Η Μαντόνα κυκλοφορεί το πολυαναμενόμενο άλμπουμ «Confessions II», συνέχεια του «Confessions on a Dance Floor»· ο φαν Μιχαήλ Καλβές εξετάζει αν η πίστα χορού παραμένει ζωντανή το 2026.
Μετά από μια σειρά εμπορικών και κριτικών αποτυχιών, η Μαντόνα κυκλοφόρησε το πολυαναμενόμενο άλμπουμ 'Confessions II', συνέχεια του επιτυχημένου 'Confessions on a Dance Floor' (2005).
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΉΜΙΣΗ
Λάτρεις της, ιδίως το γκέι κοινό, περίμεναν εδώ και πολύ καιρό ένα νέο dance άλμπουμ από τη Βασίλισσα και τώρα το έχουν επιτέλους. Θαυμαστές σε όλο τον κόσμο έσπευσαν να αποκτήσουν το άλμπουμ και να είναι από τους πρώτους που θα το ακούσουν, με πολλούς να μιλούν γι’ αυτό ασταμάτητα την ημέρα της κυκλοφορίας.
Ένα από τα μέρη όπου οργανώθηκε ειδική εκδήλωση για τη Μαντόνα ήταν η Λιόν, στη Γαλλία. Στη γιορτή της κυκλοφορίας, οι θαυμαστές συγκεντρώθηκαν έξω από ένα δισκοπωλείο βινυλίων γύρω στις 10:30 το βράδυ, με τις πωλήσεις να ξεκινούν μόλις τα μεσάνυχτα.
«Ζω σε μια μικρή πόλη κοντά στη Λιόν και ήρθα με το αυτοκίνητο μόνο και μόνο για να αγοράσω το CD και το βινύλιο. Θα αρχίσω να το ακούω τη στιγμή που θα κάτσω στο αυτοκίνητο», είπε ένας φαν με ανυπομονησία.
«Ο άντρας μου έχει ήδη κοιμηθεί, αλλά όταν γυρίσω σπίτι απόψε θα ακούσω το άλμπουμ με τα ακουστικά μου. Έχουν περάσει 10 χρόνια!» πρόσθεσε ένας ακόμη ενθουσιασμένος φαν.
Ένας τρόπος να εξηγηθεί ο ενθουσιασμός γύρω από αυτή την κυκλοφορία είναι να δούμε τη στρατηγική μάρκετινγκ που εφάρμοσε η ομάδα της Μαντόνα για το 'Confessions II'. Η ποπ σταρ πειράζει το κοινό εδώ και πολύ καιρό και η προώθηση αυτού του άλμπουμ είναι πραγματικά υποδειγματική.
Από την κυκλοφορία του πρώτου single, του 'I Feel So Free', την αιφνιδιαστική εμφάνιση στο σετ της Σαμπρίνα Κάρπεντερ στο Coachella, μέχρι τη μεγάλη συνεργασία με την εφαρμογή γκέι γνωριμιών Grindr (την οποία πολλοί χρήστες βρήκαν πραγματικά ενοχλητική) και ένα NSFW φιλμ γεμάτο αστέρες με τραγούδια από το άλμπουμ, είναι σαφές ότι η ομάδα μάρκετινγκ της Μαντόνα δουλεύει υπερωρίες.
Τίθεται λοιπόν το βασικό ερώτημα: κατάφερε η Μαντόνα να παραδώσει μια αξιοπρόσεκτη συνέχεια;
Η οπτική ταυτότητα του άλμπουμ είναι εντυπωσιακή: ζωηρά χρώματα, περίπλοκες πόζες της Μαντόνα και ταυτόχρονα μια απλότητα στο σύνολο. Το brand 'Confessions II' αναπτύχθηκε από την ίδια εταιρεία που βοήθησε το 'brat' της Charli XCX να γίνει επιτυχία, τη Special Offer, Inc.
Το άλμπουμ ανοίγει με το μάντρα-όπως single 'I Feel So Free', όπου η Μαντόνα δηλώνει ότι θέλει να «δημιουργήσει μια νέα περσόνα» και «μια διαφορετική ταυτότητα» – μια θαρραλέα δήλωση από μία από τις σημαντικότερες τραγουδίστριες στην ιστορία της ποπ μουσικής. Σε αυτό το κομμάτι σε ύφος house, η Μαντόνα εισάγει το κεντρικό θέμα όλου του άλμπουμ: την πίστα. Το τραγούδι θυμίζει το 'I Feel Love' της Ντόνα Σάμερ, με τη συνεχή επανάληψη του τίτλου σε όλη τη διάρκεια. Η Μαντόνα όμως του δίνει το δικό της ύφος με ευαίσθητα φωνητικά και άφθονους αναστεναγμούς. Σέξι, έτσι δεν είναι;
Το δεύτερο κομμάτι, το 'Good For The Soul', μπαίνει με μια αβίαστη μετάβαση. Η Μαντόνα είχε οραματιστεί το 'Confessions on a Dance Floor' ως ένα ασταμάτητο πάρτι, κάτι που δεν επιτεύχθηκε τότε. Το 2025, επανέκδωσε το άλμπουμ όπως το είχε φανταστεί, ωστόσο οι μεταβάσεις στο 'Confessions II' είναι πολύ πιο καλές και συναρπαστικές.Τα φωνητικά είναι αρκετά επεξεργασμένα, ταιριάζουν όμως στον electropop ήχο του τραγουδιού. Τα έγχορδα, ειδικά προς το τέλος, είναι το κερασάκι στην τούρτα και δένουν υπέροχα το κομμάτι.
Το 'One Step Away' ξεκινά με μια ακόμη δήλωση της Μαντόνα, ότι «ο κόσμος νομίζει πως η dance μουσική είναι επιφανειακή» και ότι η ίδια πιστεύει πως «το έχουν καταλάβει εντελώς λάθος». Το τραγούδι συνδυάζει κλασικά όργανα, όπως πιάνο και έγχορδα, με ένα ηλεκτρονικό beat. Τα φωνητικά ακούγονται φυσικά και καθαρά, διαψεύδοντας όσους την υποτιμούν: η Μαντόνα μπορεί ακόμη να τραγουδά στα 67. Παρ’ όλα αυτά, το beat είναι επαναλαμβανόμενο και δίνει την εντύπωση ότι το κομμάτι δεν εξελίσσεται ιδιαίτερα. Παρ’ όλα αυτά, οι DJs θα το απολαύσουν.
Ακόμη μία άψογη μετάβαση οδηγεί στο 'Bring Your Love', με τη συμμετοχή της ποπ πριγκίπισσας Σαμπρίνα Κάρπεντερ. Πρόκειται για το δεύτερο single, που έκανε πρεμιέρα στο φετινό Coachella κατά τη διάρκεια του σετ της Κάρπεντερ. Αυτό που ξεχωρίζει είναι η αλλαγή στον ήχο του τραγουδιού σε σχέση με την αρχική του μορφή – και του πάει. Το 'Bring Your Love' ακολουθεί την κλασική «ποπ συνταγή», που το κάνει να κολλάει αμέσως στο μυαλό. Η Σαμπρίνα και η Μαντόνα έχουν «κάτι να πουν», ποιο είναι όμως αυτό;
Η απάντηση είναι το Danceteria, το εμβληματικό κλαμπ όπου η Μαντόνα διασκέδαζε και όπου ακούστηκε για πρώτη φορά η κασέτα της. Η τραγουδίστρια αποδεικνύει ότι μπορεί να ραπάρει, διηγούμενη τι συνέβη σε αυτό το μέρος. Ρίχνει επίσης πολλά ονόματα, όπως είχε κάνει στο 'Vogue', αυτή τη φορά όμως εστιάζει σε σταρ του Χόλιγουντ. Το τραγούδι ξεκινά κάπως απότομα, αλλά αυτό ξεχνιέται γρήγορα μόλις μπει κανείς στο κλίμα. Μια ακόμη ενδιαφέρουσα επιλογή είναι η αλλαγή beat προς το τέλος: ακούγεται σαν remix του πρώτου μισού του τραγουδιού. Ιδανικό κομμάτι για πάρτι.
Το 'Read My Lips' φιλοξενεί τον Κολομβιανό τραγουδιστή Feid. Το κομμάτι έχει ευδιάθετο, χορευτικό ύφος, με περισσότερα ακουστικά όργανα και ήχους χαρακτηριστικούς της παραδοσιακής λατινοαμερικανικής μουσικής. Δίνει την εντύπωση ότι η Μαντόνα ήθελε τον Bad Bunny, αλλά δεν ήταν διαθέσιμος. Ο Feid τραγουδά στα ισπανικά, ενώ η Μαντόνα στα αγγλικά, για να μας πει στο τέλος να «κλείσουμε το στόμα μας».
Το 'Everything' ξεκινά με έναν πιο εσωστρεφή, ακουστικό ήχο – έγχορδα, σόλο και λιγότερο επεξεργασμένα φωνητικά – και μετά όλα αλλάζουν. Δεχόμαστε καταιγισμό από electro και techno beats με λούπες στα φωνητικά. Μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι αυτό το τραγούδι θα ακουστεί σε πολλά techno κλαμπ. Προσπαθεί η Μαντόνα να πάει πέρα από τη ντίσκο πίστα; Αν ναι, το κάνει σωστά. Στο τέλος, το κομμάτι επιστρέφει στα κλασικά όργανα, ολοκληρώνοντας όμορφα την αφήγηση.
Ακολουθεί το τρίτο single. Το 'Love Sensation' θυμίζει πολύ το 'Bring Your Love', ιδιαίτερα στο ρεφρέν. Αν τα ακούγατε το ένα μετά το άλλο, θα νομίζατε ότι είναι το ίδιο τραγούδι. Είναι διασκεδαστικό, με πιο έντονη disco διάθεση, αλλά χωρίς κάτι το ξεχωριστό. Ο στίχος «there's nothing that we cannot do» καταντά κάπως κουραστικός.
Το 'Love Without Words' είναι ακόμη ένα house κομμάτι που καλεί το κοινό στην πίστα. Κυριολεκτικά. Κυριολεκτικά παρακαλεί τον ακροατή να έρθει στο κλαμπ. Το ποπ τραγούδι ακούγεται αρκετά πειραματικό, με κομμένα και ραμμένα φωνητικά και αλλαγή στο beat.
Την ιστορία συνεχίζει, με φουτουριστικά synths, το 'Bizzare' με τη συμμετοχή του Μάρτιν Γκάρικς. Ακούγεται ευχάριστο, αλλά και πάλι ακολουθεί μια επαναλαμβανόμενη ποπ συνταγή που στο τέλος το κάνει να μοιάζει άτονο. Παρ’ όλα αυτά, ο Γκάρικς κάνει εξαιρετική δουλειά, με την υπογραφή του να ακούγεται ξεκάθαρα.
Πίστα, πίστα, πίστα... το κεντρικό θέμα της Μαντόνα είναι παντού και σε αυτό το σημείο του άλμπουμ πολλοί ακροατές πιθανότατα θα ήθελαν να περάσει σε κάτι άλλο. Δεν θα τους γίνει η χάρη με το 'School', ένα πειραματικό κομμάτι με παραμορφωμένους ηλεκτρονικούς ήχους, επαναλαμβανόμενους στίχους και κατά στιγμές πιο «αντρικά» φωνητικά. Ευχάριστο για χορό, αλλά όχι ιδιαίτερα αξέχαστο.
Επιτέλους, σπάει η φόρμουλα με το 'Fragile', που ανοίγει με ακόμη ένα μονόλογο της Μαντόνα – αυτή τη φορά για τη φιλοσοφία της ζωής. Το τραγούδι θυμίζει την παλιά Μαντόνα, συγκεκριμένα τις εποχές 'Ray of Light' και 'Erotica'. Δεν έχει τον πιο γρήγορο ρυθμό και είναι δύσκολο να το φανταστεί κανείς σε κλαμπ, οι διαχρονικοί όμως φαν της Μαντόνα θα το λατρέψουν.
Από το «Je suis désolée» μέχρι το «Je n'étais pas perdue; J'étais juste cassée; Ils ont essayé de me faire tomber; Je m'en fous», η Μαντόνα δείχνει να προχωρά στο ταξίδι της με τη γαλλική γλώσσα, έχοντας τη βοήθεια του Stromae στο 'My Sins Are My Savior'. Αν περιμένετε να τον ακούσετε να τραγουδά, θα απογοητευτείτε: περιορίζεται στο να μιλά. Το κομμάτι έχει έντονο 90s χρώμα και σε βάζει να κινείσαι αργά, προσεκτικά και με χάρη. Επιπλέον, η επιλογή των samples είναι ενδιαφέρουσα: δίνει την αίσθηση ότι η Μαντόνα χρησιμοποίησε το 'Erotica' για να δημιουργήσει αυτή την ατμόσφαιρα.
Το 'Betrayal' συνεχίζει στο ίδιο ύφος. Το κομμάτι έχει πολλά κλασικά όργανα και ακούγεται προσωπικό, συχνά συγκινητικό. Μαζί με το 'The Test', ντουέτο με την κόρη της Μαντόνα, Λόλα Λεόν, αποτελεί ακόμη ένα τραγούδι που σκάβει στην προσωπική της ζωή. Εκπέμπει ζεστούς στίχους και ενέργεια και τα φωνητικά της κόρης της έχουν ξεχωριστό χαρακτήρα. Παρ’ όλα αυτά, γεννάται το ερώτημα αν αυτά τα τελευταία τραγούδια είναι απαραίτητα, καθώς δεν ακολουθούν πραγματικά τον χορευτικό, γεμάτο ενέργεια ήχο που χαρακτηρίζει το υπόλοιπο άλμπουμ.
Το κλείσιμο αυτού του dance inferno έρχεται με το 'L.E.S. Girl', όπου ακούμε όμορφα, λιγότερο επεξεργασμένα σόλο φωνητικά πάνω σε ένα περίπλοκο οργανικό υπόστρωμα. Η Μαντόνα νιώθει «φωνητικά γυμνή», δίνοντάς μας μια ματιά στο ποια είναι πραγματικά πίσω από την ειρωνεία, τη φήμη, τα ρούχα και το μακιιάζ – και ο ακροατής το νιώθει.
Η Μαντόνα μας προτρέπει να βγούμε από το καβούκι μας, να βγούμε έξω, να νιώσουμε ελεύθεροι και να είμαστε διαφορετικοί – κάτι που, όπως λέει, πολλοί έχουν ξεχάσει πώς να κάνουν.
Σε αυτό το στάδιο της καριέρας της, ανατρέχει στο ίδιο της το έργο – είτε πρόκειται για το 'Confessions II – The Film' είτε για το άλμπουμ 'Erotica' του 1992. Ήταν εύστοχη επιλογή να καλέσει τον θρυλικό ποπ παραγωγό Στιούαρτ Πράις να συνεργαστεί στο άλμπουμ, και το αποτέλεσμα τούς δικαιώνει. Γυρνάμε πίσω στον χρόνο για να ξανανακαλύψουμε εκείνη τη Μαντόνα, ενώ ταυτόχρονα προχωράμε μπροστά.
Το 'Confessions II' σίγουρα δεν είναι αριστούργημα, μοιάζει όμως με ανάσα φρέσκου αέρα τόσο για τη Μαντόνα όσο και για το κοινό. Αν και το άλμπουμ είναι άνισο και σε ορισμένα σημεία ακούγεται επαναλαμβανόμενο, είναι πιθανότατα το καλύτερό της από το 'Rebel Heart' του 2015_._ Με αυτή την κυκλοφορία η Μαντόνα διαψεύδει την Charli XCX, όταν είπε ότι η πίστα είναι νεκρή. Έχουμε ακόμη ένα ίνδαλμα της πίστας – και χαιρόμαστε που το ακούμε.