερευνούν την εγκατάσταση.
Μια ψηφιακή πλατφόρμα τούς επιτρέπει επιπλέον να ανακαλύψουν περισσότερα για τις ιστορίες των ανθρώπων που εμφανίζονται στο έργο, ενώ το portal (πηγή στα Αγγλικά) του JR δίνει τη δυνατότητα να μάθουν περισσότερα για τη δημιουργική διαδικασία.
Στο εσωτερικό του κτιρίου, η εγκατάσταση ξεκινά από το Second Piano Nobile του Ca’ da Mosto, στη μεγάλη σάλα, και επεκτείνεται σε ένα γειτονικό δωμάτιο, επιτρέποντας στους επισκέπτες να νιώσουν στο έπακρο την επίδραση των μεγάλων πολυελαίων, του καθρέφτινου τραπεζιού και της γιγαντιαίας ταπισερί.
Η ταπισερί είναι υφασμένη με νήματα από παρθένο μαλλί, ανακυκλωμένο πλαστικό, χαρτί washi και οργανικό βαμβάκι, αναδεικνύοντας την υφαντουργική κληρονομιά και τις χειροτεχνικές παραδόσεις της Βενετίας.
Ζωή στην πρόσοψη
Το Venice Venice Hotel στεγάζεται σε ένα παλάτι βενετοβυζαντινού ρυθμού του 13ου αιώνα, το οποίο σήμερα διαθέτει εσωτερικό εμπνευσμένο από την πρωτοπορία του 20ού αιώνα, αναδεικνύοντας το στυλ «postvenezianità» και δημιουργώντας ένα πεντάστερο «art hotel».
Το «Il Gesto» εκτείνεται στους δύο piani nobili του παλατιού ως μια εκτεταμένη συνέχεια ζωντανής τέχνης. Οι χειρονομίες και τα πρόσωπα των ανθρώπων που απεικονίζονται συγχωνεύονται με την αρχαία πέτρα και ξεπροβάλλουν από τα παράθυρα, ορατά από τον Μεγάλο Δίαυλο και τις όχθες του Ριάλτο.
Κατασκευασμένο από υπερελαφριές επιφάνειες, το εξωτερικό τμήμα της εγκατάστασης μοιάζει να μετατρέπει τη Βενετία σε υπαίθρια σκηνή, απευθύνοντας πρόσκληση σε κατοίκους και επισκέπτες να συμμετάσχουν σε μια κοινή εμπειρία.
«Φέρνοντας κοντά ανθρώπους διαφορετικής καταγωγής σε μια ενιαία σύνθεση, θέτω το ερώτημα: ποια ιδέα κοινότητας χτίζουμε σήμερα; Ποιος είναι πραγματικά ορατός; Ποιος καλείται να καθίσει στο τραπέζι; Τι σημαίνει, στο πιο βαθύ επίπεδο, να μοιράζεσαι ένα γεύμα;» σημείωσε ο JR.
«Σε αυτό το έργο, το τραπέζι του συμποσίου γίνεται ένας αναγκαίος χώρος συνάντησης, όπου η ομορφιά παύει να είναι προνόμιο και μετατρέπεται σε κοινή ανθρώπινη εμπειρία».
Μερικά από τα εμβληματικά προηγούμενα έργα του JR είναι το Portrait d’une Génération, με το οποίο επιχείρησε να αμφισβητήσει τα στερεότυπα που βαραίνουν τους νέους των παρισινών προαστίων, το Kikito, ένα γιγάντιο παιδί που κοιτάζει πέρα από τα σύνορα ΗΠΑ–Μεξικού, και οι αναμορφωτικές εγκαταστάσεις του στο Λούβρο, τα Louvre Pyramid Projects.