Ανοιχτή έως τις 28 Ιουνίου: η εικαστική εγκατάσταση του JR, ειδικού στις γιγαντοφωτογραφίες, μεταφέρει τους περαστικούς του Παρισιού σε σπηλιά
Σταλακτίτες, ο ήχος από τις σταγόνες νερού που πέφτουν πάνω στο βράχο… στην καρδιά του Παρισιού, το κοινό μπορεί πλέον να περιηγηθεί μέσα σε μια σπηλιά, χωρίς όμως να κατέβει κάτω από τη γη.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Σε απόσταση αναπνοής από τη Νοτρ Νταμ, ο καλλιτέχνης JR, ειδικός στα φωτογραφικά κολάζ γιγαντιαίων διαστάσεων, έχει «τυλίξει» το Πον-Νεφ για να δημιουργήσει εκεί μια «Caverne». (πηγή στα Γαλλικά)
Τη σχεδίαση του ηχητικού περιβάλλοντος υπογράφει ο ηλεκτρονικός συνθέτης Τόμας Μπανγκαλτέρ, πρώην μέλος του ντουέτου Daft Punk. Η κατασκευή, μήκους 120 μ., πλάτους 20 μ. και ύψους από 12 έως 18 μ., καλύπτει ολόκληρη τη γέφυρα. Στόχος: να εξαφανιστεί η πόλη και να μεταφερθούν οι περαστικοί μακριά από την πρωτεύουσα.
«Πρόκειται πραγματικά για μια απόλυτη βύθιση, ανάμεσα στον ήχο, το χαμηλό φωτισμό και αυτή την αίσθηση ταυτόχρονα εγκλεισμού, αλλά στο τέλος και μιας κάποιας ελευθερίας», λέει η Μαρί-Κριστίν, που ήρθε ειδικά για να δει το έργο του JR. Για τον Σεμπαστιέν Ντεπόν, είναι η εικόνα που κάνει τη διαφορά: «Έχεις την αίσθηση ότι μπορείς να δεις και ακόμη και να αγγίξεις σταλακτίτες».
Ένα έργο που το διασχίζεις
Η επίσκεψη στη σπηλιά γίνεται με τα πόδια, 7 ημέρες την εβδομάδα και 24 ώρες το 24ωρο. Βρίσκεται πάνω σε έναν από τους βασικούς πεζόδρομους του Παρισιού, ανάμεσα στο πολυκατάστημα La Samaritaine και το Hôtel de la Monnaie, και σε απόσταση αναπνοής από τον καθεδρικό ναό της Νοτρ Νταμ.
«Απλώς περνούσαμε από εδώ και είπαμε: “Α, φαίνεται ενδιαφέρον”», εξηγεί η Φιόνα, μια Γερμανίδα τουρίστρια. «Είχα δει και μερικά βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά δεν είχαμε έρθει ειδικά γι’ αυτό. Ήταν πολύ ενδιαφέρον να διασχίζεις αυτόν τον χώρο και να θυμάσαι: “Α, ναι, περπατάω πάνω σε μια γέφυρα”».
Το 1985, το Πον-Νεφ είχε ήδη τυλιχθεί με ύφασμα. Το έργο του καλλιτεχνικού ζευγαριού Κρίστο και Ζαν-Κλοντ, που έχουν πλέον φύγει από τη ζωή, είχε προσελκύσει εκατομμύρια επισκέπτες.
Άνοιγμα με καθυστέρηση δέκα ημερών
Η «Caverne» επρόκειτο να ανοίξει στις 6 Ιουνίου και να παραμείνει έως τις 28. Ωστόσο, ο καιρός αποφάσισε διαφορετικά. Ισχυρές ριπές ανέμου, σε συνδυασμό με καταρρακτώδεις βροχές, τέσσερις ημέρες πριν από τα εγκαίνια, προκάλεσαν ζημιές στην κατασκευή. Πολλά μεγάλα σκισίματα στη φουσκωτή δομή ανέβαλαν το άνοιγμα για το κοινό.
«Σε όλα τα πρότζεκτ μου στον δημόσιο χώρο εδώ και πάνω από 25 χρόνια, έχω αντιμετωπίσει πάντα τεράστιες δυσκολίες», δηλώνει πάντως τη Δευτέρα ο JR στο AFP. «Συχνά ήταν στην άλλη άκρη του κόσμου, οπότε ο κόσμος δεν το αντιλαμβανόταν. Τώρα συμβαίνει στην καρδιά της πόλης μου, της πόλης μας, και έτσι ο κόσμος μπόρεσε να δει σε κοινή θέα το εργοτάξιο (ανακατασκευής) στην καρδιά του δημόσιου χώρου».
Δέκα ημέρες αργότερα, η «Caverne» είναι επιτέλους προσβάσιμη, αυτή τη φορά κάτω από λαμπρό ήλιο, σύμφωνα με τη μετεωρολογική πρόγνωση. Αλλά ο καλλιτέχνης JR είναι κατηγορηματικός, όποιες κι αν είναι οι θερμοκρασίες. «Κάναμε δοκιμές κατά τη διάρκεια του καύσωνα πριν από δύο εβδομάδες και η +Caverne+ ήταν πάντα 15°C πιο δροσερή από το εξωτερικό. Οπότε λειτουργεί σαν μια πραγματική σπηλιά, ή σχεδόν».