Το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ φιλοξενεί την έκθεση «Gen X: Ιστορίες από την Ξεχασμένη Γενιά», η οποία περιλαμβάνει έργα 50 καλλιτεχνών από τη συλλογή του Δάκη Ιωάννου
Το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ παρουσιάζει στο κτίριό του στη Νέα Ιωνία την ομαδική έκθεση «Gen X: Ιστορίες από την Ξεχασμένη Γενιά», η οποία περιλαμβάνει έργα από τη συλλογή του Δάκη Ιωάννου. Πρόκειται για δημιουργίες 50 καλλιτεχνών, γεννηµένων µεταξύ 1960 και 1980, τις δεκαετίες που παραδοσιακά επιλέγονται ως όρια αυτής της γενιάς.
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Συµπιεσµένη από τη δηµογραφική κυριαρχία των baby boomers και των millennials, η φουρνιά αυτή µεγάλωσε στη σκιά της ευµάρειας της δεκαετίας του 1980 και των υφέσεων που ακολούθησαν. Είναι η γενιά που ενηλικιώθηκε την εποχή του Ρόναλντ Ρήγκαν και της Μάργκαρετ Θάτσερ, που επηρεάστηκε πολύ από την τηλεόραση, το CNN και το MTV, από διάφορα μουσικά είδη όπως το punk, το grunge και το hip hop, καθώς και από την θανατηφόρα επέλαση του AIDS.
Ο όρος Generation X προέρχεται από το πρώτο µυθιστόρημα του Douglas Coupland «Generation X: Tales for an Accelerated Culture» του 1991, όπου οι τρεις πρωταγωνιστές ατενίζουν ένα γυµνό τοπίο της Καλιφόρνιας, τον «κενό χώρο στο τέλος ενός κεφαλαίου». Έχοντας αφήσει πίσω τους τις πολλά υποσχόµενες εταιρικές τους σταδιοδροµίες για χαµηλά αµειβόµενες δουλειές, εκπροσωπούν µια γενιά µετέωρη µεταξύ της φθίνουσας µεταπολεµικής αισιοδοξίας και ενός αβέβαιου µέλλοντος που χαρακτηρίζεται από την οικονοµική επισφάλεια και την αποµάκρυνση από έναν όλο και πιο εµπορευµατοποιηµένο κόσµο.
Η συγκεκριμένη γενιά έχει γίνει γνωστή ως η «Ξεχασµένη Γενιά», λόγω επίσης της απουσίας των γονιών τους από το σπίτι γιατί εργάζονταν, ή επειδή τα διαζύγια έκαναν θραύση, οπότε τα παιδιά έμεναν μόνα τους για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι καλλιτέχνες που την εκπροσωπούν, αντέδρασαν με διαφορετικά στις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της εποχής τους. Άλλαξαν τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο, αλλά και τον τρόπο που λειτουργεί η τέχνη και το περιεχόμενό της. Το αποτύπωμα του έργου τους παραμένει ιδιαίτερα ισχυρό σήμερα:
«Νομίζω ότι αυτή είναι μια εξαιρετική στιγμή για να ρίξουμε μια ματιά πίσω στην Generation X. Eίναι μια εποχή κατά την οποία η Generation X φτάνει στο ζενίθ της, στο αποκορύφωμά της, αλλά και μια εποχή όπου πολλά από τα προβλήματα που αντιμετώπισε η Generation X στις δεκαετίες του ’80 και του ’90, επανέρχονται. Είναι προβλήματα που συνεχίζουμε να αντιμετωπίζουμε και σήμερα, ίσως με διαφορετική μορφή, με διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά είναι σε μεγάλο βαθμό τα ίδια προβλήματα, όπως για παράδειγμα η διεύρυνση των οικονομικών ανισοτήτων και η ραγδαία τεχνολογική αλλαγή.
Για να αναφερθώ σε κάτι πολύ επίκαιρο αυτή τη στιγμή, υπήρξαν οι πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του ’70, του 1973 και του 1979, και τώρα πάλι βρισκόμαστε σε έναν πόλεμο που έχει προκαλέσει πετρελαϊκή κρίση. Και ενώ η Generation X δεν μεγάλωσε με πολλή ψηφιακή τεχνολογία, την υιοθέτησε πολύ γρήγορα τη δεκαετία του ’90 και τη δεκαετία του 2000, όταν άρχισαν να διαδίδονται ευρέως οι προσωπικοί υπολογιστές και τα κινητά τηλέφωνα. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην αρχή της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης. Είναι κάτι το οποίο μαθαίνουμε πώς να το αντιμετωπίζουμε, πώς να ζούμε μαζί του και πώς να το χρησιμοποιούμε επίσης.
Όμως, οι “ξεχασμένες ιστορίες” είναι ενδιαφέρουσες, γιατί αυτό το κομμάτι της Generation X περνάει πραγματικά μια φάση όπου, τους αποκαλούν κάπως “τεμπέληδες”. Τους χαρακτηρίζουν “χασομέρηδες”. Νομίζω ότι πολλές από τις ιστορίες τους αγνοούνται ή παραμερίζονται, επειδή απλώς τους θεωρούσαν ανθρώπους που δεν θέλουν να συμμετάσχουν στην εταιρική κουλτούρα ή στην καταναλωτική κουλτούρα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτές οι στιγμές όπου αυτοί οι νέοι προσπαθούν να βρουν το δρόμο τους και να καταλάβουν πώς θέλουν να ζήσουν μέσα σε αυτό το οικονομικό πλαίσιο, μέσα σε αυτό το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο, είναι ιστορίες που έχουν σημασία, ιστορίες στις οποίες μπορούμε να στραφούμε σήμερα. Είναι ιστορίες που έχουν κατά κάποιον τρόπο παραμεριστεί και απορριφθεί» αναφέρει ο Calvin Wang ο οποίος συνεπιμελήθηκε αυτή την έκθεση με τον Massimiliano Gioni, καλλιτεχνικό διευθυντή του New Museum.
Αυτόπτες µάρτυρες της µετάβασης από την αναλογική στην ψηφιακή κουλτούρα, τα µέλη της Generation X ενηλικιώθηκαν λίγο πριν οι τεχνολογίες των υπολογιστών εισχωρήσουν πλήρως στην καθηµερινή ζωή και ζήσουμε την εποχή του διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων. Είναι η γενιά που έμαθε πρώτη να ζει μέσα στην αβεβαιότητα και στη διαρκή αλλαγή και απάντησε με διαφορετικό τρόπο στην πραγματικότητα που διαμορφωνόταν γύρω της.
«Πιστεύω ότι αυτή η έκθεση είναι αρκετά ποικιλόμορφη. Βλέπουμε πολλά διαφορετικά μέσα έκφρασης, διαφορετικές αντιδράσεις στο πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο αυτής της γενιάς. Οι καλλιτέχνες έχουν πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις στον τρόπο με τον οποίο δημιουργούν τα έργα τους. Αγγίζουν διαφορετικά θέματα και χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά. Και νομίζω ότι αυτό που πραγματικά ενώνει αυτούς τους καλλιτέχνες, η πιο προφανής απάντηση είναι ότι ανήκουν στη Generation X.
Πιστεύω όμως ότι υπάρχει και ένας βαθύτερος κοινός άξονας που τους αφορά όλους: όλα αυτά τα έργα που μιλούν για την επισφάλεια ή που αναλογίζονται το να μεγαλώνεις μέσα σε αυτή την κουλτούρα, αυτή τη ραγδαία τεχνολογική αλλαγή, το είδος της εναλλακτικής κουλτούρας που κινείται προς το mainstream, όλα αυτά τα θέματα συνυπάρχουν με αυτούς τους καλλιτέχνες που τα εκφράζουν μέσω της ειρωνείας, του χιούμορ και του κυνισμού. Αυτό το βλέπουμε συχνά στα έργα αυτής της έκθεσης, αλλά και με άλλους τρόπους: μέσα από την ειλικρίνεια, μέσα από μια μορφή αφοσίωσης στο μέσο έκφρασής τους, στο σχέδιο, στη γλυπτική ή στην ιστορία της τέχνης.
Πολλά από αυτά τα έργα παραπέμπουν πραγματικά στην ιστορία της τέχνης. Μπορεί να μην φαίνεται έτσι, αλλά οι ίδιοι οι καλλιτέχνες είναι πολύ μορφωμένοι. Γνωρίζουν τι κάνουν και σε τι αντιδρούν. Πιστεύω λοιπόν ότι, παρόλη την ποικιλία των έργων και την πληθώρα μέσων έκφρασης, σε αυτή την έκθεση, νομίζω ότι πολλά έργα στην πραγματικότητα έχουν να κάνουν με λίγα θέματα, μόνο με λίγες θεματικές» τονίζει ο Calvin Wang.
Πολλοί από τους καλλιτέχνες αυτής της γενιάς είναι πλέον μεγάλα ονόματα στον κόσμο της τέχνης και τα έργα τους έχουν τεράστια αξία. Έχουν προέλθει από φτωχά κοινωνικά περιβάλλοντα και μεγάλωσαν μέσα σε δύσκολες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Ποια είναι η θέση τους στη σύγχρονη ιστορία της τέχνης;
«Πάρα πολλοί από τους καλλιτέχνες της Gen X έχουν γνωρίσει εμπορική επιτυχία. Είναι μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας τέχνης, που γνωρίζουμε σήμερα. Αλλά επίσης πιστεύω ότι εξακολουθούν να κρατούν μέσα τους εκείνο το συναίσθημα από τότε που ήταν νέοι, ότι δηλαδή τους είχαν παραμερίσει, ότι δεν ήταν στο επίκεντρο της προσοχής, ότι εστίαζαν σε κάπως δευτερεύοντα υλικά ή θέματα που οι άλλοι αγνοούσαν. Πιστεύω λοιπόν ότι αυτό εξακολουθεί να διαφαίνεται ακόμα και τώρα, μετά από όλες αυτές τις δεκαετίες που έχουν δημιουργηθεί αυτά τα έργα και τη φήμη και την εμπορική επιτυχία που τα συνόδευσε. Πιστεύω ότι πολλά από τα θέματα που είχαν αγγίξει τότε, εξακολουθούν να διαφαίνονται και σήμερα. Έτσι, σε συνάρτηση με τη Gen X στον κόσμο του κινηματογράφου ή της μουσικής, όχι μόνο στην τέχνη, πιστεύω ότι πολλοί από αυτή τη γενιά, παρόλο που τώρα βρίσκονται, κατά κάποιον τρόπο, στην κορυφή της “τροφικής αλυσίδας”, για να το πούμε έτσι, εξακολουθούν να διατηρούν αυτό το συναίσθημα ότι αγνοήθηκαν και εξακολουθούν να έχουν αυτό το σύμπλεγμα κατωτερότητας» υπογραμμίζει ο συνεπιμελητής Calvin Wang.
Η ομαδική έκθεση «Gen X: Ιστορίες από την Ξεχασμένη Γενιά» ενεργοποιεί μετά από πολύ καιρό το κτίριο του ΔΕΣΤΕ στη Νέα Ιωνία και μας προσκαλεί να κοιτάξουμε πιο προσεκτικά αυτή την ξεχασμένη γενιά και το καλλιτεχνικό της αποτύπωμα. Διαρκεί μέχρι τις 26 Νοεμβρίου.
Συµµετέχοντες Καλλιτέχνες
Doug Aitken, (γεν. 1968, Ρεντόντο Μπιτς, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) Pawel Althamer (γεν. 1967, Βαρσοβία, Πολωνία) Kai Althoff (γεν. 1966, Κολωνία, Γερµανία) David Altmejd (γεν. 1974, Μόντρεαλ, Καναδάς) Matthew Barney (γεν. 1967, Σαν Φρανσίσκο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) Vanessa Beecroft (γεν. 1969, Γένοβα, Ιταλία) Huma Bhabha (γεν. 1962, Καράτσι, Πακιστάν) Kerstin Brätsch (γεν. 1979, Αµβούργο, Γερµανία) Maurizio Cattelan (γεν. 1960, Πάντοβα, Ιταλία) Paul Chan (γεν. 1973, Χονγκ Κονγκ) Dan Colen (γεν. 1979, Leonia, Νιου Τζέρσεϊ, ΗΠΑ) Roberto Cuoghi (γεν. 1973, Μόντενα, Ιταλία) Nathalie Djurberg (γεν. 1978, Lysekil, Σουηδία) Cheryl Donegan (γεν. 1962, Νιου Χέιβεν, Κονέκτικατ, ΗΠΑ) Olafur Eliasson (γεν. 1967, Κοπεγχάγη, ∆ανία) Χάρις Επαµεινώνδα (γεν. 1980, Λευκωσία, Κύπρος) Urs Fischer (γεν. 1973, Ζυρίχη, Ελβετία) Douglas Gordon (γεν. 1966, Γλασκώβη, Ηνωµένο Βασίλειο) Cameron Jamie (γεν. 1969, Λος Άντζελες, Καλιφόρνια, ΗΠΑ)
Μαρία Ιωάννου (γεν. 1970, Λευκωσία, Κύπρος) Dorota Jurczak (γεν. 1978, Βαρσοβία, Πολωνία) Terence Koh (γεν. 1977, Πεκίνο, Κίνα), Sean Landers (γεν. 1962, Πάλµερ, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ) Nate Lowman (γεν. 1979, Λας Βέγκας, Νεβάδα, ΗΠΑ) Mark Manders (γεν. 1968, Volkel, Ολλανδία) Matthew Monahan (γεν. 1972, Γιουρίκα, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) Tim Noble & Sue Webster (γεν. 1966, Γκλόστερσαιρ, Ηνωµένο Βασίλειο; γεν. 1967, Λέστερ, Ηνωµένο Βασίλειο) Chris Ofili (γεν. 1968, Μάντσεστερ, Ηνωµένο Βασίλειο) Gabriel Orozco (γεν. 1962, Χαλάπα, Μεξικό) Χριστόδουλος Παναγιώτου (γεν. 1978, Λεµεσός, Κύπρος) Elizabeth Peyton (γεν. 1965, Ντάνµπερι, Κονέκτικατ, ΗΠΑ) Seth Price (γεν. 1973, Ανατολική Ιερουσαλήµ, Παλαιστίνη) Tom Sachs (γεν. 1966, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) Wilhelm Sasnal (γεν. 1972, Τάρνουφ, Πολωνία) Gregor Schneider (γεν. 1969, Rheydt, Μενχενγκλάντµπαχ, Γερµανία) David Shrigley (γεν. 1968, Μάκλσφιλντ, Ηνωµένο Βασίλειο) Josh Smith (γεν. 1976, Νόξβιλ, Τενεσί, ΗΠΑ) Michael E. Smith (γεν. 1977, Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, ΗΠΑ) Χριστιάνα Σούλου (γεν. 1961, Αθήνα) Wolfgang Tillmans (γεν. 1968, Ρεµσάιντ, Γερµανία) Francis Upritchard (γεν. 1976, Νέο Πλίµουθ, Νέα Ζηλανδία) Kaari Upson (γεν. 1970, Σαν Μπερναρντίνο, Καλιφόρνια, ΗΠΑ; θ. 2021, Νέα Υόρκη, ΗΠΑ) Andra Ursuta (γεν. 1979, Σαλόντα, Ρουµανία) Meyer Vaisman (γεν. 1960, Καράκας, Βενεζουέλα) Aleksandra Waliszewska (γεν. 1976, Βαρσοβία, Πολωνία) Kara Walker (γεν. 1969, Στόκτον, Καλιφόρνια, ΗΠΑ) Gillian Wearing (γεν. 1963, Μπέρµιγχαµ, Ηνωµένο Βασίλειο) Andro Wekua (γεν. 1977, Σουχούµι, Γεωργία) Jakub Julian Ziółkowski (γεν. 1980, Ζάµοστς, Πολωνία)
INFO
ΙΔΡΥΜΑ ∆ΕΣΤΕ
Εµ. Παππά & Φιλελλήνων 11, Νέα Ιωνία, τηλ. 30 210 27 58 490
Ώρες Λειτουργίας: Τρίτη, Τετάρτη, Πέµπτη 12:00–20:00
«GEN X: Tales from the Forgotten Generation»
Διάρκεια: Μέχρι 26 Νοεμβρίου