Οι ειδικοί σε θέματα ταλέντων λένε ότι οι παραδοσιακές σταδιοδρομίες έχουν τελειώσει. Πόσο η αστάθεια της εργασίας αναγκάζει τους ανθρώπους να εξερευνήσουν πολλαπλές διαδρομές αντί να παραμείνουν σε έναν μόνο τομέα;
Την αποκαλούν "η μεγάλη προσαρμογή του εργατικού δυναμικού": μπορεί να είναι μία από τις ισχυρότερες τάσεις στην εργασία το 2026 και ήδη αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο πολλοί άνθρωποι ακολουθούν τη σταδιοδρομία τους.
Σύμφωνα με την έκθεση 2026 Workmonitor της Randstad, που παρουσιάστηκε την Τρίτη στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός, περισσότεροι από ένας στους τρεις εργαζόμενους πιστεύουν ότι οι παραδοσιακές διαδρομές καριέρας δεν είναι πλέον κατάλληλες για την αντιμετώπιση των ανακατατάξεων της αγοράς εργασίας.
Είναι ενδιαφέρον ότι το 72% των ίδιων των εργοδοτών δηλώνουν ότι συμφωνούν με αυτό το όραμα.
Το αποτέλεσμα είναι ότι το 38% των εργαζομένων στοχεύει πλέον σε μια καριέρα που περιλαμβάνει διαφορετικές αρμοδιότητες και τομείς.
Στην Ευρώπη, αυτή η νοοτροπία είναι ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των εργαζομένων που εδρεύουν στο Λουξεμβούργο (57%), την Πολωνία (47%) και τη Νορβηγία (45%), ενώ οι Τσέχοι (25%) και οι Γερμανοί (27%) εργαζόμενοι αναδείχθηκαν ως οι λιγότερο πρόθυμοι να είναι ευέλικτοι.
Η ευελιξία έχει ένα τίμημα. Πόσο μεγάλη σημασία έχει η σταθερότητα;
Η δημιουργία ενός επαγγελματικού χαρτοφυλακίου, με διάφορες δουλειές και σε διάφορους κλάδους, δίνει στους εργαζόμενους περισσότερες επιλογές και ανθεκτικότητα, αλλά οι πολλοί ρόλοι συνοδεύονται επίσης από προκλήσεις, με αποτέλεσμα να λειτουργούν σαφώς σαν δίκοπο μαχαίρι.
Αυτό ίσως εξηγεί γιατί η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής έχει γίνει ο νούμερο ένα παράγοντας διατήρησης της θέσης εργασίας παγκοσμίως - 46% - πολύ πριν από τα παραδοσιακά σημαντικά πράγματα όπως οι ανταγωνιστικές αμοιβές και παροχές (23%).
Οι νεότερες γενιές είναι οι πιο αυστηροί υποστηρικτές. Σχεδόν οι μισοί από τους GenZ (45%) και τους Millennials (43%), παγκοσμίως, δηλώνουν ότι θα παραιτούνταν από μια δουλειά που δεν ταιριάζει στην προσωπική τους ζωή, σε σύγκριση με το 37% των Gen X και το 30% των Boomers.
Η ισορροπία επαγγελματικής - προσωπικής ζωής πάνω από τον μισθό;
Η ασφάλεια της εργασίας παραμένει ζωτικής σημασίας και σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην Αυστρία και τη Γερμανία, ξεπερνάει οριακά την ισορροπία μεταξύ εργασίας και προσωπικής ζωής ως ο πρώτος λόγος παραμονής σε μια θέση εργασίας.
Αυτό που ξεχωρίζει, ωστόσο, είναι το πώς ο μισθός αναδεικνύεται ως ο λιγότερο σημαντικός παράγοντας που κρατά τους εργαζόμενους από το να αναζητήσουν ευκαιρίες αλλού. Εκτός από την Ουγγαρία, καμία άλλη χώρα από τις 25 που συμμετείχαν στην έρευνα δεν την επέλεξε ως τον πρώτο λόγο παραμονής.
Η ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής κατέλαβε επίσης την πρώτη θέση στην Αργεντινή (44%), την Αυστραλία (50%), τη Βραζιλία (45%), τον Καναδά (43%), το Μεξικό (43%) και την Κίνα (44%), ενώ ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ολλανδία (52%), η Πολωνία (51%) και η Ιταλία (52%) ανέφεραν ακόμη υψηλότερα ποσοστά.
Διατομεακές δεξιότητες και τεχνητή νοημοσύνη: Οι κορυφαίες συμβουλές για μια καριέρα χαρτοφυλακίου
"Τα ταλέντα επαναπροσδιορίζουν πλέον την επιτυχία τους μειώνοντας τους κινδύνους τους - χτίζοντας καριέρες χαρτοφυλακίου και αναζητώντας ασφάλεια μέσω της ποικιλίας και όχι της μονιμότητας", αναφέρει η Randstad στην έκθεση.
Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Sander van 't Noordende, δήλωσε στο Europe in Motion ότι τα νέα ταλέντα που αναζητούν αυτές τις διαδρομές θα πρέπει "να επικεντρωθούν σε δεξιότητες που ταξιδεύουν σε διάφορους ρόλους και τομείς", συμπεριλαμβανομένων των "εξειδικευμένων επαγγελμάτων και της πρακτικής εργασίας, όχι μόνο σε παραδοσιακούς ρόλους υπαλλήλων".
"Είναι επίσης ζωτικής σημασίας να υιοθετήσουν μια στάση διαρκούς μάθησης, ιδίως για το πώς να εργάζονται με την τεχνητή νοημοσύνη, και να μην υποτιμούν την αξία της ανθρώπινης κρίσης, της δημιουργικότητας και της συνεργασίας", δήλωσε.
Διευθυντές και εργαζόμενοι: Μια νέα συμμαχία σε άνοδο;
Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η εργασιακή ανασφάλεια φέρνει κατά κάποιο τρόπο τους μάνατζερ και τους εργαζόμενους πιο κοντά.
Από τη μία πλευρά, οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων ζητούν από τους διευθυντές τους να ελέγχουν συχνότερα τις ομάδες τους (66%), εν μέσω φόβων παραίτησης και επαγγελματικής εξουθένωσης.
Ταυτόχρονα, οι εργαζόμενοι τείνουν πλέον να επικοινωνούν συχνότερα με τους διευθυντές τους (60%), λόγω των ανησυχιών για το τρέχον ασταθές μακροοικονομικό περιβάλλον.
Η Ranstad αποκαλεί τους μάνατζερς "άγκυρες σταθερότητας" της σημερινής αγοράς εργασίας.
"Σε ένα σκηνικό αναστάτωσης και οικονομικών προκλήσεων, η εμπιστοσύνη μεταξύ εργοδοτών και ταλέντων δέχεται μεγαλύτερες πιέσεις", αναφέρει. "Ωστόσο, με υψηλά επίπεδα εμπιστοσύνης μεταξύ των διευθυντών και των εργαζομένων, οι εργοδότες έχουν την ευκαιρία να κατανοήσουν καλύτερα τη δυναμική που οδηγεί τα κίνητρα και τις φιλοδοξίες των ταλέντων τους".
"Πρέπει να αξιοποιήσουν αυτές τις άγκυρες σταθερότητας για να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη και να ενισχύσουν την αφοσίωση", προσθέτει.